In de kijker

Kalender

Grondvest

Hugo Maes, vrijwillig maar zeker niet vrijblijvend
7-12-2018

Zoals u misschien in de pers, op sociale media of op pagina 3 van dit nummer vernam, nam Bart De Valck ontslag als voorzitter en als lid van de Raad van Bestuur van de VVB. Ondervoorzitter Hugo Maes werd zo waarnemend voorzitter. Tijd voor een gesprek met deze actieve zestiger.

 Hugo Maes zag het levenslicht op 3 september 1950 in Brugge. Hij studeerde aan het Onze-Lieve-Vrouwe College in Oostende en aan de Gentse universiteit waar hij een diploma licentiaat psychologie haalde. Hij woont in Varsenare en is zowel gelukkig getrouwd als de fiere vader van een dochter. Onze kersverse voorzitter doorzwom een aantal financiële watertjes vooraleer vorig jaar als kersvers gepensioneerde definitief de deur van zijn bankkantoor achter zich dicht te slaan.

De voordien schaarse en nu minder schaarse vrije tijd (alhoewel…) werd meestal ingevuld als Vlaams beweger. Hugo is onder meer:

-          Voorzitter van VVB-Brugge-Oostkust

-          Voorzitter van VVB-West-Vlaanderen

-          Gewezen gedelegeerd bestuurder van de Marnixring

-          Gewezen regio-coördinator voor Marnixring West-Vlaanderen Noord

-          Actief in Marnixring Oostende Kustland

-          Lid van de Raad van Bestuur van v.z.w. Elf-Julikomitee Oostende

-          Geschiedenis is zijn passie. Hij laat zich soms verleiden tot een monoloog over en als Piet Hein of koning Willem 1, in historisch pak dan nog met steek of pijpkraag.

 

Het ontslag van Bart kwam bij de meeste leden aan als een donderslag bij heldere hemel. Had je het zien aankomen?

 

Hugo: Je moet zeker weten dat het ontslag van Bart voor ieder van ons plots kwam en er zat ook geen  weg terug in. Motief en aanleiding zijn niet altijd eenduidig en duidelijk. Ook hier is dat niet anders. Maar we moeten niet flauw doen. Als rebelse rakker van TAK zat het strakkere maatpak van VVB-voorzitter Bart blijkbaar minder comfortabel. Vandaar…  

Hoewel de fundamentele doelstelling en bestaansreden van onze organisatie, zijnde de Vlaamse autonomie - onaantastbaar blijft, is de gekozen strategie daar naartoe voor elke bestuurder altijd een hobbelig pad gebleken. Gemakkelijk is anders, zeker om tot consensus te komen en dat zich soms mentale metaalmoeheid manifesteert, is des mensen. Uiteindelijk staat het ook iedereen vrij en is het volstrekt legitiem om een functie voor bekeken te houden, voor zichzelf een balans op te maken en al of niet een andere uitdaging te zoeken. En als ook Abraham dan nog eens mee om de hoek komt kijken, dan is die stap voor de nieuwe vijftiger soms sneller gezet!

Niettemin erken ik met respect - in naam van ons allen - zijn gedreven en flamboyante inzet en ook kameraadschap gedurende deze en vorige ambtsperiode, waarvoor oprechte dank.  

Is Bart weg uit de Vlaamse beweging? 

 

Hugo: Bart zet weliswaar bij ons een pas terug maar hij blijft een medestander in de Vlaamse beweging . Daar ben ik van overtuigd. Wij, de blijvers, moeten ons ondertussen focussen op de continuïteit in werking van de VVB door de ingeslagen weg onverwijld en ongewijzigd verder zetten. Wij zijn het verplicht aan onszelf en aan hen die voor ons voorgingen in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd.

 

Volgens De Standaard (niet toevallig De Standaard) verkeert de VVB nu in een existentiële crisis. Klopt dat?

 

Hugo: Voor de ons niet goedgezinde krantenboer, de media én de buitenwereld wil ik duidelijk zijn. Wat de redacteur van dienst (B.B.) in zijn artikel van 16 november ook mag suggereren over de teleurgang van onze Vlaamse Volksbeweging, dan wil ik de bezorgde(?) man onmiddellijk gerust stellen. Zijn verondersteld Armageddon van de VVB zal nog niet voor vandaag, morgen of zelfs niet voor overmorgen zijn. Of denkt B.B. nu echt dat wij met een dikke halve eeuw Vlaamse strijd op onze teller, niet tegen een stootje kunnen? Je zou begot nog kunnen denken dat onze pers de Vlaamse zaak niet genegen is (knipoog). Nog eens: een personeelswissel kan bezwaarlijk de eindtijd uit de Apocalyps betekenen.

