Gezaag aan de pootjes van de (onafhankelijke) VVB...
Jan Van de Casteele 24-10-2008
|
De jongste weken amuseren sommige Vlaamse strijders zich met uitvallen naar de Vlaamse Volksbeweging. Hun 'waarheid' verspreiden ze ook kwistig via het internet (blogs, e-mails). Sommige ultra's hebben het blijkbaar moeilijk met kritische opmerkingen vanwege sommige VVB'ers aan hun adres, met de niet-partijgebonden opstelling van de VVB, en blijkbaar ook met de projecttekst die de VVB in juni goedkeurde.
Tom Cochez van De Morgen volgt hun wereldje op de voet en publiceerde in zijn krant een artikel onder de kop 'Extreem rechts opent aanval op Vlaamse Volksbeweging' (22 okt., zie bijlage).
In het artikel ontkent Kamerlid en gewezen VVB-voorzitter Rita De Bont (VB) dat ook de partij Vlaams Belang ontevreden zou zijn over de nieuwe koers van de VVB. ‘Het verschil tussen de huidige koers van de VVB en de lijn onder mijn voorzitterschap vind ik niet groot’, voegde ze daaraan toe. Binnen Vlaams Belang zwengelt de jongste tijd overigens het debat aan over wat er in de periferie van de partij allemaal rondcirkelt. Niet echt te vroeg...
Volgens Peter De Roover in De Morgen is de hele affaire te herleiden tot een klein groepje ontevredenen dat zich niet kan schikken naar de door een overgrote meerderheid gesteunde visie van de VVB.
Ter herinnering: in juni al werd de VVB-projecttekst goedgekeurd door de Algemene Vergadering van de vereniging.(http://www.vvb.org/kort/218/25108.)
Over die tekst is het debat afgerond: de VVB wil partijen en mensen overtuigen van de noodzaak om zo snel mogelijk de Vlaamse staat te realiseren. Ze is een beweging ‘voor onafhankelijkheid en samenwerking’ (met Wallonië en Nederland als voor de hand liggende bevoorrechte partners), onderhoudt als pluralistische vereniging ‘geen exclusieve banden met politieke partijen of ideologische stromingen aan de rechter- of linkerzijde’ en streeft naar de creatie van ‘een volwaardige democratie in Vlaanderen, waar alle stromingen in volle vrijheid aan bod kunnen komen en de Vlaamse bevolking via de weg van verkiezingen de machtsverhoudingen tussen partijen en stromingen bepaalt.’
De VVB kreeg in eigen rangen kritiek na interviews met de nieuwe voorzitter, en die kritiek werd op een nogal onfrisse manier uitvergroot in een klein aantal afdelingen en in de periferie van de vereniging. Maar de VVB-rangen werden ondertussen gesloten, zowel intern als met de meeste andere organisaties binnen de Vlaamse Beweging.
‘Wanneer het project “onafhankelijkheid en samenwerking” zal verwezenlijkt zijn, zullen de VVB'ers uitzwermen in alle windrichtingen’, lezen we nog.
Tenzij we iets hebben gemist, is de politieke meerderheid voor Vlaamse staatsvorming evenwel nog niet in zicht. Banden smeden tussen Vlaamsgezinden – individuen én partijen – blijft nog wel even een moeilijke, maar vooral nuttige taak voor wie het juiste einddoel voor ogen houdt.
Bijlage

(30 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.
