Er is wel degelijk Vlaamser én rechtser gestemd

Jan Van de Casteele 14-06-2007

Op politiek.net schreef Dirk Laeremans een interessante beschouwing over de verkiezingen.

Eerst de tekst.

'Als ik mij niet vergis, was het Bert Anciaux die het zo een vier jaar geleden als eerste aan de welwillende wereld van progressieve journalisten kwijt wilde: ‘Communautaire problemen? Daar ligt toch maar 3% van de Vlamingen wakker van?’. Het werd graag en gretig geloofd. Als 10 juni iets bewezen heeft, dan wel dat Bert mis was. Grondig, totaal en spectaculair mis.

Het was – merkwaardigerwijze – niet De Wever of Vanhecke die dat zondagavond het eerste vaststelde. Het was Vande Lanotte die het in alle deemoed kwam vertellen in dat ene eenvoudige zinnetje op verkiezingsavond: ‘De mensen hebben Vlaams gestemd’. Daarmee zette Vande Lanotte impliciet een gigantisch groot vraagteken bij de jarenlange strategie van de linkerzijde om in Vlaanderen de lakens uit te delen dankzij de almacht van de PS.

Ondanks het feit dat paars er wonderwel in geslaagd is om de welvaartsstaat (en daardoor de uitgaven en de belastingen) hoog te houden, kon de SP.A daar niet van profiteren. Vlaanderen is de PS en Di Rupo – monsieur non – zo absoluut spuugzat dat vooral de Vlaamse socialisten daar de prijs voor betaald hebben. Samen uit, samen thuis.

Dat maakt dat voor de eerste keer sinds lang Wallonië ook voor de Vlaamse socialisten een blok aan het been is geworden. Niet dat ze daardoor morgen flamingant worden. Maar als dat besef verder post vat, duiken morgen ook bij de socialisten gegarandeerd de eerste separatisten op.

Voor de Belangers is het ondertussen moeilijk ontwaken. Vlaanderen is zondag Vlaamser geworden. Niet rechtser: CD&V’ers zijn geen liberalen. Het geforceerde leedvermaak bij een aantal Belangers dat “links nu afgestraft is” kan de vraag niet wegnemen waarom die “Vlaamse stemmen” niet bij hen terecht zijn gekomen.

Het antwoord daarop is simpel: concurrentie op de Vlaamse markt. Zowel Dedecker als CD&V/NVA hebben zich heel sterk Vlaams geprofileerd. En plots kreeg de brave Vlaming een alternatief voor zijn frustratie. Beiden partijen hebben terzake nog alles te bewijzen, maar blijkbaar boden ze vele Vlamingen een geloofwaardiger alternatief voor verandering. Separatisme is voor veel Vlamingen voorlopig nog net een brug te ver.

Men kan natuurlijk op verkiezingsavond niet verlangen dat een partijleiding gaat juichen als ze een zetel verliest. Maar een zweeppartij zou eigenlijk blij moeten zijn als andere “mainstream” partijen haar standpunten en redeneringen beginnen over te nemen, ermee scoren en ze (hopelijk) ook uitvoeren. De markt voor “Vlaamse stemmen” is afgelopen zondag enorm gegroeid. Als CD&V/N-VA haar beloften terzake niet kan waarmaken, wacht er in 2009 voor Vanhecke en Dedecker een makkelijke verkiezing.

Het zullen allicht historici zijn, die zich later zullen afvragen wat er geknapt is in Vlaanderen. Allicht zullen ze uitkomen bij Brussel-Halle-Vilvoorde. Alhoewel de meeste Vlamingen allicht nog altijd niet weten waar het over gaat, is de schaamteloze arrogantie van de Franstaligen en het feit dat liberalen en socialisten daarvoor in naam van Vlaanderen hun broek afgetrokken hebben, nét dat ietsje teveel geweest. Misschien was dat wel het beste wat Vlaanderen kon overkomen.

Burgemeester Doomst, de drijvende kracht achter het verzet van de burgemeesters in Brussel-Halle-Vilvoorde, haalde bijna 30.000 voorkeurstemmen - bijna meer dan lijsttrekker Van Rompuy. Hij bewees daarmee dat je in Vlaanderen terug razend populair kan worden als flamingant.

Vlaanderen heeft zondag iets meer haar op zijn tanden gekregen. Het werd tijd. En Bert Anciaux, de man die dacht dat niemand nog wakker lag van Vlaanderen? Die haalt allang zelfs de 3% niet meer.' Tot daar Dirk Laeremans.

