30 jaar Taal-Aktiekomitee
Verzonden op: 05-03-2002
Verzonden door: Kristel Feremans 03/366.18.50.
Aantal keren gelezen: 37
30 JAAR TAAL-AKTIEKOMITEE
2 maart 2002 Wezembeek-Oppem toespraak Bart de ValckMensen die onze “TAK-werking” kennen, weten dat het Taal-Aktiekomitee geen traditie heeft in het organiseren van feestjes of herdenkingen. De spontane feestjes na een TAK-actie buiten beschouwing gelaten, want daar hebben sommige Takkers wél een stevige traditie in opgebouwd.
Maar goed... TAK bestaat in maart 30 jaar. En aangezien we nog steeds duidelijk in het Vlaams-Brabantse straatbeeld aanwezig zijn, kunnen we niet rond deze datum heen. En omdat Vlaanderen nog steeds niet onafhankelijk is, is onze taak nog niet afgelopen.
TAK voelt zich het beste in zijn natuurlijke biotoop: de straten van Vlaams-Brabant. Maar we “fleuren” vooral op in de ons zo vertrouwde gemeentehuizen van de zes Vlaamse faciliteitengemeenten waar nog steeds een loopje genomen wordt met de taalwetten en de Vlaamse voogdij. De keuze om vandaag onze feestbijeenkomst in Wezembeek-Oppem te houden, lag dus voor de hand.
Blijkbaar heeft de fransdolle burgervader van deze gemeente, François van Hoobrouck-d'Aspre (ja ja, hij is van adèle zoals we in de Brabantse volksmond zeggen), de taak van francofone stokebrand van de Linkebeekse burgemeester Van Eyken met succes overgenomen. Daags voor de gordel van 1998, kondigde van Hoobrouck met veel tamtam aan dat hij de omzendbrieven Peeters nooit zou toepassen. En meer nog: dat de Vlaamse voogdijoverheid hem niet kon raken. Tot hier toe heeft hij gelijk gehaald. Van Hoobrouck overtreedt bewust en zeer provocatief de bestuurs- en taalwetten van dit land. Hij is dus een inciviek van de zuiverste soort. Stel je voor dat ik een politiewagen zou tegenhouden, de politieman laten uitstappen en zeggen: “Kijk ventje, vanaf nu ga ik altijd door het rood licht rijden. Jij kan mij toch niets maken want ik word beschermd door mijn politieke vriendjes.” De politieman in kwestie zou plichtsbewust onmiddellijk reageren en me mijn rijbewijs afnemen. Helaas ontbreekt het in de Vlaamse regering aan plichtbewuste politiemannen die gemaakte afspraken doen respecten. Van Hoobrouck spot met de Vlaamse decreten. En de Vlaamse regering? Zij stond er veel te lang bij en zij keek ernaar... In het belang van een gelaagde stemming naar het Lambermontakkoord toe, heeft de Vlaamse regering, onder druk van haar collega's uit de federale regering, de omzendbrieven bewust niet toegepast. En dit enkel en alleen om de Franstalige partijen, die hun buit al hadden binnen gehaald, over de streep te trekken. Een teken van zwakte of onmacht? Wees gerust, de Franstaligen hebben een fijne neus voor zwakke tegenstanders. Francofoon Brussel weet maar al te goed dat de Vlaamse regering kampt met een chronisch gebrek aan Vlaamse “Spirit”. Het is toch typerend dat Spiritist Paul Van Grembergen enkel onder druk van herhaaldelijke parlementaire interpellaties van Vlaams Blokker Luk Van Nieuwenhuysen uit zijn ministeriële sloffen schiet. Pas na vier jaar van francofone burgerlijke ongehoorzaamheid worden er waarschijnlijk twee regeringscommissarissen naar de Wezembeekse francofiele enclave gestuurd om orde op zaken te stellen. Het is nog steeds afwachten of ze er wel degelijk zullen geraken... Is het niet de taak van een Vlaams minister van binnenlandse aangelegenheden om zelf initiatief te nemen? Om zelf de afspraken die Vlaanderen