BHV interesseert niemand

’Het interesseert de mensen geen fluit.’ Als je dat zinnetje hoort, weet je dat het over Brussel-Halle-Vilvoorde gaat. Dat de afkorting BHV volstaat, doet vermoeden dat er toch enige belangstelling voor het thema bestaat, anders geraakt een afkorting niet algemeen bekend. Maar het dogma dat niemand enig belang stelt in BHV mag niet in vraag gesteld worden. (Verder snapt ook niemand het en is het ook helemaal niet belangrijk)

Het verrast dan wel een beetje als je het “post-electoraal onderzoek” van TNS Media/Dimarso er op naslaat. Een dikke week na de verkiezingen ondervroeg Dimarso 1973 Vlamingen om allerhande dingen te weten te komen over hun stemgedrag. De kranten berichtten over een korte samenvatting die werd bekendgemaakt en waar we mochten vernemen dat de Vlaming niet communautair heeft gestemd. Daar gaan we hier even niet dieper op in, al blijkt uit het rapport dat die conclusie erg betwistbaar is.

Maar we hadden het dus over BHV. De studie gaat de invloed na van concrete gebeurtenissen op het stemgedrag. De lijst bevat 21 thema's, gaande van de economische crisis (bovenaan) tot de Oosterweelverbinding (jawel, helemaal onderaan). De splitsing van BHV behaalt een zevende plaats, vóór thema’s als de jobkorting, de sluiting van kerncentrales of de auto-industrie. Hoger vinden we wel de moeilijke vorming van de federale regering, het moeilijk functioneren van diezelfde regering en het uitblijven van de staatshervorming.

De antwoorden worden opgesplitst tussen 'doorslaggevend', 'heeft meegespeeld' en 'geen invloed'. Als we alleen de groep doorslaggevend bekijken, eindigt BHV zowaar op een zesde plaats, met 15%. Dat wil zeggen dat de niet-splitsing van BHV voor één op zesenhalf Vlamingen bepalend was voor het stemgedrag. Straf voor een thema dat niemand interesseert. Op nummer één staat dan overigens het uitblijven van de staatshervorming (20%).

Een andere peiling. In De Standaard schreef ik een opiniestuk over BHV. Veel lezersbrieven neemt die krant niet meer op, maar via de webstek kan naar hartelust worden gereageerd. Heb even nagekeken hoeveel reacties de opiniestukken losweken. Vóór het referendum kon een stuk over de Lange Wapper 72 lezers motiveren om hun mening te geven. Het BHV-artikel lokte 53 reacties uit. Een Franstalige journalist over hetzelfde thema kreeg 36 interventies. Een stuk over dt-regels kwam ook boven de dertig. Opinies over de Europese president (12), van Bono over Obama (7), over Bob Dylans kerstliedjes (4), over het statuut van vrederechters (10), van Sinardet (13) huppelden daar ver achter.

Oh ja, de reacties op beide BHV-stukken waren bijna eensluidend Vlaamsgezind. Wetenschappelijk? Wellicht niet. Laten we het een vingerwijzing noemen. Wie in de statistieken en peilingen gelooft, heeft altijd nog het genoemde Dimarso-onderzoek. Politici passen toch beter een beetje op vooraleer echt te geloven dat ze met BHV-bedrog ongestraft wegkomen.