Eigen werklozen eerst

Het oranje-blauwe akkoord over asiel en migratie wordt niet gesmaakt door de socialisten aan beide kanten van de taalgrens. Ze vinden dat België eerst de eigen werklozen aan een baan moet helpen voor de grenzen worden opengezet. (Belga, 9 okt.)

 

Zowel de SP.A als de PS hebben bezwaren tegen economische migratie. De socialisten willen dat eerst de werklozen die in België verblijven een kans krijgen met een degelijke opleiding. ‘Het is de taak van de politiek om ervoor te zorgen dat de vele tienduizenden die nog werkloos zijn, opgeleid moeten worden om de openstaande betrekkingen in onze economie in te vullen’, zegt Kamerfractieleider Dirk Van der Maelen. ‘Het is pas als men daar niet in slaagt dat eraan gedacht kan worden om mensen in het buitenland te gaan halen’.

Ook PS-voorzitter Elio Di Rupo en uittredend vicepremier Laurette Onkelinx zijn tegen het akkoord rond het migratiebeleid. ‘Ik ben ongerust over de manier waarop men de grenzen opent. Ik ben van mening dat we eerder de werkloze Belgen in Wallonië en Brussel moeten helpen en dat we diegenen die geen werk hebben, een betere kans zouden moeten geven om een job te vinden, onder meer in Vlaanderen waar er nood is aan arbeidskrachten’.

‘In plaats van onze werklozen een job te bezorgen, gaan we arbeidskrachten zoeken in het buitenland en verlagen we zo de druk voor de bedrijven, onder meer wat opleiding betreft’, zei ook Onkelinx. (Belga, 9 nov.)

Uit de recentste RVA-cijfers (aug 2007) blijkt dat de werkloosheid in september zowel in Vlaanderen, als in Wallonië en Brussel is toegenomen.

Vandaag is 60 van de Belgische bevolking op actieve leeftijd aan het werk. Dit cijfer zegt niets. In Vlaanderen is dat 65 procent, in Brussel 50 procent, in Wallonië 55 procent. Die cijfers zeggen alles (info Guy Tegenbos in DS, 20 okt.)

‘Walen zoeken job op Vlaamse Banenmarkt’, kopten de kranten (Nbl, 30 sept.). Mooi nieuws.

Er meldden zich op de VDAB-banenmarkt in 20 Vlaamse steden 1.410 Waalse werkzoekenden (op 32.000 belangstellende werkzoekenden). Dat is 0,6 procent van de Waalse werklozen. Alle begin is blijkbaar moeilijk… Een niet al te enthousiaste titel zoeken voor een artikel blijkbaar ook.

De Waalse minister-president Rudy Demotte (PS) wil bussen inleggen tussen Waalse steden als Charleroi, Luik of La Louvière naar industrieterreinen in Vlaanderen. ‘Zo slaat hij twee vliegen in een klap: hij lost zowel het Waalse werkloosheidsprobleem (sic – red.) als het Vlaamse probleem van de knelpuntberoepen op. Demotte wil ook geld uittrekken om die Walen Nederlands te laten leren op de werkvloer. Klinkt mooi. Tot je de vraag stelt wie zal dat betalen? Is er geen openbaar vervoer meer vanuit Charleroi of Luik?

Op jaarbasis (sept. 07 tgo sept. 06) daalde de werkloosheid in Vlaanderen – waar die nota bene al heel erg laag ligt – gedurende het jongste jaar daalde met tien procent (9,9%), in Wallonië met drie procent (2,9%), terwijl ze in Brussel quasi ongewijzigd (hoog) bleef (-0,8%). Er zijn in Vlaanderen het jongste jaar 17.158 werklozen minder, in Wallonië maar 6.206 minder.

De werkloosheidskloof is de beste barometer voor de mogelijke daling van de transfers, want meer werklozen in Brussel en Wallonië betekent daar meer uitgaven én minder inkomsten voor de sociale zekerheid, die door de Vlamingen wordt overeind gehouden.

Berichten en duiding over een aanzienlijke verbetering, bvb. ten gevolge van het Marshallplan, stroken dus voorlopig niet met de realiteit (zie KORT van vandaag)

Kun je de socialisten ongelijk geven als ze stellen dat prioritair werklozen van Brussel en Wallonië moeten worden aangesproken vooraleer in het buitenland massaal arbeidskrachten worden gerekruteerd? Neen, als hij erbij vertelt dat de Franstaligen wel werk willen maken van een betere opleiding (onderwijs), een andere taalpolitiek (respect voor en vooral kennis van het Nederlands), van intergewestelijke arbeidsmobiliteit (bereidheid om over de taalgrens te gaan werken – er gaan meer West-Vlamingen in Brussel werken dan Franstaligen over de taalgrens naar Vlaanderen komen werken). En als ze willen sleutelen aan het systeem van de unitaire sociale zekerheid. Het geld dat nu al decennia lang langs dat kanaal in het gat van de inefficiëntie verdwijnt kan beter onder strikte voorwaarden als solidariteitsenveloppe worden aangeboden. Maar voor wat, hoort wat.