In de kijker

Grondvest

Toespraak Fabiana GIOVANNINI
12-7-2018

Bunghjornu à tutti ! Dag Vlaanderen l

A Corsica vi saluta ! Corsica groet U

 

Ik ben er fier op dat ik hier vandaag, tijdens uw nationale feestdag, het Corsicaanse volk mag vertegenwoordigen.

Waarom zijn, in Vlaanderen, zowel als in Corsica, onze feestdagen zo belangrijk ? Omdat zij een getuigenis zijn, de getuigenis van het belang dat wij hechten aan onze geschiedenis, aan onze cultuur, aan onze identiteit.

Maar eveneens, en boven al, omdat ze getuigen van onze wil om ons in de toekomst op te stellen als een volk met een bestaansrecht.

 

Honderden kilometers hier vandaan ligt een eiland, in het hart van de Middellandse zee, dat zoals u, fier is op zijn geschiedenis, zijn taal, zijn cultuur. Een eiland, een volk, dat er naar streeft om aan zijn toekomst te bouwen en dat daartoe al heel wat strijd heeft geleverd.

 

Sedert drie jaar namen de Corsicaanse nationalisten hun verantwoordelijkheid op in hun land. Ze wonnen de verkiezingen in 2015 met 35%, een relatieve meerderheid, en met 56,6% in 2017 : een absolute meerderheid ! Hetzij drie volksvertegenwoordigers uit 4 kiesdistricten die sedert 2017 zetelen in de Assemblée nationale in Parijs.

 

Sedert dien veranderde heel was voor de Corsicanen. Maar de weg is nog lang.

 

De Franse staat erkent ons niet als een natie, zelfs niet als een volk en weigert dat onze taal, het Corsicaans, op voet van gelijkheid zou staan. Hij weigert ons fiscaal statuut toe te staan en wil niet dat een Corsicanen de hoedanigheid van resident zouden kunnen aannemen, wat de weg voor vastgoedspeculatie open houdt en toelaat dat wij onze grond verliezen. De Franse staat weigert ons de autonomie toe te kennen waar wij zo dringend nood aan hebben om onze economie op te bouwen daar waar dit in Europa de norm is !

 

Drie jaar geleden kwamen de Corsicanen aan de macht in eigen eiland en konden ze van start gaan met de verandering : einde aan de clans, aan het cliëntelisme, hoop voor de democratie. Oprichting van een Massief comité voor de Corsicaanse bergen en voor de heropleving van het binnenland , oprichting van een Corsicaanse maritieme maatschappij die open staat voor de diaspora ;   versterkte Europese politiek met onder andere het voorzitterschap van de commissie van de CPMR-eilanden , ondersteuning voor KMO’s en behoud van de historische successierechten, charter voor lokale tewerkstelling, opbouw van energetische autonomie van Corsica door vernieuwbare energie en herinvoering van de trein , verdediging van de Corsicaanse taal en cultuur, bescherming van de kust en van bijzondere omgeving, bescherming van de landbouwgrond om onze voedselautonomie veilig te stellen, sorteren van vuilnis aan de bron, armoedebestrijding enz. enz. .

 

Dit alles in slechts 2 jaar tijd !

Ruimtelijke ordening, landbouw, energie, mobiliteit, gezondheid, cultuur, onderwijs,taal...al deze bevoegdheden werden door de Corsicaanse nationalisten overgenomen voor wie geen inspanning te veel is, zelfs wanneer het onze bevoegdheid te buiten gaat, zoals bvb immigratiepolitiek.

 

 

 Ondanks alle grendels die door Parijs worden opgelegd blijven wij in onze toekomst geloven. Wij weten dat zo lang er Corsicanen zullen zijn die het Diu vi Salvi Regina, ons nationaal lied, zullen laten weerklinken, op 8 december, onze nationale feestdag, dat die toekomst bestaat. Dat het volstaat om ons te verenigen opdat ze er zou komen. Met werk, geduld, maar wij zijn er toe bereid !  

 

En dit geldt ook voor Vlaanderen. Volg uw weg. U heeft een rijke geschiedenis, een mooie natie, een sterke identiteit en de wil om de weg te blijven volgen naar een eigen toekomst.

 

Vlaanderen en Corsica gelijken op elkaar en streven, zoals alle volkeren, naar  zelfbeschikking.

 

Vlaanderen reikte ons, Corsica, zelfs de hand. Veertig jaar geleden kregen we bezoek van Vlaams-nationalisten, allen Europese parlementsleden, die ons kwamen zeggen “wij zijn de volksvertegenwoordigers van Corsica” ! Ze kregen een warm applaus en de oudste onder ons herinneren zich nog die dag vol emotie.

 

Vandaag werken we hand in hand met onze Vlaamse vrienden in de Europese Vrije Alliantie. Die wordt voorgezeten door een Corsicaan. Daarom ben ik blij om hier vandaag bij u aanwezig te zijn.

 

U staat een beetje verder dan Corsica, institutioneel, door uw strijd wist u een meer verregaande autonomie te bekomen maar jullie willen nog meer soevereiniteit.

 

Ik wens u toe om zo ver te gaan als de liefde voor uw land en zijn behoeften naar de toekomst toe  u zal drijven.

 

Beste vrienden, dank voor uw warm onthaal.

 

Corsica was ook even onafhankelijk, in de 18de eeuw, het duurde 14 jaar, tot Frankrijk ons van onze onafhankelijkheid kwam beroven. De Corsicanen hadden zich net bevrijd van het Genuaanse juk, in 1755, aangevoerd door onze “vader des vaderlands” , u babbu di a Pàtria, Pasquale Paoli.

 

Hij wordt nog steeds op handen gedragen in het eiland en hield zielsveel van zijn volk. Wanneer hij de menigte toespraak sloot hij vaak zijn toespraak af met deze twee zeer eenvoudige woorden :  « campate felici », wees gelukkig!

 

En dat is ook mijn wens voor u, goede vrienden :  « campate felici » !

 

Bona festa Flandra !

Prettige nationale Vlaamse feestdag

 

Terug naar overzicht