Inmiddels is het de diepe overtuiging van een aantal liberalen dat de keuze van Peeters (voor N-VA - red.) zou zijn ingegeven door de visie van Verhofstadt op de staatshervorming.

Er zit wel een groot verschil tussen de finaliteit inzake staatshervorming tussen sp.a en N-VA, maar dat sluit niet uit dat de Vlaamse reflex van een Frank Vandenbroucke en die van de N-VA vaak gelijklopende trekjes vertonen, wat trouwens ook van het sociaal programma van beide partijen gezegd kan worden.

Bij de oprichting van de VLD (najaar 1992) belichaamde de 'V' heel uitdrukkelijk de voorgenomen Vlaamse koers. Verhofstadt wilde breken met de reputatie van de PVV, bij Vlaamsnationalisten 'Pest voor Vlaanderen' genomed. Toch slaagden die talloze liberale Vlaamsnationalisten er nooit in Open VLD communautair zeewaardig te maken... Als premier verdoezelde Verhofstadt elk contetieux. meer nog, voortaan was het weer peis en vree in het land. Alle Belgen waren vrienden en niet het minst de Belgen in de regeringen-Verhofstadt I en II.

De CD&V speelde het handig door op verkiezingszondag zichzelf al vroeg in de avond als overwinnaar uit te roepen. Dat werd door alle meida overgenomen. Op dat moment werd de perceptie van de winnaar al gecreëerd. Toch is het niet zo: de CD&V valt op een procentpunt na terug op het niveau van 1999.

Tegenwoordig zijn alle partijen Vlaams-nationalistisch... Er bestaan geen Belgische politieke partijen meer. Allemaal zijn ze op regionaal niveau georganiseerd. Op die manier schrijven alle Vlaamse partijen zich de facto in het proces van een Vlaamse natievorming in.

Ik heb wijlen Hugo Schiltz ooit horen uitleggen hoe hij er doelbewust op heeft aangestuurd dat het Belgische staatshoofd geen enkele rol zou spelen bij de Vlaamse regeringsvorming. En hij wist natuurlijk wel waarom. Vandaag versterkt deze schijnbaar onschuldige regeling de dynamiek naar Vlaamse staatsvorming. Tijdens de campagne heeft Kris Peeters er een paar keer smalend over gedaan, maar vandaazg is ze (mede dankzij hem)wel een stukje realiteit: de Republiek Vlaanderen.

Welke coalitie moet er in Vlaanderen komen? Daar ga ik geen uitspraken over doen. Mijn ervaring met de sp.a is dat we altijd collegiaal hebben kunnen samenwerken. Dat vind ik heel belangrijk... Als minister van Welzijn heb ik ook andere ervaringen gehad met de liberalen...

De Vlaamse begroting moet zo snel mogelijk weer in balans raken. Dat - mara ook niet meer dan dat - is de Vlaamse bijdrage tot de sanering van openbare financiën van het Belgische geheel.

De verkiezingsuitslagen in noord en zuid vertoonden geen enkel gemeenschappelijk kenmerk: België is twee landen... Het federale belang kan wel eens ingeroepen worden als één argument, maar domineert niet meer. Het federale niveau kan niets meer opleggen.