De zwakke argumententrommel van Rudy Arnoudt

Jan Van de Casteele 17-01-2008

Rudy Aernoudt houdt van karpersprongen. Ooit ondertekenaar van de oproep 'Vlaanderen, staat in Europa', plant hij vandaag overal zijn B-Plus vlag voor het oude België. Een antwoord op zijn "Vijftien argumenten voor antiseparatisten", gepubliceerd als column in Trends, 20 december 2007.
 
Een uitvoerig antwoord, vindt de lezer op de website van Brecht Arnaert: www.smithsonsplace.eu
Hieronder de argumenten van Aernoudt en een korte reactie.
Korte commentaar tussenin: JanVdC

Vijftien argumenten voor antiseparatisten

Rudy Aernoudt
Trends
 
1. Het imago van België, met als hoofdstad Brussel, tevens hoofdstad van Europa, kan nooit worden geëvenaard door de regio's. Regio's hangen dus beter hun karretje aan Belgie/Brussel, dan te splitsen en belastinggelden te investeren in image-building die nooit de Internationale allures van Brussel zal overschrijden.
 
A: valse premisse dat Vlaanderen Brussel verliest; dat valt nog te bezien. Overschatting van het "gewicht" van het noodlijdende en zwak bestuurde Brussel buiten Vlaanderen. Brussel, de kikker die zichzelf opblaast?... Laat het debat hierover maar eens los.
 
2. De impact van België in de Europese Unie is veel groter dan de som van de impact van de regio's. België is een van de stichtende leden van de Europese Unie en kan meer wegen in het Europese proces dan Vlaanderen of Wallonie dat zouden kunnen als een van de bijna driehonderd regio's die de Unie telt, zelfs als het een onafhankelijk land zou worden.
 
A: overschatting van politieke gewicht van (kleine) België in Europa. Valse premisse: dat Vlaanderen maar 1/300 "regio's" zou worden, ipv (iets kleinere) lidstaat in EU. Ambitie: Vlaanderen, staat in Europa. Vaneigens.
 
3. Intraregionale verschillen zijn groter dan interregionale verschillen. Zo zijn de verschillen inzake gebruik van de sociale zekerheid groter tussen Oostende en Antwerpen dan tussen Vlaanderen en Wallonie. Zo is ook Waals-Brabant de rijkste provincie en krijgen zes van de acht West-Vlaamse arrondissementen transfers. De interregionale verschillen zijn dan ook geen afdoende basis voor splitsing.

A: (bewuste?) fout, sterkste Waals arrondissement scoort zwakker (werkloosheid) dan zwakste Vlaams. Bovendien: je vergelijkt irrelevante niveaus (arrondissementen) zonder beleidsniveau niet met relevante (gemeenschappen, gewesten) waar de politieke, maar ook culturele en economische koeken worden gebakken.
 
4. De taal als scheidingscriterium is een archaïsche maatschappijopvatting die uitgaat van de gedachte één volk, één natie, één taal. We hebben al diverse malen in de, ook recente, geschiedenis gezien tot welke inhumane toestanden dat kan leiden.
 
A: demagogie: ongenuanceerde en fel overdreven koppeling van onafhankelijkheid(sstreven) aan ellende. (zie ontwikkelingen in EU: Tsjechië, Slovakije, Baltische en ex-Sovjetstaten. Bovendien: tweetalige staten zijn er nauwelijks. Vergeten: francofone taalarrogantie en taalimperialisme vroeger en nu.
 
5. Economisch komen alle regio's, Wallonie, Brussel en Vlaanderen, verarmd uit de splitsing. Dit geldt zeker voor Vlaanderen indien het bij de splitsing ook, noodzakelijkerwijze, zou opteren afstand te doen van Brussel. De 250.000 Vlamingen die er werken zouden daar dan hun belastingen betalen wat de "winst uit transfers" al bijna volledig zou neutraliseren.
 
A: verarming: stelling zonder bewijsmateriaal (vergelijk andere autonome of onafhankelijke staten); Aernoudt gaat voorbij aan mogelijke regelingen grensarbeid, internationale akkoorden, mogelijke delokalisatie Vlaamse administratie en bedrijven, ontvetting Brussel, sociale zekerheid, wat met Waalse arbeid in Brussel, etc... Niet Vlaanderen, maar Brussel zit in financiële ademnood.
 
6. Cultureel zou een splitsing een verarming betekenen. We mogen niet langer de taal beschouwen als een splijtzwam, maar eerder als een verrijking. Breng Franstalige leerkrachten naar Vlaanderen en vice versa; organiseer taalbaden en we worden er allen taalkundiger van. Meertaligheid is in deze geglobaliseerde wereld geen overbodige luxe. Subsidieer cultuuractiviteiten die verschillende culturen samenbrengen, eerder dan activiteiten gebaseerd op een gettobenadering.
 
A: culturele openheid heeft niets met staatsgrenzen te maken. De culturele "verrijking" van dit land verliep nogal eenzijdig. De taalbaden (enkele honderden Marshallplan) zijn geen denderend succes. Nederlands tweede taal geen verplichting in Wallonië. De culturele kloof is wat ze is (media, gerichtheid op...) 
Taalbarrière idem. Arnoudts stelling is vooral "retro-sentiment".
 
