De kloof en het taboe: cijfers over werk in Vlaanderen en Wallonië
Jan Van de Casteele 30-04-2008
 |
Wallonië koestert zich in de Vlaamse zon. Dat de regio stilaan zou knabbelen aan zijn economische achterstand ten opzichte van Vlaanderen, is een mythe. Dat al wie daar vragen bij stelt door hogepriesters de mond wordt gesnoerd met een irrationeel gedweep met de term “solidariteit” en een taboe rond “transfers”, is voorlopig een van de smerigste vormen van politiek correct denken. Een studie van de Belgische planbureaus doorbrak dit taboe. Even?
De werkzaamheidsgraad: 67,1% - 57,9%
In de werkzaamheidsgraad (het percentage werkenden in de bevolking ten opzichte van de totale bevolking) was er in 1980 maar een verschil van 2,1 procentpunten tussen de gewesten: Vlaanderen 60,1 procent, Wallonië 58,0 en Brussel 58,8 procent. Vandaag bedraagt dit verschil bijna 12 procentpunten: de kloof is haast vijfmaal groter: in Vlaanderen werkt 67,1 procent, in Brussel 55,3 en in Wallonië 57,9 procent. (DS, 17 april).
De werkloosheidskloof: 8,6% - 19,1%
De Standaard ging uitvoerig in op de studie van de Belgische planbureaus (17 april). In 1980 waren de werkgelegenheidsproblemen in de drie deelstaten Vlaanderen, Wallonië en Brussel even groot (werkloosheidsgraad van 8,7 tot 8,9 procent). Bijna dertig jaar later zijn de verschillen verbluffend. Vandaag zit Vlaanderen met een werkloosheidsgraad van 8,6 procent. In Wallonië is dat 19,1 procent, in Brussel 20,2 procent, ruim 2,5 keer meer.
De leugen: de kloof blijft
Franstaligen en sommige commentatoren willen de Vlaamse publieke opinie nu al behoorlijk lang doen geloven dat de toestand aan het verbeteren is. Ze maken zichzelf iets wijs, want de werkloosheidskloof is de jongste jaren alleen maar groter geworden.
De lange termijn: de kloof blijft
Februari 2008 was eens een uitzondering. Voor het eerst in lange tijd daalde de werkloosheid in het Waals gewest eens iets sneller dan die in Vlaanderen. Houd u vast: de achterstand werd – in die uitzonderlijke maand - verkleind met 174 eenheden. Aan dat tempo duurt het tientallen jaren voor Wallonië (200.694 vergoede werklozen) in absolute cijfers Vlaanderen benadert (146.040). Dan zijn ze er nog niet. In percent ten opzichte van de bevolking (Vlamingen telt bijna tweemaal zoveel inwoners als Wallonië) wordt het dichtrijden van de tewerkstellingskloof iets voor de 23ste eeuw.
Totaal aantal uitkeringstrekkers
De (lichte) daling in 2007 van het totale aantal uitkeringstrekkers bij de RVA was geheel aan Vlaanderen te danken. Het aantal Vlaamse RVA-klanten ging vorig jaar met 2,7 procent omlaag, tot ruim 616.000. In Wallonië was er sprake van een stabilisatie op 452.000 uitkeringstrekkers en in Brussel was er een kleine stijging tot 122.000. Die regionale verschillen komen voortdurend terug in het jaarverslag van de RVA. Vlaanderen (met ca 60 procent inwoners) levert 51,8 procent van alle uitkeringstrekkers, of iets meer dan de helft. Stigmatiserend?
Nooit gewerkt
In Vlaanderen heeft 84 procent van de werklozen vooraf gewerkt (recht op een uitkering 'na arbeid'), en krijgt slechts 16 procent een uitkering 'na studies'. In Wallonië is die groep 'na studies' goed voor 36 procent. Een op de drie Waalse werklozen heeft nooit gewerkt.
Alle provincies
Alle Vlaamse provincies scoren ver beneden het landelijke gemiddelde, met Vlaams-Brabant als beste van de klas. Alle Waalse provincies en Brussel steken (ver) boven dat Belgische gemiddelde uit, met Henegouwen als trieste koploper met een werkloosheid van 22,2 procent (viermaal meer dan in Vlaams-Brabant). Dat de regionale kloof fictief zou zijn is dus een fabeltje.
De faillissementen
Op gewestelijk niveau is er inzake faillissemeneten volgens de jongste cijfers van Statbel in de jongste drie maanden een daling met 5,8% in Vlaanderen, in Wallonië stijgen de faillissementen met 1,8% en Brussel kent een toename met 18,0%.
Terug naar de artikelenlijst.