Het Vlaamse programma is het Vlaamse programma niet
Jan Van de Casteele 26-05-2007
 |
Het vooruitsturen van zwakke figuren als Christine Van Broekhoven en scoutsman Rudy Verhoeven deed veel stof opwaaien. CD&V en sp.a werden er 'gepakt' op een communautaire pas achteruit. Luk Van der Kelen draaide een mes in de wonde.
Van der Kelen: 'Over één dossier hangt een grote mist, de staatshervorming, en het zijn als vanouds de Vlaamse partijen, die hun onderhandelingsfront aan flarden aan het schieten zijn. De Franstalige partijen moeten wel met grote ogen staan te kijken naar steeds hetzelfde schouwspel van Vlaamse partijen, die het onderling oneens zijn en die nu blijkbaar een agenda hebben die ze niet verdedigen.
Dat werd pijnlijk duidelijk in het Ter Zake-debat over gezondheidszorg. De sp.a had er haar nieuwe lijsttrekster in Antwerpen naartoe gestuurd, professor Christine Van Broeckhoven. Ze zegt dat ze nog veel moet leren; het bleek een understatement. Tot dusverre kent de prof iets van de chemische processen in hersenen op gevorderde leeftijd, maar niets van al de rest. Zelfs niet de meest elementaire gegevens in de gezondheidszorg. Naar het schijnt hebben ze haar bij de sp.a beloofd dat ze misschien wel staatssecretaris zou kunnen worden, maar voorlopig hebben we geen behoefte aan een tweede Gisèle Mandaila. De eerste was al erg genoeg. Maar goed, terug naar de gezondheidszorg. Behalve het feit dat ze het sp.a-standpunt niet kende en er zelf geen had, werd het wel duidelijk dat de sp.a de gezondheidszorg niet wil regionaliseren.
CD&V deed het in hetzelfde debat al niet veel beter. De partij had een marsmannetje van de scouts gestuurd, een remake van ET, bijgenaamd Rudy Verhoeven. Hij mocht van zijn baas Yves Leterme het woord 'splitsing' niet uitspreken en deed dat dus ook niet. Het moge dus duidelijk zijn: CD&V heeft het met een mededeling nog proberen te redden, maar vindt de ziekteverzekering geen prioriteit.
Dat betekent dat de facto het Vlaamse regeerakkoord niet meer geldig is, net zoals de resoluties van het Vlaams Parlement uitgehold zijn. Het Vlaamse programma is het Vlaamse programma niet en de Franstaligen weten het ook. Dat belooft voor na de onderhandelingen. Louis Tobback noemde de liberale leiders ooit toogstrategen. Hij mag de doelgroep uitbreiden', aldus Van der Kelen.
Commentaar: Het verhaal is boeiend. Indien het om een manoeuvre van blauw zou gaan, dan was het goed gespeeld. Met dank aan Cools en Bracke. Maar de werkelijkheid is dat CD&V en sp.a hun gezondheidskar willen keren (CD&V) of hebben gekeerd (sp.a)
CD&V moet eens stoppen met dat mosseltaaltje waarmee men de machines van ACW en CM té opvallend naar de mond wil praten. 'De staatshervorming is geen doel, maar een middel'? Wat een wartaal. Een staatshervorming moet doel én middel zijn. De rest is wartaal die het Kartel veel stemmen zal kosten.
Het woord 'splitsing' prikt de CD&V in de mond? Idem. Als het geen splitsing is, wat is het dan wél? In de vierde resolutie eiste het Vlaams Parlement 'de bevoegdheden voor een eigen gezondheids- en gezinsbeleid'. We zullen die eis 'onverkort realiseren' staat in de overeenkomst met N-VA (14 febr. 2004). 'Volwaardige autonomie', ook in dié materie , herhaalde men vaak. En nu proberen uitleggen dat autonomie kan zonder splitsing? Je moet er maar opkomen.
Geert Verrijken schreef in De Huisarts het volgende: ‘Per hoofd van de bevolking gaf de ziekteverzekering in 2006 nog bijna 100 euro meer uit aan een Vlaamse dan aan een Waalse verzekerde. Ook inzake arbeidsongeschiktheid blijft Wallonië koploper.’ Einde juni 2006 vroeg de Vlaamse Gezondheidsraad een verdere defederalisering van de gezondheidszorg. Uit een in mei 2007 gepubliceerde enquête van de Artsenkrant blijkt dat 76% van de Vlaamse huisartsen en specialisten voorstander is van de splitsing van de gezondheidszorg. Niet minder dan 86% van de Waalse huisartsen en specialisten is tegen. Groter kan de kloof niet zijn. Groter kan de steun in Vlaanderen voor de splitsing niet zijn. En toch laat de partij zich weer in de hoek duwen door haar conservatieve zuilen.
Inge Vervotte probeerde op 25 mei de schade te beperken, maar.. veel kwaad is al geschied. Nog een paar van die stoten en veel kiezers zullen zich in het stemhokje vooral de 'onbetrouwbaarheid' van CD&V herinneren.
Terug naar de artikelenlijst.