De Waalse partijen hebben lak aan België, maar niet aan de financiële middelen die deze constructie met zich meebrengt.

Vlaanderen en Wallonië hebben bovendien een heel andere kijk op jeugdrecht. Wallonië blijft de jeugdbescherming centraal stellen en wil voor jongeren die zware feiten plegen, sneller het volwassenenrecht toepassen. Vlaanderen wil binnen de bestaande jeugdbescherming meer mogelijkheid tot bestraffen krijgen. Het gevolg van die tegengestelde visies is dat elke hervorming van het jeugdrecht een ongezond compromis is. Vandaar dat ik er voorstander van ben om het hele jeugdrecht, wet en uitvoering, als homogeen bevoegdheidspakket naar de gemeenschappen over te hevelen. Het zou Vlaanderen toelaten om een mooi afgerond jeugdsanctierecht uit te werken. Maar het zou Vlaanderen tegelijk voor zijn verantwoordelijkheid plaatsen om zelf voor de nodige opvangcapaciteit te zorgen. De gemeenschappen zullen niet langer kunnen pingpongen met verantwoordelijkheden

'Vlaanderen heeft het geld om de haven van Antwerpen te ontsluiten, maar het federale België laat het niet toe. Vlaanderen moet oudere werknemers aan het werk krijgen, Wallonië de jongere. Dat vereist verschillende aanpakken. Kan men vanop federaal niveau een performanter, gedifferentieerd beleid voeren, mij goed. Maar ik geloof daar niet meer in, want we wachten er al twintig jaar op. En de tijd raakt op.

Ik wil trachten mij te verbinden met de Vlaamsche beweging die voorgeeft taal en letteren te beoogen, maar inderdaad een staatkundige scheiding van België wil. Ik beschouw België als gecondemneerd (als staatkundige eenheid).

De kern van het af te sluiten compromis is dat de Franstaligen nog lang transfers willen, en de Vlamingen veel meer bevoegdheden, ook al om op termijn die geldstromen tot normale proporties terug te brengen

Het wordt tijd dat de demissionaire premier Guy Verhofstadt de Wetstraat 16 verlaat, omdat hij de afgelopen acht jaar de problemen tussen Vlamingen en Franstaligen onder het tapijt veegde. Hij is eigenlijk de oorzaak van de aanslepende crisis.

Ik denk dat de huidige Belgische federatie geen kans op overleven heeft. België is nooit een natie geweest. Het was een combiNATIE die intussen niet meer combineert.

Maar als het waar is dat ze de fiscale en financiële autonomie van de deelstaten nu toch slikken, is misschien een aanvaardbaar niveau bereikt.

Ik herhaal het: we wensen meer autonomie voor volksgezondheid, arbeidsmarktbeleid, kinderbijslag en fiscale zaken. En met betrekking tot die hefbomen hebben we nog heel wat opmerkingen bij de tekst die nu op de onderhandelingstafel ligt.