Het is duidelijk dat de hardliners van de N-VA meer en meer als een blok aan het been worden beschouwd... Voorlopig worden de gelederen in het kartel wel gesloten gehouden, maar het staat vast dat het boeiende tijden worden ter rechterzijde van het politieke spectrum in Vlaanderen. Aan de horizon klinkt nog steeds de sirenenzang van een zogenaamde Forza Flandria. De droom van een hergroepering van fatsoenlijk rechts in Vlaanderen blijft voortbestaan in kringen van het Vlaams Belang, Lijst Dedecker en de N-VA.

Dit is de regering van de Vlaamse capitulaties. De postjes zijn verdeeld maar van de beloftes van CD&V en N-VA is niets in huis gekomen. Deze regering is een inhoudsloze constructie die niet de minste garantie biedt op een staatshervorming.

Logisch dat het Belgisch bestuur met zijn teveel-partijencoalities, zijn permanente botsingen van bestuursculturen, zijn vertaal-vertragingen en -misverstanden, en zijn uiteendrijvende publieksmarkten, klappen moest krijgen. Daar bovenop kwam de achterstand van Wallonië, waar de economische neergang na 1950 eerst dertig jaar lang aangepakt is met socialistische hersenschimmen, daarna twintig jaar lang straal genegeerd werd om louter sociale politiek te kunnen voeren.