Commentaar (JVdC): Boeiend artikel, dat er terecht op wijst dat er op 10 juni 'meer Vlaams' is gestemd. Ten minste vier partijen hadden een duidelijk Vlaams profiel. De partijen die dat profiel niét hadden zijn afgestraft, met uitzondering van Groen! BHV heeft zeker een rol gespeeld in het verhaal. De achteruitgang van VLD, maar vooral van sp.a/Spirit is in BHV en nog het meest in Halle-Vilvoorde opmerkelijk groter dan in de rest van Vlaanderen. 

a) De liberalen zagen in heel Vlaanderen 21,8% van hun kiezers weglopen, de socialisten 30,14%.

b) In BHV verloren VLD 20,7% en sp.a-Spirit 44% van hun kiezers.

c) In de kantons van Halle-Vilvoorde liep het verlies van VLD op tot 26,6% en van sp.a-Spirit tot 46,6% (zie in bijlage de cijfers in de persmededeling van Haviko)

Afwachten of men daar op het sp.a-hoofdkwartier en bij Spirit lessen uit trekt. Probleem 177 is voor de sp.a probleem nr. 1 geworden.

Links-rechts

Dat Vlaanderen zondag 'niet rechtser' zou hebben gestemd, valt te betwijfelen. Uitgesproken links (Groen! en sp.a) verloor 133.155 kiezers. Uitgesproken rechts (VB en LDD) won 307.085 kiezers. De zetelverschuiving aan de twee "polen" toont een identiek beeld.

In het centrum is het beeld complexer. VLD was geen "rechtse" partij, zelfs niet op sociaal-economisch vlak, maar vooral een paarse (centrum)partij van "Red Verhofstadt en zijn maten". VLD was evenmin een "Vlaamse" partij, integendeel.

Het lijkt ons dan ook juister de leegloop naar meer Vlaams (CD&V/N-VA/LDD/VB) als verklarende factor aan te vullen met een ruim verloop naar rechts (Dedecker, deels N-VA, beetje VB). Thema's op die as zijn veiligheid, migratie, justitie... Dezelfde thema's liggen overigens ook op de communautaire as en zijn een duidelijke prioriteit bij diezelfde partijen.

Trouwens, het programma van de linkse partijen spreekt voor zich: in Vlaanderen is toonaangevend links (partijen, media, academische wereld, de culturele clubjes en politiek correcte BV's) niet Vlaamsgezind. Integendeel, men bespot er alles wat met flamingantisme en identiteit te maken heeft. Enkele schaarse uitzonderingen bevestigen de regel. En met Caroline Gennez aan de top zal dat geenszins veranderen. Tenzij er bij de socialisten stilaan toch een frank valt...

Toevoeging: Louis Tobback wijst er in De Morgen (16 juni) op dat de verrechtsing natuurlijk ook spreekt uit de reacties van het middenveld: 'In Vlaanderen is het patronaat nu minstens even euforisch als de MR in Wallonië. Daar zijn ook alle trossen los. Van Eetvelt is er zelfs van geschrokken in zijn Unizo, schrikt van wat hem nu allemaal te beurt zou kunnen vallen. En ook bij VOKA en VBO worden ze zot als ze deze kans niet zouden gebruiken.' Hier heeft hij het duidelijk over de economische links-rechts as.

Essentieel lijkt ons in zijn analyse dat hij ook de verschuiving naar rechts op de as "normen en waarden" aanduidt als element van de verrechtsing: 'We hebben onze groen kant afgedekt en onze rechterkant open laten liggen. Diegenen die Elchardus op zijn schalen zal benoemen als de fans van normen en waarden, het groepsgevoel, de angstigen voor migratie, de zoekenden naar veiligheid.' Aan dat rijtje had Tobback ook de communautaire kloof mogen toevoegen. Ook dat is een aspect waar de 'trendy en hippe progressieven' zich nauwelijks of gewoon aan de foute kant hebben geprofileerd.

De analyse van Mathias Danneels in Het Nieuwsblad (zie KORT) sluit hier bij aan: 'Het volk heeft het progressieve establishment - in de wandeling la gauche caviar genoemd - een ferme schop onder de kont gegeven: dat is wat zondag is gebeurd. Beroepshalve tegendraads zijnde, heb ik daar al de gehele week schik in.' (Nbl. 16 juni)

Bijlage



(377 Kb)




Terug naar de artikelenlijst.