Onze communautaire spitstechnologie blijkt aan het einde te komen van haar mogelijkheden. Ja, we zitten met een gigantisch probleem... Zonder Brussel waren we al lang uit elkaar gegaan. Het land splitsen, het kan. Maar we hebben Brussel. Dus het kan niet... Het Belgische systeem valt stil omdat het versleten is en het gaat niet goed met Europa.

Het federale niveau zoals we dat nu kennen is overbodig geworden. Alle bevoegdheden moeten naar de regio's gaan. Daarna moeten Vlamingen en Franstaligen van gemeenschap tot gemeenschap samen afspreken wat ze nog samen willen doen en dat dan ook samen doen. Daar is geen federale regering of parlement meer voor nodig.

We zijn Vlaams en we zijn progressief, we zijn de enige partij die dat combineert. Sp.a, Groen! en Open Vld - in een aantal dossiers - zijn progressief maar niet echt Vlaams. N-VA, CD&V - tot nader order - en Vlaams Belang zijn Vlaams maar niet progressief.

Een noodplan voor Charleroi en bij uitbreiding voor heel Henegouwen, met Vlaams geld gefinancierd, lijkt een efficiënter instrument van confederale verbondenheid dan de invoering van een federale kieskring, laat staan de aanleg van een lommerrijke dreef van Ukkel naar Waterloo door een villawijk van Sint-Genesius-Rode.

We moeten mensen in Europa laten leven als Tsjechen, Polen, Italianen, Denen, enz... Niet als 'Europeanen'... Laat ons zoeken naar een Europees model dat anders is dan dat van de supranationale staat met Brussel als centrum. Laat ons terugkeren naar een gemeenschap van vriendelijke, samenwerkende staten.

Als België splitst dan moet Vlaanderen vermijden dat er een Wallobrux ontstaat. Dat Brussel een onderdeel wordt van Vlaanderen is een utopie. Het maximum dat de Vlamingen kunnen bereiken is dat Brussel van niemand wordt. Onze hoofdstad moet dan een apart statuut krijgen dat natuurlijk wordt gelinkt aan Europa.

Als je ziet dat er geen enkele vooruitgang wordt gemaakt in om het even welk communautair dossier, begint voor mij ook stilaan het punt 'Zonder België als het moet' te komen...Als de Franstaligen geen knopen willen doorhakken voor de staatshervorming en de regeringspartijen op 15 juli nergens staan, moet er een knoop worden doorgehakt voor de staatsvorming. Dan moet België maar opgedoekt worden.

Wij mogen niet aanvaarden dat onze partij inboet aan geloofwaardigheid door telkens opnieuw te vervallen in de dubbelzinnige slagzin 'Met België als het kan, zonder als het moet' die Jean-Marie altijd naar voor schuift.

Mijn dank gaat uit naar het Ierse volk voor zijn stem. Iedere keer dat mensen hun stem moeten uitbrengen wijzen ze het model van Europa af, dat ver van het volk afstaat. Soevereiniteit behoort toe aan het volk en enkel het volk kan beslissen of het die wil opgeven.

BHV is voor de PS veel meer dan 'een symbool van tweedracht'. De inzet is voor hen niet minder dan het vrijwaren van de geograische levensruimte... Een splitsing van BHV en het schrappen van de faciliteiten komt neer op het opblazen van 'de bruggen tussen Walen en Brusselaars'(rechtspraak, verkiezingen). 'Als Vlaanderen beslist om onafhankelijk te worden, zou de taalgrens beschouwd kunnen worden als een staatsgrens. In dat geval zou elke rechtsband met Brussel definitief verdwijnen. Brussel zou dan door Vlaanderen worden ingesloten en tussen de hoofdstad en Wallonië zou er geen enkel continuüm meer zijn', aldus de PS-nota (note pédagogique PS). De tekst biedt ook een referentiekader voor de stappen die Rudy Demotte als minister-president van de Waalse gewestregering en de Frans gemeenschapsregering zet om te komen tot een federatie Wallonië-Brussel.

Van 15 juli ligt jean-Luc Dehaene niet wakker... Terwijl de Vlaamse eisen volgens hem vooral slogans en geen onderbouwde standpunten zijn, zetten de Franstaligen het federale basisakkoord op de helling. Dehaene pleit voor omzichtigheid bij het herschikken van bevoegdheden in de sociale zekerheid. De huidige generatie politici moet volgens hem beseffen dat elke nieuwe staatshervorming compromissen vergt. Helaas voor Dehaene getuigen zijn opvolgers van compromismoeheid.

De kranten De Standaard en Le Soir bouwen naarstig voort aan de Belgische eendracht. In een nieuwe serie reflecteren dertigers over de toekomst van het koninkrijk. Creatief met België, heet zoiets tegenwoordig... Na de lectuur van zoveel geinigheid wrodt de gemiddelde lezer overvallen door het gevoelen verwoord door de oude Victor Hugo: 'Solitude! Silence! Oh! le sésert me tente...' Ook de schrijver en altijd lezenswaardige columnist Tom Naegelsmengde zich in het petulante gezelschap... Zou hij echt niet weten dat als één sector de voordelen van de toegenomen Vlaamse autonomie heeft ondervonden, het uitgerekend de culturele sector is, de sector die ons tegen al die bekrompenheid moet wapenen?

Het VB is voor tachtig procent Philip Dewinter. Je kunt een samenwerking met hem misschien aan een klein deel van de bevolking dat voor politiek geïnteresseerd is uitleggen, maar voor het gros van de mensen zal hij voor eeuwig een aangebrande figuur blijven. We zullen onze geloofwaardigheid niet opofferen door ons aan hem te verbranden

De toon die Le Soir en met deze krant alle Franstalige media en politici aanslaan is echter het bewijs dat het niet kan of zal lukken. 50 jaar na Vrolijk België (1958, expo - red.) is het Triestig België geworden. We rijden op een cuistax zonder ketting. Waarom dit niet openlijk toegeven en de illusie creëren dat het op 15 of 21 juli nog allemaal in orde komt? “ Il n’a plus de projet collectif”. Octopus zal daar niets meer kunnen aan veranderen. De lectuur van Le Soir dit weekend sterkt mij in deze overtuiging. Er ligt een Staat te sterven...