Een debat naast de kwestie!
Jan Van de Casteele 04-06-2007
 |
Het met veel tamtam aangekondigde superdebat tussen drie tenoren was niet veel meer dan een spielerei. De staatshervorming, prioriteit van de grootste twee Vlaamse partijen, kwam niet eens ter sprake.
Ja, de drie kandidaat-premiers zijn klasbakken, die in de VRT-arena bewezen hebben dat ze een potje kunnen discussiëren, een paardengeheugen hebben, taalvaardig en stressbestendig zijn en op sommige punten van mening kunnen, durven en willen verschillen. Hiermee is het positieve gezegd.
Voor het pittiger debat Verhofstadt-Leterme op VTM waren er amper 110.528 kijkers.
Vorige zondagavond 3 juni (vlak na Witse) viel het best mee (683.000 kijkers), maar we zouden wel eens willen weten hoeveel mensen de beproeving hebben doorstaan tot het einde van de uitzending. Bij wijlen werkte het nerveuze gedoe van de VRT-jachthonden op de zenuwen.
Wie de politiek zo’n beetje volgt, zal bovendien weinig nieuws hebben vernomen. Tenzij het voor iemand nog wereldschokkend is te vernemen dat de liberalen meer belastingvermindering willen dan de socialisten? Of dat de socialisten de kerncentrales willen sluiten en CD&V dat niet overhaast wil doen?
Wie de politiek niét volgt, zal hier of daar in de nervositeit van de antwoorden ongetwijfeld de weg verloren zijn.
De staatshervorming, toch ‘prioriteit’ voor de twee grootste Vlaamse partijen werd door de VRT-journalisten buiten het debat gehouden. Het was ook prof. Stefaan Walgrave opgevallen ‘dat het communautaire niet aan bod kwam. En al even weinig werd gezegd over 'asielbeleid en samenlevingsproblemen’ (Voordedag, 4 juni)
Vande Lanotte wou scoren met "demagogietjes" over 500.000 werklozen, maar verzweeg dat er van een werkloosheidsprobleem in Vlaanderen nog nauwelijks sprake is. Des te meer is dit wel het geval in Wallonië en Brussel. Hij zweeg over "de kloof". Verhofstadt denkt nog altijd dat hij een verschrikkelijke verdienste heeft aan het feit dat er een pak jobs zijn bijgekomen. Een klein kind weet dat het om een conjuncturele meevaller gaat, waar Wallonië helaas weinig heeft van geprofiteerd. Ook hij zweeg over "de kloof". Yves Leterme wil vooral de justitie hervormen, maar zweeg over de splitsing van justitie. Tenminste in eigen vragen had hij zijn ‘prioriteit’ even kunnen bovenhalen. Als troost kreeg N-VA te horen dat Reynders bot ving met zijn veto tegen N-VA.
Wie bepaalde de vragen van de journalisten? Toch niet de politici, mogen we aannemen? En wie beslist over wie uiteindelijk mocht meedoen? In Frankrijk werden twaalf kandidaten in de eerste ronde gelijk behandeld. Pas in de tweede ronde plaatste men Royal versus Sarkozy. In de eerste week Terzake 07 kwamen Open Vld en Sp.a-Spirit driemaal aan het woord, de twee grootste Vlaamse partijen elk tweemaal. Wie beslist hierover?
In de VRT-duiding is het vooral prof. Carl Devos die ter hulp geroepen wordt. Devos is van socialistische signatuur. Mee aan tafel ook zijn soortgenoten Polspoel en Desmet. Vrienden ondereen. Allemaal toeval zeker? Voor analyses achteraf of duiding bij verkiezingen raakt men bij de VRT doorgaans niet verder dan bij Kris Deschouwer en Stefaan Walgrave.
Unitaristen
De commentaar van Walgrave in Voordedag was meteen ook een opstapje naar een suggestie 'om eens een Franstalige premier te kiezen'. Om af te ronden gaf hij zijn 'winnaar' (‘…als ge ’t mij persoonlijk vraagt): Johan Vande Lanotte. Walgrave is een prominent lid van de Pavia-groep (zoals ook... Devos en Deschouwer). Die groep pleit voor een gedeeltelijke federale (unitaire) kieskring voor "15 super-kamerleden". Een ideetje dat maar matig succes kent. En dat moeilijk te rijmen valt met zijn stelling dat het bij deze verkiezingen 'te veel om personen gaat', terwijl politiek in Vlaanderen en België gemaakt wordt door partijen, niet door personen.
Terug naar de artikelenlijst.