Eric Defoort: 'Signaal aan Wallonië? We geven voortdurend gulle financiële signalen'

 

Het eindresultaat vind ik nogal schitterend. Ik zat vol twijfel toen ik de CD&V de voorbije dagen die bocht zag nemen, en hoe dan gisteren uiteindelijk in de voormiddag na een vergadering NVA en CD&V dan uiteindelijk terug op één lijn zijn gaan zitten, wat heel duidelijk zichtbaar was op het scherm ook, waar Vandeurzen het communiiqué voorlas als antwoord op Reynders die een signaal van de Vlamingen vroeg. We geven voortdurend heel gulle financiële signalen, dag in dag uit.

Reynders vraagt nog een signaal. Het antwoord van het kartel was: wij vragen garanties op een grote staatshervorming, anders doen we niet mee.

 

 

Ik vermoed van wel. De N-VA is een kleine partij, maar in kartel met CD&V is 1+1 meer dan 2. Vandaar die 800.000 stemmen. Dat kartel vergroot de macht van N-VA, vermoed ik, en het resultaat daarvan konden we gisteren zien.

 

 

De snelheid waarmee deze week bochten werden genomen… het is alsof je in de cockpit zit bij Schumacher op Francorchamps. Per 24 uur krijg je een wisseling in de standpunten. Of dat zal blijven, dat zal blijken uit de feiten. Er is natuurlijk één gegeven, dat is een geheim dat er geen is: de ambitie van Leterme om in Wetstraat 16 te komen is zeer groot en een deel van dat bochtenwerk ontstaat daar.

 

 

Ik ben niét Madame Soleil, maar nu bleek toch dat ondanks de grote ambitie van Leterme bepaalde dingen niet kunnen worden opgeborgen. We blijven een grote staatshervorming eisen, en garanties dat het gaat lukken.

 

 

Ik behoor niet tot welke partij ook. Maar ik ben vanuit het oog van het “Vlaamse” Belang, van het belang voor Vlaanderen, bang dat het niét zou gebeuren, omdat we dan weer niet de zinvolle instrumenten krijgen die we nodig hebben. Nu is de situatie gelijkaardig, zoals die ten tijde van de Costa, het Forum. Mijn toenmalige voorzitter van de VU Patrik Vankrunkelsven heeft zo'n onding nog voorgezeten, nog niet zo lang geleden, met Philippe Moureaux. En daar is niets uitgekomen.

 

De koning wil nu zo'n nieuwe praatclub, met Armand De Decker en Herman Van Rompuy. Die gaan nu eens met '"wijzen" babbelen. Dat vind ik nu echt potsierlijk zie. Wat zijn die "wijzen"? Het zijn allemaal oude heren. Ik heb daar niets op tegen, want begin ook tot die categorie te behoren. Maar het zijn precies die mensen die heel die rotzooi in voorbije decennia hebben georganiseerd, met grendels, alarmbellen en spoedprocedures. Zij zijn verantwoordelijk voor een gebouw dat al jaren aan het verrotten is, België. Daar werden permanent stellingen onder geduwd, en nu steken we stellingen onder die stellingen. En datzelfde volk dat die hele rotzooi, die krot heeft veroorzaakt, die roepen we nu uit tot “wijzen"?

 

 

Als je manifest afwijkt van uw kiesbeloftes, dat geldt voor elke partij en elke materie, dan moet je de morele zindelijkheid hebben om dan te zeggen "neen". Dan moet die partij er inderdaad uit. Dat doe je niet. Want dan kan je weer gaan klagen over antipolitiek etc. De mensen keren zich dan terecht af van 'dat volk', want wie gelooft dat nog?

 

Wij willen onze handen niet bezoedelen etc... Neen. Als je in dialoog treedt, dan komen daar compromissen uit. Maar er moeten essentiele stukken van wat je verlangt gerealiseerd worden, anders moet je dat compromis niet sluiten.

 

 

Wij Vlamingen zijn schitterend geplaatst om op dat punt empathie te hebben. Hoe lang wij vernederd zijn geworden, maar mensen... We kunnen ons goed inleven in een gevoel van vernedering. 

Ik voel me niet vernederd, ik ben geen kaakslagflamingant, dat interesseert me niet. Agressiviteit is iets voor vernederden. Vlaanderen is niet agressief. Ik zie in Vlaanderen alsmaar meer een "assertiviteit" optreden. De Wever incarneert dat schitterend. Persoonlijk én als voorzitter van de VVB heb ik geen probleem met die “empathie”. Ik vind Wallonië een regio, een entiteit waarmee we vanuit onafhankelijkheid heel volwassenen afspraken en solidariteitsafspraken willen maken. Het komt mer voor ons niet op aan Wallonië te vernederen, integendeel. Dat zal ook zo zijn voor Bart De Wever en Vandeurzen. 

 

Maar de situatie waarin we nu tegenover mekaar staan is niet meer zindelijk en gezond.
Dat moet gebeuren vanuit “onafhankelijkheid” en pas dan ga je met mekaar praten. En vanuit je onafhankelijkheid begin je gesprekken. En dat is de betekenis van “con-federalisme”.

 

Onafhankelijkheid is de basisvoorwaarde voor volwassenheid. Op alle terreinen is dat zo, in relaties, in de politiek, voor de werknemer ook, die je niet moet betuttelen. Hij heeft rechten en kan vanuit zijn onafhankelijkheid tegenover de werkgever eisen stellen

 

Als er in Vlaanderen al mensen zouden rondlopen die Wallonië willen “vernederen”, dan heb ik daar niets mee te zien en mijn beweging, de VVB ook niet

 

 

BDW zal briljant het dossier verdedigen. Partijraden kan je sturen (manipuleren is te geladen woord) met oog op wat je wil bereiken. Ik denk dat hij het zonder problemen haalt. Hij zou het niet halen

indien die verklaring gisteren er niet was gekomen. Dat zou een dubbeltje op zijn kant geweest zijn.

 

Nu staat hij sterk. Hij heeft een visie die ver vooruitloopt en hij is vrij beslist en vastgebeten, vrij consequent en in wat hij - tot nu toe - geslaagd is, en ik heb daar enige bewondering voor.