De laatste show

De laatste show

Tik in op Mediargus, de professionele verzamelbaak van krantenstukken. Voor Belgavox kom je aan achtenzestig artikels die verschenen in de Vlaamse pers, de Conventie van de Vlaamse Volksbeweging wordt twee keer genoemd!

Maar we moeten toegeven, bij ons traden geen Will Tura, Toots Thielemans, Sandra Kim of Yevgueni op. En uiteraard zijn de politieke analyses van deze prominenten een stuk interessanter dan die van Vlaamse Bewegers.

“De coole koppen van Belgavox kregen ruime media-aandacht. Huguetten, Pieters of Herwigen opereren buiten de mediaschijnwerpers, omdat verpakking blijkbaar meer indruk maakt dan inhoud. Stijn Kolnacy, ‘né à Bonheiden’ en Belgavoxtrekpaard, stelt vast: ‘Vijftig artiesten die gratis optreden dat is du jamais vu.’ Huguette, Pieter, Herwig en talloze anderen die zich een leven lang gratis engageren, dat is dagelijkse kost in de Vlaamse Beweging.” Een passage die ik u niet wil onthouden uit mijn opiniestuk over Belgavox voor De Standaard, omdat deze paragraaf verdween uit de afgedrukte versie.

Het lijkt allemaal zo zinloos, dat opboksen tegen de gevestigde machten die er deze keer in slagen de quasi totaliteit van het Vlaamse artiestendom voor hun kar te spannen. Zo ontmoedigend. En toch...

Het prikt toch wel. Onder meer dankzij de Vlaamse Volksbeweging bleef het Belgavoxfeestje niet ongecontesteerd. Dat het inhoudelijk allemaal erg belabberd bleef; dat de meeste toeschouwers voor het gratis concertje kwamen en helemaal geen politieke boodschap wilden uitdragen; het bedierf zeker niet de sfeer onder de Atomiumbollen, maar botte de boodschap naar buiten toch wel af. Trouwens, “elk nadeel eb e voordeel”. Dus dankzij (!) Belgavox konden flaminganten toch weer hier en daar in kranten, lezersrubrieken of internet hun ei kwijt. Vreemd toch dat zo’n belgicistisch initiatief meer ruimte biedt om ons verhaal naar de buitenwereld te brengen dan onze eigen manifestaties.

“Bart Peeters komt op onze school optreden. Mij zien ze daar niet”, vertelde iemand me op de VVB-Conventie. Begrijpelijk, maar fout. Natuurlijk moet hij er naartoe gaan en sympathieke Bart gewoon rustig en met de zelfzekerheid van een overtuigde flamingant op de man af vragen waarom hij zo’n grooote Belg wil zijn. Het antwoord zal om te huilen zijn. Want het debat, dat winnen we altijd. Ze hebben geen argumenten, alleen centen (dankzij de ruime sponsoring met belastingsgeld) en sentimenten. Want iemand als Arno wil ons wel de les komen spellen, maar laat in De Zondagskrant koppen: “Van politiek word ik impotent”. Een billenkletser waar je misschien een zaal pubers (van diverse leeftijden) mee kunt amuseren, maar verder getuigend van een platvloers populisme dat we bij weinig politici aantreffen. Toch hebben ze bij Belgavox gevoel voor symboliek. De vereniging die België gaat redden omdat het zoveel toekomst heeft, hebben ze gevestigd in de Chemin des Deux Maisons (jawel, ik vind het niet uit) en de muzikale begeleiding op het vedettenfeest werd verzorgd door Patrick Riguelle. Inderdaad, van de Laatste Showband. Voor dé Laatste Show?

Peter De Roover