“VLAAMSE ZIEKENHUIZEN IN BRUSSEL”: 22 000 HANDTEKENINGEN
Verzonden op: 20-02-2003
Verzonden door: David Vits 0474 79 29 30
Aantal keren gelezen: 28
Vandaag dient de Vlaamse Volksbeweging (VVB) van Brussel het verzoekschrift “Vlaamse ziekenhuizen in Brussel” in bij het Vlaams Parlement. Een jaar lang zamelden vrijwilligers en enkele bevriende verenigingen, zowel binnen als buiten Brussel, handtekeningen in voor eigen Vlaamse ziekenhuizen in de hoofdstad. Het werden er uiteindelijk: 22 020. Meer dan wat nodig is – 15 000 handtekeningen volstaan – om zeker te worden gehoord in het Vlaams Parlement. De indieners hopen met hun initiatief de Vlaamse politici, die de taalproblematiek voldoende kennen, tot meer actie aan te zetten.
Voor de VVB kan het niet langer dat dure “tweetalige” ziekenhuizen in de hoofdstad werken met een meerderheid Nederlandsonkundig personeel. Omdat artsen en verzorgers hun patiënten niet of onvoldoende verstaan degradeert de medische zorgverlening van Nederlandstalige patiënten vaak tot een veredelde “veeartsenijkunde”. Decennialange ervaring leert dat het zo goed als onmogelijk is om de Brusselse ziekenhuizen echt tweetalig te maken. De toepassing van de taalwet stuit – ondanks de taalhoffelijkheidsakkoorden – telkens op een veto van de Franstalige Brusselse minister(s).
Het AZ in Jette (VUB) illustreert dat het in de praktijk de unicommunautaire Vlaamse ziekenhuizen zijn die het best een correcte, tweetalige dienstverlening waarborgen. Daarom pleit de VVB voor eigen Vlaamse ziekenhuizen in de hoofdstad. Vlaanderen kan die nu al, binnen de huidige Vlaamse bevoegdheden, uitbouwen. Het hoeft daarbij niet te gaan om volledig nieuwe ziekenhuizen. De meeste openbare ziekenhuizen zijn virtueel bankroet. Een goed overnameaanbod volstaat. Een andere mogelijkheid is de oprichting van antennes van het AZ in Jette (VUB) of – waarom niet? – van Gasthuisberg in Leuven (KUL).
Een eigen Vlaams ziekenhuis is ook nodig om extra (tweetalig) Nederlandstalig personeel aan te trekken. Vandaag haken kandidaten af op de Nederlandsvijandige werkomgeving en, in vergelijking met hun Franstalige collegae, een gebrek aan carrièrekansen. Eigen ziekenhuizen maken ook een loonpolitiek op maat van de Brusselse noden mogelijk.
De VVB is niet tegen het recente voorstel van een aantal artsen om een “virtueel ziekenhuis” uit te bouwen in Brussel. Het bestaat erin dat huisartsen hun patiënten doorverwijzen naar de beste Nederlandstalige zorgverlening in de ziekenhuizen. Dat is, volgens de VVB, “een pragmatische oplossing voor slechts een deel van de problemen”. De kern van het probleem – het non-beleid in de bicommunautaire sector – blijft bestaan. Bovendien heeft het voorstel een Vlaams kostenplaatje, bovenop de bestaande disproportionele bijdrage van de Vlaamse belastingbetaler in de financiering van de “tweetalige” ziekenhuizen.
De VVB hoopt dat het Vlaams Parlement haar verzoekschrift zo spoedig mogelijk zal behandelen. Een politieke doorbraak is dringend nodig.
Stijn Debruyne – voorzitter VVB Brussel David Vits - secretaris VVB Brussel