op hààr territorium maakt te doen respecteren? TAK heeft niets tegen spiritisme, mijnheer Van Grembergen. Maar als het alleen maar bij bezinnen en zweven blijft, moeten wij u terug met uw beide voeten op de begane harde Wezembeekse grond zetten. Het mag nu toeval zijn of niet, maar twee dagen na de symbolische bezetting van het gemeentehuis van Wezembeek-Oppem, ging Van Grembergen een stapje verder door bij de federale regering een tuchtprocedure te starten tegen wetsovertreder Van Hoobrouck. Is het niet jammer dat een TAK-actiegroep de Vlaamse politici moet blijven voorzetjes geven? Zoals enkele dagen geleden... Toen dumpten TAK-vuilnismannen mest voor het kabinet van Nederlandsonkundig minister van binnenlandse zaken Duquesne omdat hij weigert zijn FDF-vriendje uit Wezembeek te straffen. Waar bleef het eensgezind Vlaams protest van de Vlaamse regering en van de Vlaamse partijen in de federale regering? Wanneer roept de Vlaamse regering in spoed het overlegcomité van de federale en deelstaatregeringen bij elkaar om eindelijk eens met duidelijke en klare eisen op de communautair wankele tafel te kloppen? Waar ligt het Vlaamse profiel van de VLD van eind jaren '90 opgeborgen? Waar zit de vastberaden Leo Peeters? Hij werd na het Lambermont-regeerakkoord, op vraag van de Franstalige partijen, in KGB-stijl opzijgeschoven en geofferd door zijn vrienden van SP.a.
Wezembeek is een sterk symbolisch dossier aan het worden. Het feit dat TAK de laatste maanden regelmatig opdook in de journaals van de VRT en VTM, spreekt boekdelen. In Wezembeek wordt de politieke geloofwaardigheid van de Vlaamse regering door de Belgische francofonie gewikt en gewogen. Faalt deze regering in haar opdracht, dan staat de deur wagenwijd open voor nog meer en nog grotere francofone provocaties.
TAK roept de Vlaamse regering op tot actie, i.p.v. bang af te wachten wat de uitspraak van de gemengde kamer van de Raad van State over de omzendbrieven Peeters-Martens zal zijn. De Vlaamse regering mag zich niet laten afleiden door de uitspraak van dit typisch Belgisch instituut en moet, net zoals de Franstaligen, resoluut haar eigen weg gaan. Als zij voor Doel de moed kan opbrengen om een juridisch advies van de Raad van State te negeren, moet zij dit ook voor de omzendbrieven Peeters doen. Maar dan moet de Vlaamse regering zichzelf eindelijk eens "au sérieux" nemen .
In zijn laatste half-afgewerkte Vlaamse randplan merkte bevoegd minister Bertje Anciaux zelf op dat zijn huiswerk eigenlijk niet tot in de puntjes was uitgewerkt. Hééft hij er wel aan gewerkt? Hééft Bertje nog wel interesse voor zijn streek, waar de verfransing en verstedelijking de laatste jaren ongenadig snel blijven toeslaan en uitdeinen tot aan de buitengrenzen van onze jonge provincie? Inderdaad, Bertje heeft gelijk. Zijn randplan is een kleine scheet in een fles. Weer werden er miljoenen uitgegeven aan een studie die vaststelt wat wij en de meeste inwoners van Vlaams-Brabant al jaren weten: het overgrote deel van de Franstalige nieuwkomers is niet bereid zich te integreren! De analyses zijn er. Maar wat stelt Bertje daar tegenover? Weinig of niets. Men kan hier moeilijk spreken van een plan. Men moet hier eerder spreken van een heterogene verzameling van voorzichtige bedoelingen. Zo zal de Vlaamse regering bijvoorbeeld VERZOEKEN (!!!) de taalwetgeving toe te passen. Sorry Bert, dit is flauwe kul. De taalwet moet onverkort toegepast worden, punt uit!
