Brusselaars winnen met geld?
TR 30-04-2008
 |
De Vlaamse Gemeenschapscommissie lanceerde op 29 april een nieuwe campagne om wonen in de hoofdstad voor de Vlamingen aan te prijzen. Met de slogan ‘Word wakker in Brussel’ wil de VGC het tij doen keren en de stadsvlucht tegengaan. De campagne benadrukt dat dicht bij het werk wonen het levencomfort verhoogt.
Maar daar blijft het niet bij. De Brusselse minister van Financiën, Guy Vanhengel, verklaarde dat mensen die in de stad komen wonen en werken een hoger loon moeten krijgen. Hij wil de nieuwe inwoners ook fiscaal belonen door een verlaging van de registratierechten en de onroerende voorheffing, omdat zij minder kosten aan de samenleving.
Eerder deze week (28 april) werd duidelijk dat de bestaande maatregelen alles behalve aantrekkelijk zijn. De laatste 3 jaar deden slechts 9 negen ambtenaren van de Vlaamse Gemeenschapscommissie een beroep op de verhuispremie. Ook de jaarlijkse stadspremies voor ambtenaren die in de hoofdstad blijven wonen, kennen maar een matig succes. Van de 2000 ambtenaren werd de premie slechts 256 keer uitbetaald.
Vlamingen werken, maar ontwaken amper in Brussel
Van de naar schatting 650.000 arbeidsplaatsen in Brussel worden minder dan de helft ingevuld door inwoners van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De grootste mobiliteitsstroom van het land gaat vanuit Vlaanderen en Wallonië naar Brussel. Dagelijks pendelen maar liefst 229.500 Vlamingen naar de hoofdstad. De tewerkstelling in Brussel ligt dubbel zo hoog als er werkenden wonen (16% ten opzichte van 8,7%) (FOD Economie, KMO, Middenstand en Energie – Algemene directie statistiek en economische informatie – 19 juli 2007). Terwijl Brussel tal van hoofdzetels van de Vlaamse administratie telt, resideren er van de 36.458 Vlaamse ambtenaren slechts 506 in Brussel (BDW - 8 november 2007).
Dit zorgt voor een Brusselse paradox. Brussel produceert een aanzienlijk deel van de welvaart en werkgelegenheid van het land, maar kampt met een enorme werkloosheid en een grote armoede. Brussel is economisch rijk, maar sociaal arm. Het Brussel bbp per inwoner ligt dubbel zo hoog als het gemiddelde in België, maar de levensstandaard is opmerkelijk lager dan de andere gewesten. Op basis van het gemiddeld bbp per inwoner staat volgens Eurostat Brussel op de derde plaats van de rijkste regio’s in de EU. De pendelaars zijn vaak de kop van jut. Hen wordt verweten dat ze mee genieten van de voorzieningen, maar geen geld in het laatje brengen en jobs van de Brusselaars afsnoepen. In Brussel gaan dan ook stemmen op om belastingen te innen op arbeid die in Brussel wordt verricht.
In de studie van Eurostat wordt echter gewezen op de invloed van de pendelaars die de productie opdrijven tot een niveau dat de beroepsbevolking op zichzelf niet kan halen. Daardoor blijkt het bbp per inwoner overschat (DM 12 februari 2008). Daarenboven beschikken de werkloze Brusselaars niet steeds over de vereiste competenties (kennis van de andere landstaal). Het Brussels onderwijs schiet nog steeds zwaar tekort.
Een premie is een aanmoediging en zal geen kentering veroorzaken. Velen kiezen niet voor Brussel door de exorbitante prijzen voor huisvesting of de drukte van een grootstad. Verloederde buurten, lawaaihinder, pollutie, afwezigheid van groen en open ruimten,… zijn nefast voor de aantrekkelijkheid. Daarbij komt nog dat Brussel zich bijzonder onaanlokkelijk opstelt ten aanzien van het Nederlands, zodat de Vlamingen zich niet thuis voelen in de eigen hoofdstad en ’s avonds liever huiswaarts keren naar Vlaanderen. Om daar verandering in te brengen is meer nodig dan een aantrekkelijke campagne, maar een ingrijpend beleid dat Brussel attractief maakt en de hoofdstedelijke opdracht ten volle realiseert.
Terug naar de artikelenlijst.