Over woordbreuk: Er waren eens twee kartels:
Jan Van de Casteele 09-02-2009
 |
Op 14 februari 2004, in de aanloop naar de regionale verkiezingen, werd een kartel afgesloten tussen CD&V en N-VA. In december 2006 (na de ‘uitstoot’ van Jean-Marie Dedecker – red.) werd deze kartelovereenkomst hernomen en bevestigd. Beste kiezer, wat blablabla uit de vergeetput...
Uit de eerste kartelovereenkomst (“Vlaams Kartel, Samen voor de Vlamingen, 14 februari 2004):
Elke dag opnieuw stellen wij vast dat de problemen en uitdagingen waarmee de Vlamingen geconfronteerd worden, op het Belgisch niveau amper worden aangepakt. Eenvoudigweg omdat de Vlamingen en Franstaligen van mening verschillen, de zaken anders zien. Dikwijls leidt dat er toe dat de Vlaamse meerderheid keuzes krijgt opgedrongen door de Franstalige minderheid.
CD&V en N-VA willen het anders. Wij willen meer bevoegdheden voor de Vlamingen zodat we eindelijk de échte problemen kunnen aanpakken in plaats van oeverloos en zonder resultaat te bekvechten met de Franstaligen. CD&V en N-VA kiezen voor een doorzichtige staatsinrichting met de Vlaamse en Franse gemeenschap als basispijlers en met één leidraad voor de verdeling van bevoegdheden: het belang van de Vlamingen.
Dus willen CD&V en N-VA op korte termijn minstens de uitvoering van de gekende Vlaamse resoluties, recent geactualiseerd door CD&V en N-VA. CD&V en N-VA staan garant dat, indien zij toetreden tot de Vlaamse regering, het regeerakkoord uitdrukkelijk het engagement zal opnemen om alles in het werk te stellen om deze resoluties onverkort te realiseren. In woord én daad.
Want als de Vlamingen zelf die bevoegdheden hebben, kunnen we de groeiende werkloosheid doeltreffend aanpakken, de belasting op arbeid gevoelig verlagen, een doorzichtig fiscaal beleid voeren, een moderne gezondheidszorg uitbouwen, een toekomstgericht gezinsbeleid en een gedurfd mobiliteitsbeleid uittekenen enz.. Kortom, we kunnen zo zorgen voor meer welvaart en meer welzijn, voor álle mensen in Vlaanderen.
Samen gaan CD&V en N-VA evenzeer resoluut voor de splitsing van het gerechtelijke en kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde en een sterk Vlaams beleid voor de Vlaamse rand.
Getekend: Yves Leterme-Geert Bourgeois
---------------------------------------------------------------------------
Uit de tweede kartelovereenkomst (“Een positief alternatief voor paars”, december 2006)
‘Daarom willen wij ter zake de uitvoering van het Vlaams regeerakkoord, inclusief de gekende Vlaamse resoluties, zoals recent geactualiseerd door CD&V en N-VA.
Zo worden de Vlamingen bevoegd voor onder meer gezondheidszorg en gezinsbeleid, voor werkgelegenheid, voor mobiliteit (inclusief de NMBS), telecommunicatie en wetenschapsbeleid en kunnen we een eigen beleid voeren inzake personenbelasting en vennootschapsbelasting. Ook in de organisatie van de veiligheidsdiensten en de justitie moeten de deelstaten over meer autonomie beschikken.
Essentieel is dat Vlaanderen een eigen sociaal-economisch, fiscaal en financieel beleid kan voeren, opmaat van de Vlamingen.
Ten gronde willen CD&V en N-VA een duidelijke, doorzichtige staatsinrichting waarbij het zwaartepunt, zowel qua bevoegdheden als qua middelen, bij de deelstaten komt te liggen. Een moderne democratische staat is van onder naar boven opgebouwd. Dus kiezen CD&V en N-VA ondubbelzinnig voor een verdere confederale evolutie waarin de bevoegdheden van de federale overheid afgelijnd worden en alle andere bevoegdheden de deelstaten toekomen.’
De Vlaamse Rand ligt 100 % in Vlaanderen. Daarom willen wij een splitsing van het gerechtelijk en kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde en een consequent Vlaams beleid voor onze Vlaamse Rand.
Van een uitbreiding van Brussel kan geen sprake zijn. Na het immobilisme inzake de staatshervorming en na het slecht bestuur van paars, is het tijd voor een doorbraak.
Om die reden zal het kartel niet toetreden tot een federale regering indien er in het regeerakkoord geen duidelijke afspraken worden opgenomen over de realisatie van deze Vlaamse verzuchtingen.
Daarom pleiten CD&V en N-VA voor een objectieve en doorzichtige solidariteit tussen Vlaanderen en Wallonië. Er moet een einde worden gemaakt aan de voor Vlaanderen nefaste verdeelsleutels bij overheidsinvesteringen en aan de niet objectiveerbare transfers in de sociale zekerheid.
Toemaatje
Over de tweede overeenkomst zei Jo Vandeurzen, persbericht CD&V, 18 juni 2007: ‘Voor wat de staatshervorming betreft: Bij aanvang van de nieuwe regering moet een inhoudelijk akkoord rond zijn. Een akkoord over de splitsing van het kies-en gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is een evidente voorwaarde om in een regering te stappen. Voor het kartel blijven de vijf resoluties van het Vlaams Parlement het uitgangspunt. Zonder aan de informateur een prioriteitenlijstje te overhandigen, stipten de woordvoerders van het Kartel wel overheveling van de de sociaal-economische hefbomen en de instrumenten van een efficiënte gezondheidszorg als essentieel aan. Er moet een reëel perspectief op een 2/3 meerderheid voor de afgesproken staatshervorming zijn. Het parlement moet onmiddellijk met de werkzaamheden terzake kunnen starten.’ (bron: webstek CD&V)
Over de tweede overeenkomst: Isabelle Dupré, directeur van de studiedienst Ceder, samen met Niko Gobbin en Luk Vanmaercke, adviseurs van Ceder: ‘De tekst van de kartelovereenkomst, die in december 2006 via de media werd bekend gemaakt, zegt daarover: ‘Na het immobilisme inzake de staatshervorming en na het slechte bestuur van paars, is het tijd voor een doorbraak. Om die reden zal het kartel niet toetreden tot een federale regering indien er in het regeerakkoord geen duidelijke afspraken worden opgenomen over de realisatie van deze Vlaamse verzuchtingen.’ (bron: webstek CD&V)
Over de wil van het kartel: Yves Leterme in De Standaard, drie dagen voor de verkiezingen van juni 2007: ‘Voor ons is dat een breekpunt. Ik ga niet in een coalitie zonder staatshervorming.’ (ibidem)
Terug naar de artikelenlijst.