Verder is dit plan een plan voor een juridisch niet-bestaande regio. De 19 gemeenten die Bertje selecteerde als de "Vlaamse rand", zijn een willekeurige selectie van gemeenten die aan Brussel grenzen. Weerom worden de 19 geselecteerde Vlaamse gemeenten als randgebied rond Brussel beschouwd. Deze gemeenten moeten echter gekaderd worden in een globaal project voor Vlaams-Brabant. Dit randplan bulkt van de algemeenheden. “We zouden eventueel ‘dat’ eens kunnen doen. We zouden eens kunnen proberen...” Maar weer ontbreken opnieuw de nodige institutionele maatregelen om van onze provincie een volwaardige provincie te maken. Geen woord over de splitsing van de tweetalige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Geen suggesties om het geldverslindende faciliteitenonderwijs af te bouwen. Alweer geen degelijke impulsen naar een sociaal woonbeleid. Nog steeds geen oplossingen voor de groeiende concentratie van tewerkstelling in en rond Brussel. En wat met de studie van professor Boes om het tweetalige straatbeeld terug te dringen? Veel blabla, weinig boemboem! Geen verbeteringen aan het ruimtelijk structuurplan Vlaanderen waar de Vlaamse regering zélf 14 Vlaamse en overwegend groene gemeenten indeelt als grootstedelijk uitbreidingsgebied voor Brussel. Wederom trapt de Vlaamse regering in de Brusselse val door het Brussels expresnet (GEN) zondermeer financieel te steunen. Een Brussels project van openbaar vervoer dat als enige bedoeling heeft de kantoorwijken in Brussel uit te breiden en snel bereikbaar te houden voor de vele tienduizenden pendelaars. Dit GEN zal de afbraak van Brussel en de verstedelijking van Vlaams-Brabant stimuleren. En dit, Vlaamse vrienden, hoofdzakelijk op kosten van de Vlaamse belastingbetaler. Op uw kosten dus! Moet er nog zand zijn? Tenslotte, Bertje, moet de Vlaamse regering de Vlaamse gemeenten rond Brussel als volwaardig deel van Vlaanderen behandelen. Niet als een half deel van Brussel. Dit betekent dat alle inwoners van deze gemeenten, inclusief de zes faciliteitengemeenten, Vlamingen zijn en dat alle mandatarissen Vlaamse mandatarissen zijn. Bert, Bert, Bert, Bert!!! Man, Man, Man!!! Miserie, miserie!!! Bertje, doe Vlaams-Brabant een plezier: ga op vakantie en maak rustig je huiswerk over. Je bewijst er onze provincie en jezelf een goede dienst mee!
Vlaamse vrienden, de mosselhouding van een groot deel van onze politieke Vlaamse elite is een natuurlijke voedingsbodem voor francofone politieke provocateurs en avonturiers. Hier in Wezembeek loopt er zo eentje rond. Is het u al opgevallen dat Van Hoobrouck de nieuwe, weliswaar beminnelijke en geciviliseerde, Happart van de Vlaamse rand rond Brussel is geworden? Net zoals Voeren vroeger voor de Franstalige politici uit Wallonië en Brussel een oefenterrein was om Vlamingetjes te pesten en uit te dagen, is een groot deel van Vlaams-Brabant het oorlogs -en uitbreidingsgebied van de Brusselse francofonie geworden. Vlaanderen blijft er kalm bij, veel te kalm. Helaas zal om die reden voor TAK de rol van stokebrand weggelegd blijven. Bij gebrek aan politieke moed, onkunde of politieke desinteresse bij onze Vlaamse politici, zullen in de toekomst de TAK-straatacties broodnodig blijven om het politieke debat rond netelige dossiers zoals Brussel, Vlaams-Brabant, de verlossende Vlaamse onafhankelijkheid aan te wakkeren.