Is de schwung er dan uit?

Hugo: Of de schwung er vandaag bij onze leden wat zou uit zijn, laat ik ook voor rekening van de bevraagde en bevriende Vlaamse regeringschef. Ik mag hopen dat de wens niet de vader van zijn gedachte is. Ik zou dan ook mijn notoire en erudiete gouwgenoot misschien kunnen adviseren zich (terug) een lidkaart aan te schaffen om zich zo van het tegendeel te vergewissen en zo elk gratuit oordeel te bannen.

 

Je wordt waarnemend voorzitter. Hoe zit dat in elkaar? 

Hugo: In een vzw voert de ondervoorzitter de taken van de voorzitter uit tot aan de verkiezing van een nieuwe voorzitter. Dit is zo tenzij er ondertussen anders wordt over beslist in een Algemene Vergadering. De Raad van Bestuur pleit voor continuïteit, zeker in een verkiezingsjaar. We moeten onze pijlen dan zeker niet op de eigen navel richten maar wel op onze tegenstrevers.

 

Nog een jaar tot de volgende VVB-verkiezingen. Dat is langer dan de periode van de nieuwe minister van defensie, een andere gouwgenoot van je. En een half jaar tot de Europese, federale en Vlaamse verkiezingen. Welke klemtonen wil je leggen? 

 

Een goede en terechte vraag. Laat ons inderdaad nu even over gaan tot de orde van de dag.

In deze herfsttijd vallen niet alleen de bladeren, maar ook het doek over de gemeenteraadsverkiezingen van oktober. Hier en daar ten lande wordt nog druk geschreven aan een delicate epiloog, die het feest van de gemeentelijke democratie wat doet verbleken. Ook het herdenken van 100 jaar grote oorlog en de frontbeweging was voor VOS en VVB in november aan een laatste editie toe. Dank aan alle medewerkers en niet in het minst aan Guido Moons.  

Nu een geschikt ogenblik denk ik dan maar om even een reflectiemoment in te bouwen. En toch zal ons veel tijd voor retraite niet worden gegund, want met de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen in mei 2019 zou het wel eens vroeg dag kunnen zijn na de jaarwissel.

Voor Vlaanderen, Europa en zeker voor ons als autonomiebeweging zijn verkiezingen altijd een belangrijk ijkpunt. Wij kijken straks met belangstelling uit naar wat de politieke formaties in de aanbieding hebben en dan speciaal voor wat de realisatie van Vlaamse autonomie op lange en de communautaire eisenbundel op korte en middellange termijn betreft. Langer uitstel van de communautaire agenda en/of betekenisvolle stappen naar Vlaamse staatsvorming zijn sowieso in 2019 geen optie meer. De ondertussen grijsgedraaide riedel van ‘nu even niet, want er zijn dringender prioriteiten’ is passé. Wie dit straks nog durft onder de mat te vegen, kan terecht worden aangeklaagd voor schuldig verzuim. Ik ben echt benieuwd wie het thema Vlaamse identiteit en de inzet ervoor in de etalage zal zetten. Niet onbelangrijk in een tijd waar onze eigen tradities, cultuur en taal onder druk komen te staan. Identiteitsbewustzijn is uiteindelijk essentieel om Vlaanderen voor autonomie te winnen. 

In je lokale afdeling heb je altijd al aandacht gehad voor de internationale dimensie. Geldt dat ook op nationaal vlak?

Een duidelijke ja. Europa blijft zich nog altijd verankeren aan een aftands 19e eeuws staatsnationalisme. De roep naar zelfbestuur van Catalonië tot Schotland wordt in Straatsburg en Brussel met ongepaste dedain weggewuifd. Dankzij ons internationaal netwerk (ICEC o.a.) hebben we vaak zeer goede connecties met buitenlandse groeperingen. We moeten die connecties koesteren en warm houden. Bedoeling is om het warm water niet altijd weer te willen uitvinden. We leven allen in Europa met dezelfde verzuchtingen. Als andere volkeren ons een stap(je) voor zijn, dan kunnen we eruit leren bij onze aanpak.

Werk aan de winkel dus?     

Veel werk op de plank dus na de jaarwissel. Een onderbouwd argumentarium om de noodzaak van Vlaamse zelfstandigheid te onderbouwen en een flitsende mediacampagne om dit naar de Vlaamse man en vrouw te vertalen in hun concrete woon- en werkplaats situatie dringen zich op.

 

Kan je dat wat duidelijker maken?

