Belletje maakt van Franstaligen weer meerderheid
Jan Van de Casteele 29-04-2010
 |
De Franstaligen hebben met een belletje van zichzelf weer een meerderheid gemaakt. De alarmbel blokkeert de parlementaire stemming over de splitsing van BHV en maakt van de Vlamingen nu weer een minderheid. Dat scenario was voorspelbaar.
Voorlopig komt BHV niet meer op de agenda. Het
dossier komt op de regeringstafel terecht. De regering heeft 30 dagen om advies uit te brengen over het dossier. Aangezien de regering gevallen is en er straks verkiezingen aankomen, verdwijnt het parlementaire dossier definitief van tafel.
Na verkiezingen kan het molentje weer in gang worden gezet (al bepaalt artikel 54 van de Grondwet dat de alarmbel slechts één keer kan worden ingeroepen voor eenzelfde wetsvoorstel)
Bij de eerste staatshervorming (1970), zorgden de Franstaligen ervoor dat hun numerieke minderheid altijd werd beschermd. Meer zelfs, van hun minderheid maken ze met gemak een meerderheid (en de Vlamingen ondergingen en ondergaan het omgekeerde). Een overzicht van de mechanismen van die machinerie vindt de lezer in de rubriek KORT (http://www.vvb.org/kort/218/31794)
Beknopt samengevat: het gaat om de bijzondere wetten (a), pariteit in regering (b) pariteit in het Grondwettelijk Hof (1970, 1988)(c), de alarmbelprocedure (1970)(d), en belangenconflicten (1980)(e).
Helemaal te gek voor woorden: de Franstaligen kunnen tot viermaal toe een stemming uitstellen met een belangenconflict. In dit dossier gebeurde dat door Franse Gemeenschap (nov. 2007), de Franse Gemeenschapscommissie in Brussel (mei 2008), het Waals Parlement (januari 2009), en als toetje door het parlement van de Duitstalige Gemeenschap (26 okt. 2009). Professor Hendrik Vuye noemde dat in Knack ‘een wonderbaarlijke veelvuldigheid van regeringen en parlementen’. Vrij vertaald: een institutionele rotzooi.
De staatshervormingen hebben van een land met twee werelden (economisch, politiek en cultureel) een onbestuurbaar conflictenland gemaakt. Bovenstaande voorbeelden – door tegenstanders en sommige Vlaamse volgelingen eufemistisch ‘conflictbeheersing’ genoemd - maken dat een meerderheid hier per definitie een minderheid wordt. En omgekeerd. En dat België zichzelf verliest in een perpetuum mobile van tegenstellingen. Er zijn zinniger alternatieven
Vandaag
De Franstalige fractieleiders noemden ook vandaag het Vlaamse voorstel ‘een provocatie’, ‘een agressie’. Dat één gemeenschap iets unilateraal wil opleggen, is voor ons onaanvaardbaar", stelde de Franstalige liberaal. Even uit het oog verliezend dat nu het omgekeerde gebeurt…
Overigens: na de alarmbel konden nog volgen: evocatie in de Senaat, verwijzing naar Raad van State, opnieuw alarmbel, vrijheid voor koning om wet te bekrachtigen, het ontbreken van een nodige handtekening vanuit een ontslagnemende regering, een evocatie in de Senaat… Kortom, dit land zit zo ineen dat de Franstaligen kunnen verhinderen dat binnen een legislatuur de mallemolen stopt tot aan de volgende verkiezingen. En dan weer op gang wordt getrokken. Dit is Belgisch.
Lees: BHV-molen kan nog jaren draaien http://www.vvb.org/kort/218/33487
Terug naar de artikelenlijst.