TAK blijft een waakvlammetje dat op tijd en stond een steekvlam geeft als politici hun taak niet naar behoren vervullen, vaak uit angst voor de Franstaligen. Het is inderdaad niet eenvoudig steeds op dezelfde nagel te moeten hameren. Zeker niet op momenten dat het schijnbaar communautair windstil is en er geen camera's op de faciliteitengemeenten gericht staan. Dan is het vaak een eenzame en ondankbare strijd. TAK zal gedoemd blijven om tot aan de Vlaamse onafhankelijkheid de Vlaamse politici ertoe te bewegen de politieke, taalkundige en urbanistische schade in Vlaams-Brabant en Brussel te beperken. We houden VL2-voorman, Ivan Mertens, aan zijn woord: de Vlaamse onafhankelijkheid komt er dit jaar!!! Pas als de taalgrens een staatsgrens wordt, zal er een einde komen aan de imperialistische politiek van de Franstalige partijen in Brussel en Vlaams-Brabant. Vlaamse vrienden, TAK heeft de afgelopen jaren geleerd dat kort op de bal spelen vaak de beste resultaten bij de pers geeft. Een pers die, vooral omwille van commerciële doeleinden, steeds beknopter en sneller politiek nieuws wil brengen. Een goede ploeg actievoerders die op elkaar ingespeeld zijn, is noodzakelijk om bliksemsnel een actie in elkaar te boksen. De mensen van de TAK-raad weten dat ik soms iets teveel zaag. Vrienden, neem het mij niet kwalijk. Dat neemt zeker niet weg dat de huidige TAK-ploeg stilaan een geoliede machine aan het worden is. Mannen van de TAK-raad -Arnout Van den Broeck, Guido Moons, Herman De Mulder, Michel De Cock, Koen Bulens, Koen Carels, Rutger Hennico, Jan Baert, Bruno Dils, Gunther Naeye, Kurt Ryon en Kristel Feremans - bedankt voor de inzet. En volgens Ivan zijn we er binnen een paar maanden vanaf. Dan moet Vlaanderen onafhankelijk zijn! Ook een woord van dank aan onze regionale TAK-verantwoordelijken en de trouwe militanten die vaak een deel van hun vrije tijd veil hebben om ergens in Brussel of Vlaams-Brabant communautaire brandjes aan te wakkeren, of in het slechtste geval enkele uurtjes te brommen in één of andere politiecel. Dankzij de steun van onze studenten, kan TAK ook tijdens de kantooruren onze politici het vuur aan de schenen leggen. Heel veel dank aan onze trouwe vrienden van NSV-Gent en NSV-Leuven, de rakkers van de VNSU, en heel af en toe de bordeaux petten van het KVHV. TAK leeft ook enkel deels bij gratie van onze gulle donors die bij de traditionele gelegenheden, zoals het Zangfeest en de IJzebedevaart, onze emmertjes vullen. Veel dank ook aan hen. U kan ons altijd steunen door het lekkere TAK-bier, voor de gelegenheid op fles getrokken, hier te kopen. Zo kunnen wij onze acties blijven bekostigen. Door je één of meerdere Tak-flessen aan te schaffen, drink je Vlaanderen vrij. Ik denk dat dat niet eens zo'n grote inspanning is voor velen onder ons. Ook een applausje voor de feestverantwoordelijken van dienst Kurt Ryon en Koen Bulens. En natuurlijk ook een hartelijk dank u wel aan de hele TAK/VVB ploeg die deze namiddag organisatorisch ondersteunde. Dank aan Koen Carels die kampt met ernstige buikloopproblemen veroorzaakt door het overmatig inscannen van honderden TAK-foto's. Veel beterschap Koen. Ook de plaatselijke Davidsfondsafdeling-Kraainem: bedankt voor de steun. Een woordje van dank voor de begeleiders van de wandeling: Richard Peeters en zijn zoon Wim en Hans Ceuppens (in een ver verleden nog actief geweest bij TAK en NSV-Leuven).
Dan komen we nu aan het plechtige gedeelte van de vooravond: het uitreiken van een “ere-taktivisten-lint”.
ERE-TAKTIVIST: een traditie in de geschiedenis van TAK. Dit erelint wordt toegekend aan Tak’ers met een zekere staat van dienst en/of een aanzienlijk aantal vrijwillige dienstjaren. Dit erelint wordt toegekend aan personen die zich onderscheiden voor hun jarenlange inzet voor het behoud van het Vlaamse en groene karakter van de Vlaamse gemeenten rond Brussel. Dit erelint wordt toegekend aan een personen die zich op een eigenzinnige en creatieve manier inzetten voor de Vlaamse onafhankelijkheid.