Hugo: Onze kernactiviteit is en blijft Vlaamse onafhankelijkheid. Dat idee moeten we wetenschappelijk onderbouwen met degelijke argumenten. Die argumenten zijn het thema van ons witboek, dat straks verschijnt. Maar we hebben ook een bovenbouw nodig. De argumenten moeten in mensentaal worden vertaald in een mediacampagne. Wat betekent Vlaamse onafhankelijkheid voor mij in verband met mijn pensioen, veiligheid, sociale zekerheid, enz..

Ik wil ook de banden met zowel de niet-partijpolitieke als de partijpolitieke wereld aanhalen om buiten wat ons onderscheidt, raakvlakken te vinden voor samenwerking. De VVB moet het forum blijven waar Vlaams-nationalisten en elkeen met een Vlaamse reflex mekaar kunnen treffen rond ons autonomieproject. De deur staat dus wijd open. 

Ten derde is de ledenwerving belangrijk. We moeten terug aangroeien. Zo kunnen we onze boodschap een ruimere verspreiding geven door de afdelingen te vergroten of nieuwe in de steigers te zetten. En een grotere organisatie resulteert in meer gewicht in de schaal.

Je hebt het over de jaarwissel. Op zaterdag 12 januari is de VVB-nieuwjaarsreceptie in Kortrijk. Mogen we daar je beleidsverklaring (state-of-the union) verwachten? Wat en/of wie verwacht je daar nog meer? 

 

Hugo: Veel en goed volk. Aan de locatie zal het zeker niet liggen. Het Kortrijkse concertgebouw is een prestigieuze locatie. Uiteraard verwacht ik mijn West-Vlaamse leden in grote getale. Dat deden ze ook op de recepties in Brugge. (N.v.d.r.: iedere jaar worden de leden uit de betrokken provincie uitgenodigd.) Daarnaast zijn ook alle parlementairen en heel wat personaliteiten uitgenodigd. Net als de West-Vlaamse provincieraadsleden en de gemeenteraadsleden uit Kortrijk. We hebben goede hoop dat heel wat van deze lokale en nationale personaliteiten in dit verkiezingsjaar naar Kortrijk zullen afzakken. Trouwens onze leden mogen hun parlementairen er ook op aanspreken of ze wel aanwezig zullen zijn.

 

Hugo, je bent pas gepensioneerd en nu opeens voorzitter van de VVB. Vroeg je vrouw om de vlag te hijsen ten huize Maes? 

 

Hugo: Ik weet waarover je het hebt. Er staat inderdaad een hoge vlaggenmast in mijn tuin en de leeuw wappert er altijd. Die wappert er trouwens 364 dagen op het jaar. Alleen op 21 juli niet, dan wordt ze gestreken, letterlijk en figuurlijk.

 

364 dagen?

 

Hugo: Bijna 364. Want er zijn een paar uitzonderingen. Ik ben gepokt en gemazeld in de Groot-Nederlandse gedachte, van Marnix van Sint-Aldegonde tot koning Willem 1. Dus op Groot-Nederlandse hoogdagen krijgt de zwarte leeuw een snipperdag vrij en neemt de Prinsenvlag in oranje-blanje-bleu de honneurs waar. Ook als Oranje speelt natuurlijk, want die rooie Jupiler-duivels zijn niet echt mijn ding.

 

En de mening van je vrouw?

 

Hugo: Ze heeft me wel al eens gevraagd of er geen vereniging is waar ik puur lid kan van zijn, zonder allerlei taken op me te nemen. Maar ik heb haar geantwoord dat ik er de schwung moet inhouden. Ik refereer hierbij graag naar Herman Van Veen, die een pak ouder is dan mezelf. Hij zegt dat als je je hele beroepsleven je hersenen moest gebruiken, die grijze massa actief moet blijven want anders geraken ze gedereguleerd.

 

Heb je nog een slotgedachte bij dit eerste interview als kersverse voorzitter van deze mooie vereniging?

 

Ik doe graag een warme oproep aan alle Vlaams-nationalisten om hun steentje bij te dragen. Wat ook je politieke voorkeur en strategie is, hoe je Vlaamse onafhankelijkheid ook omschrijft, voor allen zetten we de deur open om een handje toe te steken. Wederzijds respect en samenwerking is bij ons het devies.

En voor wie “Vlaamse onafhankelijkheid” percipieert als een verre toekomstdroom, weet dat Bredero ooit zei dat het kan verkeren. Ondertussen sluit ik af met de wijze woorden van Willem van Oranje: "Point n'est besoin d'espérer pour entreprendre, ni de réussir pour perséverer.*".

Die van de Marnixring pik je er toch steeds uit hé.


* Het is niet nodig te hopen om te ondernemen, noch te slagen om te volharden.

Terug naar overzicht