Progressief establishment kreeg schop onder de kont
Jan Van de Casteele 17-06-2007
 |
De Vlaming heeft het progressieve establishment een schop onder de kont gegeven'. Dat schrijft Mathias Danneels in Het Nieuwsblad, onder de kop 'Frisse pint':
'Lachwekkend. Daags na de verkiezingen huilen BV's tranen met tuiten. Tot hun grote verbazing en nauwelijks verholen ergernis zijn ze wakker geworden in een - en wij citeren - kil en rechts land. Kil? Mij leek het de voorbije dagen met de opwarming van de aarde nog altijd de goede kant uit te gaan. Rechts? De liberalen zijn de grootste politieke familie van het land geworden!
In Vlaanderen ben je echt wel heel erg rap rechts. Het is voldoende om in een televisiedebat de hoogst merkwaardige gedachte te formuleren dat gangsters in de nor en niet op straat thuishoren, om door de VRT-journalist van dienst behoorlijk rechts genoemd te worden.
Ook de Lijst Dedecker werd - hoe kan het ook anders - consequent rechts genoemd terwijl daarin - echt waar - aardig wat progressieve plannen uit de doeken worden gedaan. Veel BV's menen zelfs in de overwinning van CD&V/N-VA de wederkomst van het nazisme te ontwaren. Vervang tsjeef door moslim in dat soort proza en het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding weet overdag misschien toch een keer wat gedaan.
Nog een rare kronkel in het hoofd van menige BV: alles wat Vlaams is, is per definitie rechts of extreem-rechts. Vlaggen van het ANC en Palestina kunnen wel, een Vlaamse Leeuw kan natuurlijk niet. Want: rechts, op zijn boerenfluitjes, volksgebruik daterend uit de donkerste Middeleeuwen.
Kan wel: het door de kiezer weggemaaide Spirit dat één dag later al laat weten meer dan ooit nodig te zijn.
In Vlaanderen ben je rechts wanneer je in café Sportwereld of Bij Gusta arbeiders, bedienden en middenstanders die heel de week hun nikkel hebben afgedraaid op een frisse pint trakteert. In Vlaanderen ben je links wanneer je een tweede verblijf in Toscane of de Kaap aanhoudt, een cursus olijfolie proeven hebt gevolgd, iets van Fabre hebt hangen en blijft zitten wanneer Het Toneelhuis met de centen van het werkvolk de zoveelste gesubsidieerde draak op rij in mekaar heeft geflanst.
Met zijn geruite pantoffels op de Leuvense stoof een pijpken rokend - thuis mag dat nog - voelt de achterlijke Vlaming aan dat dit niet helemaal klopt.
Het volk heeft het progressieve establishment - in de wandeling la gauche caviar genoemd - een ferme schop onder de kont gegeven: dat is wat zondag is gebeurd. Beroepshalve tegendraads zijnde, heb ik daar al de gehele week schik in.'
Tot daar Danneels. Jammer genoeg niet de kardinaal.
Terug naar de artikelenlijst.