We zullen met de laatste categorie beginnen... Hij begon zijn late roeping in de Vlaamse beweging in 1990 waar hij in de Kempische gemeente Beerse de VVB leerde kennen. Sindsdien ging het met zijn engagement bergop en met zijn vrije tijd bergaf. Vanaf 1995 werd hij voorzitter van de VVB-afdeling Beerse. Hij volgde wijlen Rik De Wever op als provinciaal voorzitter van Antwerpen. Vanaf oktober 1998 tot mei 2000 is Ivan algemeen voorzitter van de VVB geweest Hij is, net zoals de meeste Tak’ers, een opmerkelijk figuur met een goed hart en een (slecht) sterk karakter. Hij is een “indrukwekkend” man omwille van zijn vernieuwende actiestijl en zijn positief denken. Niet tégen België, maar voor een onafhankelijk Vlaanderen. Andersdenkenden niet onmiddellijk naar de verdoemenis schreeuwen maar de dialoog aangaan. Objectieve bondgenoten opsporen en hen overtuigen van het belang van een vrij Vlaanderen voor de toekomst van onze kinderen. Kortom een sympathiek Vlaams-nationalisme propaganderen waar iedereen, die mee wil werken aan de opbouw van dat Vlaamse huis van de toekomst, zich thuis voelt en zichzelf terugvindt. Hij pikte de draad van een periode uit een ver Vlaams verleden weer op. Terug “den boer” opgaan met frisse optimistische geluiden. In alle mogelijke geledingen van de samenleving op zoek gaan naar een breed maatschappelijk draagvlak om zo onze Vlaamse zelfstandigheid verder uit te bouwen. Via zijn jongste geesteskind, Vlaanderen Vlagt (VL2), zorgt hij ervoor dat geen week voorbijgaat zonder wapperende leeuwenvlaggen op sportmanifestaties in binnen- en buitenland. Hij is een kranige zestiger met de energie van tientallen zestienjarigen. U raadt het al, Vlaamse vrienden, geef Vlaanderen 100 Ivan Mertensen en Vlaanderen was al onafhankelijk! TAK geeft met veel plezier en veel sympathie een ere-taktivisten-lint aan dé vaandrig van Vlaanderen , de Sneyssens uit Beerse: Ivan Mertens! Ivan, jij beloofde dat Vlaanderen dit jaar onafhankelijk zou worden. Dat wil zeggen dat we hier vandaag voor de laatste maal op een TAK-feest bijeengekomen zijn. Om jou niet te missen, geven we dit erelint nu!
De tweede genomineerde: Luk Deconinck. Afkomstig uit West-Vlaanderen. Hij legde ons zonet nog het belang uit van de splitsing van de tweetalige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Hij schopt de Vlaams-Brabantse politici een geweten en bezorgt hen slapeloze nachten. Hij is dé drijvende kracht achter de bundeling van Vlaams-Brabantse verenigingen zoals TAK, VVB, Marnixring-Brabant, VNJ-Brabant binnen het Halle-Vilvoorde-Komitee. De stille, maar kordate en vastberaden Vlaamse werker achter de schermen: Luc Deconinck!
Genomineerde nummer 3: Michel De Cock. Hij vertoeft al minstens 15 jaar in ons TAK-midden waarvan 10 jaar zeer actief. Voor de dames hier aanwezig en voor Mieke Vogels: wie in Vlaanderen op zoek gaat naat de enige echte nieuwe man, vindt hem bij TAK. Terwijl zijn vrouw uit werken gaat, staat hij voor het fornuis, doet hij de was en de plas van zijn vrouwtje en zijn drie schattige kinderen. Tientallen spandoeken, met of zonder schrijffouten, tientallen spotprenten, affiches waren en zijn nog steeds van zijn hand. Zoals het een goede TAKtivist past, houdt hij ook van de geneugtes des leven zoals bier proeven en drinken. Hij praat altijd zacht maar kan soms verdomd koppig uit de hoek komen. Hoe komen die koppigaards toch altijd bij TAK terecht? Op 9 maart 1991 leerde hij zijn vrouwtje Ireen op een TAK-cantus kennen. Weeral tussen het bier. Dit jaar zijn Ireen en hij reeds tien jaar gelukkig getrouwd. Hij stond te lang in de schaduw, wij halen hem eruit. Vlaamse vrienden onze TAK-huis-, tuin- en keukentekenaar, onze carnavalist uit Oilst, onze trouwe vriend: Michel De Cock!
Ik dank u. Bart De Valck