Crols over België, Brussel en buitenland
Jan Van de Casteele 07-09-2007
 |
Woody Allen naar Hertoginnedal
Frans Crols in Trends, 20 augustus
'Dames en heren, stop de show, bespreek het einde van België', aldus Crols. Voor hem is het zonneklaar dat we leven in een crisis van het regime. 'Een tripartite zal het tij niet keren, een zakenkabinet zal het tij niet keren, een syndicalistenregering zal het tij niet keren. Een oproep van progressieve schrijvers en columnisten in het Nederlands, het Frans, het Brussels, het Duits zal het tij niet keren. Een opstand van generaals zal het tij niet keren, een veroordeling door de Europese Unie niet, een dreiging met het einde van Brussel als 'EU-capitool' evenmin. En zelfs de bangmakerij dat Vlaanderen 'zijn' Brussel verliest - dat zijn we eigenlijk al lang kwijt, we betalen veel lasten voor weinig lusten - zal het tij niet keren
'Het is bijkomstig, maar als de koninklijke doorluchtigheden van Laken niet doorhebben dat zij het best, en met opgeheven hoofd, hun boedel beginnen in te pakken en een milde plek zoeken om voorzien van veel manna weg te kwijnen, dan is ten paleize de ratio zoek. Is deze situatie treurig? Ja, zij is diep treurig. Na deze vaststelling kijkt men in Vlaanderen beter naar de toekomst dan zich psychopathisch te bekreunen over het Belgische tijdvak', besluit hij.
In een andere bijdrage gaat Crols iets dieper in op het "dreigen" met het verlies van Brussel:
Verhuist Brussel naar Biarritz?
Frans Crols in Trends, 27 augustus
Kan Vlaanderen niet onafhankelijk worden omdat het Brussel zal verliezen? Crols gelooft het niet. Brussel is immers gedoemd om een regionaal akkoord af te sluiten over grenzen, centen, mobiliteit, bedrijfsparken, Zaventem, de bescherming van de Vlaamse minderheid.
‘De waarborg dat er zal worden onderhandeld, is dat Brussel nog vele jaren niet kan overleven zonder Vlaamse miljarden. Tussen haakjes: Brussel ligt in de Europese Unie en het vrij verkeer van goederen, mensen en kapitalen tussen Vlaanderen en zijn buurstad zal blijven’, aldus Crols
Volgens hem zijn er voor de Brusselaars vijf scenario’s:
- Een gezamenlijk beheer van Vlaanderen, Wallonië en Europa over de voormalige hoofdstad (piste van de Denkgroep In de Warande)
- Kiezen voor Wallonië, maar dan verliest Brussel na een overgangstijd zijn Vlaamse transfers en dus essentieel inkomen.
- Kiezen voor Vlaanderen. Die keuze wordt bemoeilijkt door de vergiftiging van de geesten in Brussel door de plaatselijke pers en de politici. Een onafhankelijk Vlaanderen wordt door die smaakmakers opgevoerd als een prefascistische staat. Een lachwekkende, dwaze maar wijd verspreide perceptie
- Brussel, hoofdstad van Europa. Maar is de Unie nog zo levendig dat zij een hoofdstad wil?
- Brussel als zelfstandige stadsstaat kan, maar is aartsmoeilijk.
Zonder compromis keert de ex-hoofdstad zich af van haar oorsprong en hoeft Vlaanderen ‘noch financieel, noch politiek, noch economisch’ bij te springen.
‘Een Brussel los van Vlaanderen is voor Vlaanderen een goedkoper Brussel, men contribueert niet meer. Dan ontstaat een samenlevingsmodel als dat van Rijsel met Zuid-West-Vlaanderen. Rijsel ligt in een onafhankelijk land, buiten de politieke controle van Zuid-West-Vlaanderen. Zoals in de toekomst een autonoom Brussel rust in een onafhankelijk Vlaanderen. Toch zijn en blijven er tussen Rijsel en Zuid-West-Vlaanderen drukke economische, commerciële en culturele banden waarvoor dat Zuid-West-Vlaanderen niets moet bijdragen dan zijn koopkracht en sympathie’, besluit Crols.
Crols wees ook er ook al op dat Vlaanderen zijn pr in het buitenland dringend beter moet verzorgen.
Made in Flanders
Frans Crols in Trends, 23 augustus 2007
In het artikel “Made in Flanders” is Crols’ boodschap aan de ondernemers duidelijk: ‘Of u straks in een confederaal België dan wel in een onafhankelijk Vlaanderen ontwaakt, is voor u en uw bedrijf belangrijk. Beide betekenen een zinnigere en zindelijkere omgang met politiek, belastingen, wetterij, geldtransfers en buitenlandse betrekkingen.’
Volgens hem ‘ligt een staat op sterven’. Hij staat stil bij de buitenlandse verslaggeving vanuit het grote corps correspondenten. Die journalisten volgen de Europese politiek, met België als bijklus. Ze distilleren hun info vooral uit La Libre Belgique en Le Soir, ‘in 95 % van de gevallen de enige, bronnen van het exotische journalistenbroederschap’.
‘La Libre Belgique heeft het fatsoen, en de oogkleppen, die passen bij een krant met een decente christelijke achtergrond en is dooraderd met unitarisme. La Libre poogt om Vlaanderen eerlijk te belichten. Van Le Soir, nochtans met hogere oplage, mag dat niet gezegd worden. Ondanks het pathetische pingpong met De Standaard in het voorjaar 2007 en de kniebuigingen nadien, blijft Le Soir het staatsblad van het racistische anti-Vlaamse discours van Olivier Maingain en zijn FDF/MR’, schrijft de hoofdredacteur van Trends.
Beide kranten verspreiden evenwel het beeld dat Vlaanderen in handen is van het rechtsradicale, racistische Vlaams Belang en dat CD&V-NVA en de politieke tutti quanti van dat landsdeel vazallen zijn van Frank Vanhecke en Filip Dewinter. ‘De Brusselse gazettiers verspreiden bovendien de perceptie dat het einde van België zal leiden tot een financieel-economisch debacle, dat dan, impliciet aanwezig in de intoxicatie, een weerslag heeft op de standvastigheid, bekwaamheid en toekomst van de ondernemingen in Vlaanderen. Dat laatste is een fabel.’
De door uitgeverij Lannoo voor de Vlaamse regering verspreide nieuwsbrief Focus on Flanders (straks opgevolgd door een kleurige Flanders Today) is verdienstelijk. Engelstalige webstekken als Brussels Journal (van Paul Belien) noemt Crols ‘ploeterproducten’ van gesubsidieerden of geëngageerden. ‘Die doen dus iets, maar te weinig’.
Daarom moet volgens Crols Vlaams minister-president Kris Peeters het voortouw nemen in het informeren over het nieuwe Vlaanderen, als confederaal deel van België of als onafhankelijke staat.
Daarom moet volgens Crols Vlaams minister-president Kris Peeters het voortouw nemen in het informeren over het nieuwe Vlaanderen, als confederaal deel van België of als onafhankelijke staat.
Onder Yves Leterme was het buitenlandse beleid verdeeld onder hemzelf (landbouw), Geert Bourgeois (buitenlandbeleid in strikte zin), Fientje Moerman (handel), Bert Anciaux (cultuur). ‘Een soep met een zoutloze kraak en smaak’.
Terug naar de artikelenlijst.