Vlaams Belang stoppen: stemrecht afbouwen?
Jan Van de Casteele 04-06-2007
 |
De Morgen merkt terecht op dat Vlaams Belang ‘geen falanx’ meer is, die uit één mond spreekt, maar een verdeelde partij (zuiveren versus verruimers, Dewinter-Annemans versus Vanhecke-Morel, tal van conflicten in de provincies).
Ook juist is de verwijzing naar concurrentie op de rechterflank (Dedecker, Verstrepen), is de vaststelling dat het VB niet in de campagne geraakt (alle aandacht voor de drie kandidaat-premiers), dat het VB in de provincies aantreedt met ‘gezichtsloze lijsten’ en zwakke of onbekende lijsttrekkers (behalve Annemans en Filip De Man), dat er amper nieuwe figuren zijn (uitzondering Bruno Valkeniers en Rita De Bont in Antwerpen).
Daartegenover staat dat het VB kan rekenen op eigen campagne-kanalen (huis-aan-huis, een ‘undergroundspinsysteem’ van bloggers, websites, kettingmails enz…). Volgens prof. Stefaan Walgrave slaagt VB er ‘als enige in om over de hoofden van de klassieke media rechtstreeks met de burgers te communiceren’.
Een andere troef van VB is dat een deel van de media (VRT, DS, DM) al te opvallend proberen om het VB schade te berokkenen. De voorbije verkiezingen zouden kunnen geleerd hebben dat zoiets averechts werkt. De eenzijdigheid waarmee VB wordt aangepakt, is al te doorzichtig. Kijkers, luisteraars en lezers willen niet voor idioot worden gehouden. Nu lijkt het erop dat journalisten en bij uitbreiding een tros BV’s de pretentie hebben dat in hun plaats te zullen doen. Het is ten slotte erg twijfelachtig of de zogenaamde ‘kwaliteitsmedia’ met uiterst lage kijk- en luistercijfers en –leescijfers het stemgedrag kunnen ‘bijsturen’.
Of Yves Desmet op maandag 11 juni met een brede glimlach zal wakker worden, dat is iets anders. Zijn titel ‘Grenzen aan de groei’ lijkt vooral een wens. De uitslag van 10 juni zal vermoedelijk – naargelang de bron - uitgelegd worden als winst (vergeleken met 2003, federale verkiezingen) of verlies (vergeleken met 2004, Vlaamse verkiezingen).
De Vlaamse verkiezingen (2009) worden voor de partij veel crucialer dan die van juni 2007. Als de volgende maanden kiezers van Dedecker (kiesdrempel?) of N-VA (breuk Kartel?) terugkeren, als VB ook federaal de enige grote oppositiepartij wordt, als de tegenstanders het cordon overeind houden en de overheidsdotaties deels worden afgepakt door Franstaligen en links Vlaanderen, dan kan het in 2009 weer alle kanten uit.
Peter De Roover omschrijft het in De Morgen als volgt: ‘De volgende verkiezingen zijn Vlaams, daar is het Vlaams Belang de enige oppositiepartij samen met Groen! Wie nu anti-paars wil stemmen, kan ook terecht bij CD&V/N-VA. Als we een tripartite krijgen, wordt het Vlaams Belang weer de enige grote oppositiepartij. Zo onrealistisch is het scenario dus niet. Ik zou nog niet meteen doodsbrieven beginnen te schrijven’. (DM, 4 juni, zie bijlage)
Dat Yves Desmet er zelf niet gerust in is, bleek uit zijn commentaarstukje ‘Vox pop’ (DM, 1 juni), waarbij hij zijn ontgoocheling uitte over de ‘vox populi’, de stem van de man in de straat. De altijd weerkerende anti-politieke foert-commentaren tonen aan dat de “opvoeders” van media en cultuur nog werk voor de boeg hebben: ‘Soms zou een mens zijn geloof in het algemeen enkelvoudig stemrecht in vraag beginnen te stellen’, aldus Desmet.
Bijlage
(8 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.