Europa weegt op Vlaanderen

29-10-2007 / Guido Naets


Commissievoorzitter Barroso heeft bij een recent bezoek aan De Standaard verteld wat zijn Belgicistische gastheren graag hoorden: een pleidooi tegen Vlaamse zelfstandigheid en voor het behoud van bodemloze solidariteit tussen Vlaanderen en Wallonië. ‘Wij pleiten in de EU voor solidariteit tussen de lidstaten, het zou toch een contradictie zijn als we niet zouden pleiten voor solidariteit binnen België’, zo was de teneur. Barroso dreigde voorts dat Europa wel eens uit Brussel zou kunnen wegtrekken als het status-quo zou worden opgeblazen.

Blijkbaar heeft niemand van de gastheren Barroso er op gewezen dat Vlaanderen in de EU kampioen is van solidariteit. Europarlementsleden Frieda Brepoels (NVA) en Frank Van Hecke (VB) kwamen wel met een vinnige kritiek. Wat bemoeit de Commissievoorzitter zich met de interne organisatie van een land of zou hij subsidiariteit niet ernstig nemen?

Zetelverdeling EP: doos van Pandora

De Commissie heeft zoals vele multinationals en de wereldpers grote belangstelling voor de verdere ontwikkeling van dit land. Uit het recente debat in het Europees Parlement (EP) over de zetelverdeling blijkt hoe de Belgische devolutie een doos van Pandora is, die tot een pandemonium kan leiden.

Het EP groeide van 78 leden voor het Europa van de Zes in 1952 naar 142 in 1958, naar 198 bij de eerste uitbreiding in 1973, naar 410 in 1979 bij de eerste rechtstreekse verkiezing, om sinds de toetreding van Roemenië en Bulgarije (Europa van de 27) te komen tot de huidige mastodont van 785.

Voor de e.v. verkiezingen (zittingsperiode 2009-20014) moest dat totaal volgens het verdrag van Nice terug naar 736. Op de Europese Raad van 22 juni 2007 werd het plafond weer opgetrokken tot 750 en art.9A van het nieuwe EU-verdrag bepaalt: geen enkel land meer dan 96 zetels (Duitsland min 3), niemand minder dan 6 (Malta plus één), wat daartussen ligt mag het EP zelf invullen, volgens een niet nader bepaalde regel van “degressieve evenredigheid”.

Sinds 1979 zit België in de middenmoot met 24 gekozenen, die het Egmontpact 13-11 verdeelde tussen het Franstalige en het Nederlandstalige kiescollege, die elkaar overlappen in BHV. De huidige verdeling is 14N- 9F- 1D. “België” zal bij de verkiezingen van 2009 in elk geval twee zetels inschieten: één Vlaamse en één Waalse? Ja, maar de Franstaligen willen niet inleveren en vinden dat de zetel van de Oostkantons moet vervallen. De Duitstaligen, haast altijd verzekerd van een vaste man in Straatsburg ervaren die als een Waalse kaakslag.

Burgers of ingezetenen?

Het verslag Lamassoure-Severin, dat op 11 oktober in het plenum met ruime meerderheid werd aangenomen, verdeelt de 750 zetels op basis van de bevolkingsaantallen die door Eurostat per land op verschillende data zijn bijeengesprokkeld. Een Duitse zetel is de “duurste” (1 zetel voor 858.729 inwoners), de Maltese zetel de “goedkoopste” (1 zetel voor 67.333 inwoners). België komt met 22 zetels voor 10.511.000 inwoners op een zetel voor 477.773 inwoners.

Deze zetelverdeling moet op 18 oktober door de Europese Raad van Lissabon worden bekrachtigd en dan als protocol bij het nieuwe EU-verdrag worden gevoegd, dat in sommige landen een referendum, in andere een stemming in het nationale Parlement vergt.

En dan moeten de 27 lidstaten hun kieswetgeving voor juni 2009 tijdig klaar krijgen. Als dat huzarenstuk niet lukt, dan blijft het aangepaste verdrag van Nice van toepassing met een totaal van 736 zetels, waarvan toch nog 22 voor België, 25 voor Nederland enz.

Nu dreigt Italië op de top van Lissabon met een veto omdat men uitgaat van “inwoners” en niet van ”staatsburgers”, wat volgens de letter en de geest van het Verdrag zou moeten. Door het grote verschil tussen beide komt Italië uit op één zetel minder dan het VK en 2 zetels minder dan Frankrijk. Het verschil ligt voor Duitsland boven 7 miljoen, voor Frankrijk boven 5 en voor het VK en Spanje boven 4 miljoen.

Premier Prodi eist met klem dat Italië, Frankrijk en het VK met 73 zetels op gelijke hoogte blijven. Dat kan als Frankrijk één zetel aan Italië; gebeurt dat niet, komt er een Italiaans veto.

Caveat consules

Als de groten al zo lastig doen over één zetel, wat zal de hel niet losbarsten bij de opsplitsing van België! In de pikorde van Lamassoure-Severin komt een onafhankelijk Vlaanderen in bevolking ergens uit tussen Bulgarije en Denemarken (rond 15 zetels), Wallonië bij Litouwen (12), Brussel als onafhankelijke stadsstaat op de sokkel van 6 zetels: muziek in de oren van de Brusselse politieke klasse!

Voor de 3 opvolgingsstaten samen zijn dat 11 zetels meer dan België, nl. 33, evenveel als Roemenië, evenveel als Oost-Duitsland zou gekregen hebben als het als afzonderlijke lidstaat was toegetreden. Omdat 750 zetels het plafond is, moeten de anderen 11 zetels inleveren! Zorgen voor de verkiezingen van 2014, als ook Kroatië zal toetreden...

Het is ook te hopen dat het inwonerscriterium tegen dan zal zijn vervangen door een uniform criterium van Europees burgerschap zodat niet elke toevallige resident kan meetellen, laat staan een miljoenenstroom van volksverhuizers.

Reacties

Reageer op dit artikel

Terug naar de artikelenlijst.