In de kijker

Grondvest

‘Rien ne va plus’ : stop het circus !
4-7-2020
Meer dan 400 dagen, 404 om precies te zijn, gingen voorbij sinds de federale verkiezingen.



Meer dan 400 dagen, 404 om precies te zijn, gingen voorbij sinds de federale verkiezingen.  


Volmachten voor een goed gevuld blunderboek

  

Het volmachtentijdperk van de minderheidsregering, dat eind juni niet werd verlengd, aanvankelijk dé gelegenheid bij uitstek om aan te tonen dat het federale niveau werkelijk een rol van betekenis kon spelen, was vooral een bron van chaos. Onduidelijke, soms zelfs tegenstrijdige, beslissingen van twijfelachtig (grond)wettelijk allooi, die de ene keer wel, de andere keer niet werden afgedwongen – het leverde een goed gevuld federaal blunderboek op. 


Belgisch blenderboek


Gelukkig overheerste het gezond verstand bij de bevolking wél en kon, al bij al, nog erger tijdens de crisis vermeden worden dan wat we hebben meegemaakt. 


Welke regering nu ? 

Nu de minderheidsregering over geen volmachten meer beschikt en niet meer kan beschikken over de gedoogsteun van andere partijen is de regeringsvorming opnieuw volop aan de orde. 

Even woedde daarbij het debat over herfederalisering van de gezondheidszorg. Een ietwat vreemd maneuver nadat 9 federale ministers met glans hadden aangetoond dat nét daar alles vastliep. Maar belgisch-nationalisten zitten nooit om een gelegenheid verlegen om vooral de eigen overbodigheid aan te tonen














Waarom de gezondheidszorg herfederaliseren, ten gronde,  geen goed idee is kwam uitgebreid aan bod in een opiniestuk van het AK-VSZ en het OVV dat, mede namens de Vlaamse Volksbeweging werd onderschreven en verscheen in De Tijd (e-versie 23 juni 2020) en op onze webstek.


Van nationale eenheid naar Arizona

 

Een aanvankelijke  oproep voor  een regering van ‘nationale’ eenheid kreeg geen gehoor. Logisch, de Belgische ‘natie’  is een chimera, een monsterlijk mythisch wezen dat niemand, tenzij misschien een dolgredraaide ‘GLB’ (Georges Louis Bouchez) nog echt achterna loopt.  

 
Het ziet er ook naar uit dat het 4-seizoensalternatief,  dat onder de naam Vivaldi in de Wetstraat de ronde deed, minstens voorlopig is gestrand. 

Voortgedreven door PS en SPa krabbelden de partijen die deel uitmaken van de gebuisde minderheidsregering, inmiddels, een beetje noodgedwongen, min of meer overeind en ondernamen ze de tocht naar verkennende gesprekken voor een ‘Arizona’-coalitie. 


Dat ook dit vooral op drijfzand berust werd gisteren nog pijnlijk duidelijk toen de gesprekken werden doorkruist door een stemming over een wetsvoorstel inzake abortus dat reeds sinds 2016 rondgaat in de kamer en nu plots onvermijdelijk diende gestemd te worden. 


Een aantal Vlaamse partijen staken daar, met de steun van CDH, voorlopig een stokje voor, aan Franstalige kant (Le Soir 3 juli 2020) loeit men over miskenning van de democratie. 


Géén democratie ?

Vreemde redenering voor een volkje dat het federale land domineert aan de hand van bijzondere meerderheden en al dan niet gedateerde alarmbelprocedures en overleeft op basis van ondoorzichtige transfers. 


Is het niet eenvoudiger om Wallonië gewoon de eigen gang te laten gaan? Is dat een communistische gang, zoals de gouverneur van de NBB deze week nog aangaf en heeft het Waalse volk daar voor gekozen, dan is dat hún keuze, en hun probleem. Vlaanderen heeft evenwel voor wat anders gekozen. En niets laat uitschijnen dat een nieuwe raadpleging van de kiezer een ander resultaat zou opleveren. Wel integendeel. 


Maar keer op keer is nu wel duidelijk dat het land op is, dat de Belgische staat helemaal opgeleefd is en terminaal . En dat de Vlaamse natie meer dan ooit een feit is. 


Een volk dat een natie vormt heeft, krachtens het volkerenrecht, recht op een eigen staat. 


Laat ons dat recht op zelfbeschikking gewoon toepassen en verder bouwen aan Vlaamse Staatsvorming. Indien daar nog een federale regering aan te pas komt dan wordt dat best de laatste, die van de belgische boedelscheiding.


Hugo Maes

Terug naar overzicht