Het groeit op uw rug

Franstalige politici waren snel klaar met hun duiding over het geweld in Brussel. Voor Thielemans gaat het om faits divers, en voor Philippe Moureaux zijn de Vlamingen ‘hysterisch en belachelijk’. Oplossing? Geld!

Een bepaalde linkerzijde dweept gewillig mee. Vlamingen zijn egoïsten. Of anders samengevat: eigen schuld, dikke bult. Want ‘wij’ zorgen niet voor onderwijs, werk, huisvesting, wel voor ‘sociale achteruitstelling’ (Pauli, DM). Oplossing? meer (vooral Vlaams) geld. Punt.

Voor liefhebbers van het genre kon het niet op. Christiaens (VUB) had het over kansarmoede, Lesshi (Kifkif politicoloog) over racisme en discriminatie, Goossens (KVS) over een ‘visionair stadsproject’, Buelens over een ‘goed gestructureerd plan’, zowat de hele redactie van DM over meer ‘solidariteit’. Gielens (KVS) vond het ‘een kwestie van geduld, liefde en passie en besef dat wij en de aangespoelden met elkaar zullen verder moeten’. Of ‘zullen we ze vergassen?’, vroeg een pathetische De Coninck (DM). Meer geld voor de arbeidsbemiddelaars van Beliris, smeekte Eeckhout. Of voor achtergestelde buurten en publieke infrastructuur, voegde Desmet daaraan toe. Corijn (DM) en Dave Sinardet (DS) eisten meer jobs voor Brusselaars in Vlaanderen. Oplossing? Draai u snel om, beste lezer, want het groeit blijkbaar op uw rug. Althans volgens deze TiTa Tovenaars.

Helaas stopt het politiek correcte verhaal van deze predikanten halfweg, want daar hebben ze de cijfers tegen. Migratie is op zich geen probleem, permanent opendeurdag houden is dat wel. In de jaren zestig kwamen er (afgeronde cijfers) 325.000 vreemdelingen bij, in de jaren zeventig 260.000, in de jaren tachtig 149.000, in de jaren negentig 262.000 en tussen 2000 en 2009 niet minder dan 551.000. Anderhalf miljoen uitdagingen. Zo moét het systeem wel kraken. Oplossing? ‘Meer spontane solidariteit’, prevelde Leterme.

Monica De Coninck (OCMW Antwerpen) is moediger: ‘Wij kunnen de toevloed echt niet meer aan... Er is gewoon geen draagvlak meer om al die mensen te blijven opvangen’ (DS, 28 jan.). Over tien jaar is tweederde van de Antwerpse jongeren allochtoon. Veertig procent van Sint-Gillis is buitenlander. Molenbeek kreeg 9000 nieuwkomers binnen op 3 jaar, Antwerpen nog eens ca 17 000 regularisaties op z’n dak, niet inbegrepen alle ‘volgende’ partners, kinderen, .... Een samenleving die niet beseft dat haar draagkracht niet onbeperkt is, komt onder ondraaglijke druk te staan. Opvang, sociale zekerheid, onderwijs, werk, huisvesting, met alle kranen open wordt dweilen zinloos.

Diezelfde francofonen en halfweg-analisten bestendigen ook de economische slapte van onze samenleving. Ze hanteren de leugen van de ‘Belgische gemiddelden’. Maar ook hier hebben ze de cijfers tegen. Als Vlaanderen maar 46% van de vergoede werklozen heeft (56,6% van de bevolking), en Wallonië 40,2% (32,3% van de bevolking) dan is dat niet zonder betekenis. Hetzelfde geldt voor de bijdragen tot de sociale zekerheid (Vl. 65%, Wall. 27%). Het taboe op dit dubbel transfertenverhaal kluistert Vlaanderen vast aan de Belgische mislukking. Hoe lang nog?

Efficiënt kun je die geldstroom naar de PS-gestuurde samenleving niet noemen. Dexia zorgde voor relevante cijfers (DS, 3 feb.): Als 16% van de Vlamingen tegenover 29% van de Walen voor de overheid werken (gemeenten, intercommunales, provincies, politie...), wat is er aan de hand? Waarom heeft Henegouwen 4000 werknemers als de vijf Vlaamse provincies samen functioneren met 6000 man? Was en is de 400 miljoen euro voor de stations van Luik en Bergen de dringendste NMBS-investering van de jongste jaren?

Vlaanderen verdient beter dan een beleid, gestuurd door de PS. Het asiel- en migratiebeleid moet aangescherpt, zoals een ruime meerderheid van de Vlamingen het willen. Dat geldt ook voor economisch beleid, justitie en nog veel meer.