Lionel de strateeg

Toen ik vernam dat Lionel Vandenberghe de partijpolitieke toer opging, had ik volgende grappige reactie (vond ik toch en daarom herhaal ik ze hier nog maar eens): ‘Nu wint iedereen. De SP wordt mét Lionel Vlaamser en het IJzerbedevaartcomité zonder hem ook.’

Lionel werd aanvankelijk neergepoot als duwer op de Senaatslijst, een voor hem onverkiesbare plaats. Maar toen schoot de N-VA ter hulp. Die diende klacht in bij het Arbitragehof tegen de Brabant-regeling van de kieswet, haalde gelijk en zette daardoor een mallemolen van plaatsjesschuiverij in gang. Hans Bonte kwam in Halle-Vilvoorde op de opvolgersplaats van de SP.A en Lionel kreeg diens tweede opvolgersplaats voor de senaat. Dankzij de nieuwe politieke cultuur is er geen zekerdere plaats om naar het fluweel door te stoten, dan die van opvolger. En dus zetelt senator Lionel nu in het rode pluche.

Stilaan moet blijken of er iets uitkomt van mijn spontane grapje. Deel I: de SP.A wordt Vlaamser. Voor de verkiezingen roffelde Spirit inderdaad de Vlaamse trom. Met Lionel achter de persconferentie-tafel eiste voorzitster Van Weert een stevige grondwetsherziening, en eigen sociale bevoegdheden. Wel, Lionel houdt woord. CD&V en N-VA mogen dan al foeteren, maar de splitsing van de uitvoervergunningen voor wapentuig is principieel natuurlijk een goede zaak. Lionel heeft gelijk dat je daar als regionalist (mooi politiek correct woordje heeft hij daar gevonden en klinkt beter dan nationale socialist) niet tegen kan zijn. Maar als dat zowat het enige is dat er uit de communautaire hoed wordt getoverd, dan lijkt Lionel zelfs zijn soortelijk gewicht niet waard in het Kartel. Meteen zien we hoe principieel de Franstaligen zijn. Njet, non, never, jamais nieuwe bevoegdheden. Tot het in ons eigen belang is. Dan met de karwats goed te keuren nog voor het reces. C'est simple comme bonjour.

Ze houden van eenvoudige én doeltreffende strategieën, daar in het zuiden. Lionel is die nu vanop zijn bevoorrechte positie zwaar aan het instuderen. In De Standaard lazen we op 19 april dat hij een echte Vlaamse strategie wil uitdokteren, want die missen we vandaag. Klinkt goed en wekt de indruk dat Lionel staatsmansambities heeft. Wellicht zijn al zijn critici gewoon dommer dan de gewezen Comitévoorzitter.

In De Morgen klonk het op 15 mei: ‘Ze (de Walen) moeten inzien dat als ze 'njet' blijven zeggen, ze de separatistische krachten in dit land alleen maar versterken. Als Elio Di Rupo (PS) en Louis Michel (MR) zo blijven doorgaan, leggen ze een tijdbom onder België.’

Voila, nu komt de ware strateeg Vandenberghe boven. Door ervoor te zorgen dat er geen stappen worden gezet naar meer Vlaanderen, helpt hij de separatistische krachten versterken en legt hij een tijdbom onder België. De unitaristen binnen de SP.A hebben het niet eens door, dat Lionel subtiel de poten onder het land wegzaagt. Als senator kiest hij dus nadrukkelijk voor de verrottingsstrategie.

Lionel, ge zijt goe bezig, ook al zeggen ze van niet. Maar één zaak moet me wel van het hart: dat jij ermee instemt in de Senaat om een Forum op te richten, dat had ik nooit durven verwachten. Zoek je misschien een woordvoerder? Ik heb terzake ervaring, zoals je weet.

Wat deel II van mijn grapje betreft. Laten we daarover niet filosoferen. We zien in Diksmuide wel hoe ver het daarmee staat. De kranteninterviews die deze dagen verschijnen met Walter Baeten gaan in elk geval de goede richting uit.