Bemiddelaars: de wanhoop over het Zwarte Gat
Jan Van de Casteele 19-09-2008
 |
De wanhoop over "Het Zwarte Gat". Dat kan de omschrijving zijn van de nota van de drie "bemiddelaars" die een zinloze coda toevoegden aan vijftien maanden federale poespas.
Een mens houdt het niet voor mogelijk. Drie notabelen, door Jean-Marie Dedecker krokodillen genoemd, hebben hun examen afgelegd.
Ziehier het indrukwekkende resultaat: 'De Franstaligen gaan akkoord om ernstige en geloofwaardige onderhandelingen (sic) aan te vatten (sic bis)'. Na vijftien maanden 'ernstig' Belgisch overleg, dat is nogal durven...
Ze 'menen' dat er een consensus 'kan' ontstaan over een 'dialoogstructuur'. De kletsfabriek nog wat langer rekken dus... En waarheen zullen de heren ons leiden? Naar het 'verder uitbalanceren van het institutioneel zwaartepunt, namelijk door meer autonomie, bevoegdheden en verantwoordelijkheden aan de gefedereerde entiteiten toe te kennen, zonder de interpersonele solidariteit ter discussie te stellen'.
Wat is dat nu weeral? Een "balanske" tussen Vlaanderen en België? Waar, wat, hoe, wanneer, waarom, hoelang, waartoe...???? Zoek het zelf maar uit.
Op kop de 'gefedereerde entiteiten'. Die zielige omschrijving is een kernwoord in de francofone mist. Een B-plus-taaltje, dat geen Vlaming begrijpen kan... 'Gefedereerde entiteiten'. Slikken en "onthouden". Dat laatste in de beste betekenis van het woord.
Eén ding is wel duidelijk: 'De interpersonele solidariteit niet ter discussie stellen'. Aha, daar is de kern van de zaak. Vlamingen, blijf van uw centen, of toch van het deel dat automatisch, zonder inzicht, zonder kritiek, zonder tijdsbeperking en zonder resultaat als een ad aeternam verworven recht over de taalgrens vloeit. Via flitspalen, sociale zekerheid, gezondheidszorg, leeflonen e.d... Welnu, zelfs Reynders zegt dat ze in Wallonië niet goed bezig zijn. Waarom zou diegene die solidair is niet mogen weten of de solidariteit ergens toe leidt? Tot een beetje beterschap op economisch gebied misschien? Tot een heel klein beetje respect (nietwaar Yves?) tegenover de Vlaamse buren die al sinds 1830 (nietwaar Jan-Frans-Willems, of Jules Hannes, of Vlaamse burgemeesters in de Rand?) met nogal wat pretentie worden benaderd?
Wit blad?
De 'dialoogstructuur' moet volgens Lambertz, De Donnéa of Langendries vertrekken van een 'wit blad'. Lees: zonder splitsing van BHV in de (parlemantaire) kantlijn.
De dialoogstructuur moet blijkbaar ook leiden tot een gigantisch vraagteken: 'Er "kunnen" deelakkoorden worden gesloten en goedgekeurd'. Niet: er 'zullen'... Een vraagteken van hier en nu tot in de 22ste eeuw misschien?
Tovenaars
'Wij zijn bemiddelaars, géén tovenaars", deze profetische woorden van Karl-Heinz Lambertz worden vandaag meer dan waar. De leuke man heeft zijn ding gedaan. Bedankt, en hopelijk nu terug naar je commandopost in de Heimat.
Zoals Yves Desmet in De Morgen (19 sept.) schrijft: 'We staan vandaag 'absoluut nergens... Zelfs de betere surrealisten kunnen een dergelijk scenario niet bedenken.'
Kabila
Zijn krant had nochtans alles uit de kast gehaald om die drie heren alle krediet te geven. Minder verstandig was dat, dan wat o.a. Jean-Marie Dedecker na de verheffing van het drietal droogweg zei: 'Het is te belachelijk voor woorden dat men nu drie oude krokodillen afvaardigt. De toestand is hopeloos, maar voor sommigen blijkbaar nog altijd niet ernstig. Misschien moeten we aan Kabila vragen om te bemiddelen... Dit is gewoon uitstel van executie. Nee, het is tijd voor nieuwe verkiezingen.'
Marianne Thyssen, vers uit Europa overgewaaid, zei halfweg de zomer nog: 'Wij stonden voor de afweging: alles stopzetten of de bemiddelaars een kans geven de garanties die wij vragen alsnog vast te leggen. Wel, wij willen hen die kans geven. Ze moeten minstens met de ministers-presidenten kunnen spreken. Maar eind september zal er een pakket op tafel moeten liggen waarin wij ons voldoende kunnen vinden, zoniet is er een groot probleem.' Welnu, dat pakket is er niet, dus is er een probleem.
'De bemiddelaars moeten niet alleen de N-VA overtuigen. Ze moeten ook mij overtuigen', zei Yves Leterme (BVL, 2 sept.). We mogen veronderstellen dat dit niet is gelukt?
Partijgenoot Stefaan Declerck was iets realistischer: 'CD&V en N-VA moeten het in september hard spelen en gezamenlijk de eindresultaten van de bemiddelaars beoordelen. Dat is de enige nuttige weg... Dan is de kans klein dat er boter bij de vis komt. En Yves weet dat hij het zich niet kan veroorloven om de regionale verkiezingen naar de knoppen te helpen.' (Knack, 20 aug. 2008)
Als CD&V nog iets verstandigs wil doen, dan is het eerst uit de regering stappen, voor N-VA dat doet.
Bijlage
(12 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.