Premie arbeidsmobiliteit: de recuperatie van Milquet
Jan Van de Casteele 30-04-2008
 |
De Franstalige ministers zijn bezig aan hun project van federale recuperatie (Meer België, dus minder Vlaanderen). De Kamercommissie Sociale Zaken slaagde er op 29 april niet in te stemmen over de begroting en de beleidsnota van minister van Werk Joëlle Milquet. Dat betekent dat de begroting ook volgende week nog niet plenair kan worden behandeld en gestemd.
Vlaamse meerderheidspartijen én oppositie trokken flink van leer tegen het werkstuk van de cdH-voorzitster. Te weinig ambitieus, er staat geen aanzet in tot regionalisering van de
arbeidsmarkt, de mobiliteitspremie van 75 euro die de minister wil geven aan Franstaligen die in Vlaanderen komen werken is onaanvaardbaar ... Het zijn maar enkele voorbeelden. N-VA had al aangekondigd de nota niet te zullen goedkeuren.
Bedoeling is dat volgende week dinsdag tot de finish wordt vergaderd en dat om 15.30 uur wordt gestemd. (Belga, 29 april)
De beleidsvoorstellen die de federale minister van werk Joëlle Milquet heeft uitgewerkt, handelen uitgebreid over de vorming, begeleiding en activering van werkzoekenden. Materies die de verantwoordelijkheid zijn van gemeenschappen en gewesten. Je moet maar het lef hebben dergelijke voorstellen te doen, luttele weken na het sluiten van een regeerakkoord dat een nieuwe fase in de staatshervorming in het vooruitzicht stelt, met verdere regionalisering van het arbeidsmarktbeleid als speerpunt.
Blikvanger in het plan is een nieuw premiestelsel voor werkzoekenden, ondermeer om de arbeidsmobiliteit tussen de gewesten te versterken. Het plan wordt gelanceerd over de hoofden heen van de regionale minister-presidenten, die hierover reeds enige tijd overleg plegen. Het is nochtans aan hen om afspraken te maken.
Weggegooid geld
De voorgestelde federale mobiliteitspremie vormt op zich weggegooid geld. De thans reeds bestaande mobiliteitspremie leverde niets op. Waarom zou deze premie - voor een vergelijkbaar bedrag - meer resultaat hebben? Sleutels voor een versterkte mobiliteit dienen gezocht in een echte activeringspolitiek die werkzoekenden intensief begeleidt en controleert op werkbereidheid, gekoppeld aan een beperking van de uitkering in de duur en vlottere vervoersmogelijkheden.
Het regeerakkoord voorziet overigens in een geleidelijke vermindering van de uitkering naargelang de duurtijd van de werkloosheid (de zogeheten degressiviteit van de uitkering), naar het voorbeeld van de rest van Europa. Maar daar is niets van terug te vinden in het beleidsplan van Milquet. Ze houdt het bij nog eens bijkomende, federale premies, terwijl de federale kas nu al leeg is, zoals Guy Verhofstadt bij zijn afscheid deemoedig toegaf.
Een uiteraard niet toevallig is de voorgestelde mobiliteitspremie een toetje voor in hoofdzaak Waalse en Brusselse werkzoekenden. Ze geldt immers enkel voor werkzoekenen woonachtig in gemeenten met hoge werkloosheid, die een job aanvaarden in een ander arrondissement met lage werkloosheid. Die krijgen 75 euro per maand gedurende een jaar. Een Brusselaar die 5 km verder een job vindt aan de luchthaven van Zaventem krijgt een premie, zo ook de inwoner van Ath die wat verder in Kortrijk aan de slag gaat. Maar niet de Kortrijkzaan die dagelijks naar Brussel pendelt, of de Limburger die de file-ellende op de E313 trotseert voor een job in de Antwerpse haven. Blijkbaar hebben de vakbonden geen probleem met deze ongelijkheid, want ze keurden het voorstel van Milquet goed in het beheerscomité van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA). Maar, tja, de vakbonden mogen zelf instaan voor de uitbetaling van de premie en aldus nog eens Sinterklaas spelen voor werklozen.
Meer info:
Lees in de rubriek Actueel (12 februari) ook het artikel "Mobiliteit. Liggen de Walen aan de ketting?"
http://www.vvb.org/actueel/141/23191
Terug naar de artikelenlijst.