Bart Sturtewagen en Vlaamse symbolen

Jan Van de Casteele 01-02-2008

Voelt De Standaard (31 januari) zich geroepen om de federale staat te redden? Bart Sturtewagen wil dat Leterme ervoor zorgt dat zijn aanhangers ‘afstand doen’ van hun ‘symbolen’.
 
Het is hartverwarmend de krant weer de zwarte piet te zien toespelen naar CD&V. ‘De bal ligt bij Yves Leterme. Is hij in staat om de voorzet van Verhofstadt om te zetten in een tastbaar resultaat?’ Fijn is de beeldspraak van DS: Guy heeft zijn best gedaan, Yves moet zijn voorzet volgen.
 
Sturtewagen analyseert verder de taak van Leterme: de Franstaligen doen bewegen en vervolgens zijn eigen aanhangers ervan overtuigen dat ze, (in ruil) voor een echte responsabilisering, afstand moeten kunnen doen van symbolen’.  Ge moet er maar opkomen: Niet de Franstaligen, niet de weldoeners van acht jaar paarse economische en communautaire stilstand, maar de aanhangers van Leterme, die een heel klein beetje de verkiezingen won, die moeten afstand doen van symbolen.
 
Wat zijn toch die symbolen, Bart? Die belachelijke Vlaamse eisen rond BHV? De Vlaamse Resoluties van het Vlaams Parlement, want ’t was maar om te lachen? Het Vlaams regeerakkoord misschien? De grenzen van Big Brussel? Of het afgezaagde, vieze ordewoord “Woord Houden”? Dat zijn maar voorzichtige gokjes van ons... 
 
En wat zouden de Vlaamse woordbrekers dan wel in ruil krijgen? ‘Echte responsabilisering’ of de afspraak ‘wie kosten veroorzaakt moet rekenschap afleggen’...  Hoop doet leven, maar daar mag wel een vraagje bij gesteld?
 
Hebben we iets gemist? Is er één reden om erin te geloven dat vanaf nu, plotsklaps in 2008, de Franstaligen staan te springen om ‘rekenschap’ af te leggen?
 
Begint ‘rekenschap geven’ niet met de analyse van het verleden? Vindt Sturtewagen dat we de communautaire geschiedenis uit ons collectief geheugen moeten wissen? Zwijgplicht over de transfers misschien (de kern van het verhaal, waarover in zijn krant nog nauwelijks wordt bericht)? We zullen hem graag geloven als zijn krant eens een ernstig dossier over dit thema durft te publiceren.
 
Met veel Vlaamsgezinden valt te klappen, Bart. Ook over sponsen over het verleden. Maar dan niet op basis van een onbesuisd geloof in slappe afspraken over ‘responsabilisering’…
Wel op basis van de klare afspraak dat Vlaanderen een onomkeerbare stap kan zetten richting Vlaanderen, staat in Europa. Wat Verhofstadt nu probeert, is het tegenovergestelde.
 
Als De Standaard werkelijk blijft geloven in een Belgisch verhaal, wil de krant dan heel snel eens een lijstje publiceren met de handtekeningen van PS'ers bvb, die plotsklaps ‘verantwoordelijkheid’ gaan afleggen? En als ze dat al zouden doen: aan wie dan wel? Aan de Belgische federale regering? Aan een paritaire senaat? Voor ons mag dat het Vlaams parlement zijn hoor... Bart, jongen...
 
Als er één symbool is waar ‘afstand moet van worden gedaan’, dan is het wel het B-symbool, dat voor zover onze herinnering reikt, staat voor een nog groeiende scheiding van geesten, voor warboel, scheeftrekkingen, politieke inefficiëntie, tijdverlies en nog veel meer leuke dingen. Onbegrijpelijk dat een redactie zich blijft afsloven om dat stuk antiek te redden.
 


Terug naar de artikelenlijst.