Peumans verdedigt Maddens-strategie. Voor VVB primeert onafhankelijkheid. Zonder Brussel, als het moet.
Verzonden op: 18-01-2010
Verzonden door: Jan Van de Casteele 03 366 18 50
Aantal keren gelezen: 1207
De VVB organiseerde op zaterdag 16 januari in Hasselt haar Nieuwjaarsreceptie. Jan Peumans, voorzitter van het Vlaams Parlement verdedigde er de Maddens-strategie, maar pleitte ook voor enig geduld. Waarnemend VVB-voorzitter Pieter Vandermoere gaf nadien toelichting bij de Brussel-strategie van de VVB: onafhankelijkheid primeert. Met Brussel als het kan, zonder Brussel als het moet.
Jan Peumans had het over zijn nieuwe job, het voorzitterschap van het Vlaams Parlement, en zijn actieplan “Plenum 2009-2014”. Geen recepties ten paleize, voor deze voorzitter. Geen feest met de Duitse Gemeenschap die zich in het BHV-dossier met een belangenconflict voor de kar van de Franstaligen lieten spannen. Een van zijn ambities is de het Vlaams parlement op internationaal niveau meer op de kaart te zetten, dit in overleg met de Catalanen, Schotten, Duitse Länder én Wallonië.Met “Plenum 2009-2014” wil hij de kwaliteit van het debat in zijn parlement verhogen, waar o.a. in de commissies veel meer gebeurt dan in de Koepelzaal waar Villa Politica zijn kijkers heeft opgesteld. Voorts wil hij meer overleg tussen parlement en regering, actievere controle door het Rekenhof, meer contacten met de burger, een steviger Vlaams uithangbord in het buitenland.
Inzake communautaire dossiers ziet Peumans een hoopvolle verschuiving van het zwaartepunt van de federale naar het regionale niveau, die met meer bevoegdheden moet worden voortgezet (regionalisering is een niet meer te stoppen vliegwiel). Het regeerakkoord garandeert vanaf 2011 een Vlaams aanvullende kinderbijslag en vervolgens een hospitalisatieverzekering (uitbouw van een Vlaamse sociale zekerheid), een Vlaamse energiemaatschappij, een Vlaams investeringsplan.
‘Tot 2011 zal er op het vlak van de staatshervorming weinig gebeuren’, gaf Peumans toe. Hij verdedigde de Maddens-strategie, die ‘in het Vlaams regeerakkoord is verankerd’: assertief optreden tegenover het federale niveau als de Vlaamse belangen worden geschaad, geen overschotten boeken om federale putten te dempen (‘Wij trekken de Vlaamse kaart. Het federale niveau moet nu maar zijn plan trekken!) en eigen bevoegdheden maximaal benutten. ‘Dat is geen verrotting, maar een toepassing van de grondwet’, stelde Peumans.
Zolang de Franstaligen alles blijven blokkeren, hoeven er volgens Peumans dan ook géén onderhandelingen te worden gevoerd en àls er onderhandelingen komen, dan moeten die via de deelstaten verlopen, via de Vlaamse regering en niet via het federale niveau of Dehaene.
BHV is een ander verhaal. Vlamingen moeten blijkbaar aanvaarden dat ze bestuurd worden door een Franstalige meerderheid en een Vlaamse minderheid. Franstaligen hoeven niet te aanvaarden dat een Vlaamse meerderheid een wetsvoorstel tot splitsing van BHV goedkeurt. ‘Nogal paradoxaal’, aldus Peumans.
VVBNamens de VVB sprak waarnemend voorzitter Pieter Vandermoere. Belangrijkste politieke evenement in 2010 wordt het Brusselcongres (24 april), waar de VVB aan haar leden standpunten zal voorleggen die een compromis vormen tussen de Brusselsvisie van Frans Crols (voorzitter adviesraad Trends) en die van Johan Van den Driessche (VTB). Er mag geen twijfel over bestaan dat de Vlaamse onafhankelijkheid voorrang heeft op het behoud van Brussel: ‘Met Brussel als het kan, zonder Brussel als het moet’. Een onafhankelijk Vlaanderen wil en kan Brussel best als tweetalige hoofdstad behouden, maar Brussel mag geen slot zijn op de verdere ontwikkeling naar een autonoom Vlaanderen en Wallonië. In afwachting van beslissingen hierover moet Vlaanderen een assertieve aanwezigheidspolitiek voeren in de hoofdstad.
De VVB zal in 2010 ook fors verder investeren in de BHV-campagne (campagne dienstweigering, sensibiliseringscampagnes gemeentebesturen en campagne respect voor Vlaams-Brabant) en in de vernieuwing en verruiming van het maandblad Doorbraak, dat hét referentieblad moet worden inzake communautaire thema’s.
De boodschap richting CD&V was duidelijk: ‘Ofwel kiest CD&V voor Vlaanderen en speelt de democratie, ofwel blijft ze halsstarrig de Franstalige belangen verdedigen. In dat laatste geval zal de VVB alles in het werk stellen om dit kiezersbedrog uitgebreid aan de kaak te stellen.’
Vandermoere was kritisch tegenover de Maddens-strategie, vooral dan omdat blijkbaar de politieke moed ontbreekt op het spel hard te spelen. Iets wat Maddens in een recent opiniestuk in De Morgen trouwens ook had aangestipt. Vandermoere verwees ook naar het uit beeld ‘verdwijnen’ van de veel verder gaande resoluties van het Vlaams Parlement. De VVB zal die ontwikkeling op de voet volgen, zeker in de aanloop naar de verkiezingen van 2011.
Integrale teksten van Peumans en Vandermoere als bijlage
|
Bijlage bij deze persmededeling |
|
 |
Toespraken Jan Peumans en Pieter Vandermoere (VVB) |