7. Intense samenwerking organiseren tussen de regio's, is veel gemakkelijker dan splitsen. Denken we maar aan het "probleem" Brussel of aan onze overheidsschuld. Overigens, na zeven jaar Lambermontakkoorden zijn we er nog steeds niet in geslaagd de splitsing van de plantentuin van Meise uit te voeren. Als we nog geen plantentuin kunnen splitsen, laat ons dan stoppen met te stellen dat een land splitsen gemakkelijk is.
 
A: Ervaring is wat ze is: samenwerking wordt moeilijker dan splitsen. Schuldregeling (opgebouwd na 1980, o.a. via transfers) moet bespreekbaar zijn.
 
8. Als regio's moeten we onze complementariteit meer gebruiken. De werkloosheid in Brussel en in gedeelten van Wallonië moet de naar schatting 150.000 vacante betrekkingen in Vlaanderen kunnen opvullen. Meteen verwateren de transfers als sneeuw voor de zon en kunnen Vlaamse ondernemingen hun groeiplannen realiseren. Dit veronderstelt wel een aanpassing van de arbeidsreglementering waar werken meer moet lonen dan niet werken.
 
A: Het blijft wachten op eerste indrukmakende signalen over "complementariteit". De economische grenzen zijn open. Die tussen Wallonië en Vlaanderen blijkbaar niet. Arnoudt preekt in de verkeerde deelstaat. Arbeidsmobiliteit blijft ondermaats. Transfers nemen nog toe. (noot: de drie euro per dag per Vlaming, reken maar eens uit per jaar per gezin)
 
9. Splitsen is demagogisch. Samenblijven is democratisch gezien in enquêtes negen op tien inwoners pleiten voor het behoud van België.
 
A: Typisch Arnoudt: pluk er één peiling uit. Er zijn andere voorbeelden. Peilingen registreren de sfeer van het moment. Dat kan schommelen. Politiek gebeurt via verkiezingen. België is een land vol grendels. Vlaanderen kan er vanaf via eigen parlement.
 
10. Om solidariteit te institutionaliseren, bijvoorbeeld in de sociale zekerheid, is het belangrijk om een voldoende draagvlak te hebben. Solidariteit moet wel gekoppeld worden aan verantwoordelijkheid. Wallonië heeft als grootste uitdaging: de aanpak van de jongerenwerkloosheid, Vlaanderen zijn demografische evolutie en Brussel veiligheid en intern goed bestuur.
 
A: Zwak. Sociale zekerheid werkt ook in de vele EU-staten die minder inwoners tellen dan Vlaanderen. Arnoudt toch even danken voor een mooi voorbeeld van "de kloof". Wel vergeet hij te vermelden dat een Vlaamse staat veel sneller dringende maatregelen tegen vergrijzing en voor een gezondere demografische ontwikkeling kan nemen. 
 
11. België vertegenwoordigt ongeveer twee procent van het bruto binnenlands product van de Europese Unie. Deze twee procent in drie delen hakken (1,1 voor Vlaanderen; 0,4 voor Brussel en 0,5 voor Wallonië) leidt tot economische versnippering.
 
A: Veel "kleinere" staten bewijzen ten volle hun economische leefbaarheid. Vlaanderen haalt Lissabondoelstellingen, Wallonië en Brussel van geen kanten.
 
12. België mag, als stichtend lid van de Europese Unie, geen precedent scheppen voor politieke versnippering van Europa, die de Europese constructie nog meer onbestuurbaar zou maken en de positie van Europa in de wereld zou verzwakken.
 
A: Een precedent?... Was Arnoudt de jongste twintig jaar niet goed wakker? Zijn EU is dat van federale eenheidsworst? Er zijn er andere... De EU kan maar overleven via diversiteit. In Europa én mondiaal neemt het aantal staten toe. Voor kleine Baltische staten (bvb.) is er wél plaats, voor Vlaanderen niet of wat? 
 
13. Bepaalde beleidsdomeinen kunnen efficiënter worden uitgevoerd op federaal niveau dan op regionaal niveau. Denken we maar aan de geluidsnormen van vliegtuigen. Anderzijds moet de opvolging van de werklozen bijvoorbeeld, zo lokaal mogelijk geschieden.
 
A: Een federale oplossing? Op dat niveau liep het toch fout? Liever een Europese afspraak.
 
14. De tendens is naar verdere europeanisering en intensere samenwerking tussen landen en dat terwijl wij precies de andere richting zouden uitgaan. Zullen we eerst onze reglementeringen regionaliseren om nadien te harmoniseren op Europees niveau?
 
A: Europeanisering ok, maar enkel waar nodig. Behoud ruimte voor diversiteit, kleinschaligheid, subsidiariteit, waar het kan ver van de bureaucratie van een Europese superstaat. Vlaanderen staat in Europa.
 
15. Noch Vlaanderen, noch Wallonië, noch Brussel zal de levenskwaliteit van zijn inwoners zien stijgen door een splitsing.
 
A: Dat zullen we nog wel zien...
 

Terug naar de artikelenlijst.