De flikkenkloof: pertinente cijfers en vragen van Ben Weyts
Jan Van de Casteele 06-08-2009
 |
Weyts kreeg van Guido De Padt (vorig minister van Binnenlandse Zaken) cijfers over het aantal agenten per politiezone en vergeleek die met de inwonersaantallen per politiezone en per provincie, met de oppervlakte, de criminaliteit en de werkloosheidsgraad. Zoveel meer personeel dan de buurlanden, wat brengt dat op, vraagt Weyts.
Lokale politie
Wat de lokale politie betreft, is het opvallend dat Wallonië per inwoner nog steeds aanzienlijk meer politieagenten telt dan Vlaanderen. De kloof neemt zelfs nog toe.
‘In 2004 berekende toenmalig Kamerlid Geert Bourgeois al dat het verschil 17% bedroeg. Vandaag blijkt die kloof nog met een half procent te zijn vergroot in plaats van verkleind. In 2009 zijn er in Wallonië 27 lokale agenten per 10.000 inwoners (of één agent per 371 inwoners). Vlaanderen telt daarentegen maar 23 lokale agenten per 10.000 inwoners (of één agent per 435 inwoners).’
Met uitzondering van Antwerpen (grootstedelijke context) hebben alle Vlaamse provincies minder lokale agenten per 10.000 inwoners dan de Waalse. Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest telt niet minder dan 48 agenten per 10.000 inwoners (één agent per 208 inwoners).
Franstalige politici verwijzen ter verantwoording meestal naar de grotere oppervlakte van Wallonië. Niet overtuigend. Waals-Brabant, de kleinste provincie, scoort hoger dan bvb Limburg of Vlaams-Brabant.
Weyts vergelijk zijn cijfers met oppervlakte, werkloosheidscijfers, criminaliteit en inwonersaantallen van de provincies. Er is een correlatie met werkloosheid, maar niét met criminaliteit.
Weyts vermoedt dat de kloof tussen Vlaanderen en Wallonië te maken kan hebben met ‘de aloude inefficiënte pogingen van Wallonië om de werkloosheid te temperen via overheidstewerkstelling’ (sociale tewerkstelling).
Hoe dan ook, de vragen zijn pertinent: Waarom moet Luxemburg meer agenten per kop krijgen dan Vlaams-Brabant, waar driemaal meer criminele feiten worden vastgesteld? Waarom heeft Antwerpen met een 40 procent hogere criminaliteit in de havenstad per kop een kwart minder politieagenten dan Luik? Waarom heeft een Vlaamse landelijke politiezonde van 43.000 inwoners 56 agenten en de Waalse gemeente Hoei met 20.000 inwoners 85 agenten nodig?
En dan is er natuurlijk de vraag: wie zal dat betalen? Volgens Weyts gaat het om oude scheeftrekkingen die door de politiehervorming van Patrick Dewael werden bestendigd. De winnaars waren die arrondissementen – vooral in Wallonië – waar de gemeenten weinig zelf in politie investeerden (en dus meer een beroep deden op federale interventies). Weyts verwijst ook naar een soort solidariteitsfinanciering (amper 48 procent van de federale middelen gaan naar Vlaanderen).
Daarom wil de N-VA dat de nieuwe verdeling van politiemensen en -middelen die wordt aangekondigd, vertrekt van een wit blad en dus niet voortbouwt op de scheve verhoudingen uit het verleden. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
De volledige cijferreeksen (info per arrondissement): zie bijlage
De info van Weyts kreeg onder meer aandacht in De Standaard (‘Arm der wet is taalgevoelig’, 5 aug.) De Morgen (‘Nog steeds meer agenten in Wallonië dan in Vlaanderen’, 6 aug.)
Bijlage
(121 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.