Kroniekje splitsing Brussel-Halle-Vilvoorde

1. Taalwetten 1960 – 8 augustus 1980: Bijzondere Wet tot hervorming van de instellingen bepaalt dat de 35 gemeenten van Halle-Vilvoorde behoren tot het Nederlandse taalgebied, het Vlaamse Gewest en de provincie Vlaams-Brabant. Het behoud van de tweetalige kieskring B-H-V is in strijd met die indeling. Franstalige lijsten metLouis Michel, Elio di Rupo e.a. blijven mogelijk in dit deel van Vlaanderen.

2. 3 maart 1999: het Vlaams Parlement vraagt in een resolutie dat die toestand zou worden gewijzigd.

3. 13 juli 1999: de Vlaamse Regering (Dewael) noemt de splitsing van de kieskring een ‘noodzakelijke hervorming waarvoor in de eerste helft van de legislatuur een definitieve oplossing moet worden geboden’.

4. 25 april 2003: 28 burgemeesters van Halle-Vilvoorde eisen splitsing van de kieskring en doen een oproep aan Vlaamse partijvoorzitters om die eis als ultimatum op te nemen in regeringsonderhandelingen. 5. 26 mei 2003: arrest van Arbitragehof maakt wettelijke regeling noodzakelijk.

6. 6 juni 2003: Conferentie van de burgemeesters in Lennik. Burgemeesters eisen onmiddellijke splitsing van kieskring en gerechtelijk arrondissement.

7. 6 juni 2003: 26 Vlaamse burgemeesters van Halle-Vilvoorde richten zich met hun eis tot de koning. Ze vragen er bij de formateur op aan te dringen om de splitsing op te nemen in het regeerakkoord van Paars. De vorst antwoordt. Hij heeft ‘kennis genomen van de problematiek’… Ook Guy Verhofstadt krijgt een brief. Hij antwoordt niet.

8. 10 oktober 2003: Staten-Generaal van de burgemeesters in Overijse. Voorstelling aan de pers van het actieplan.

9. 14 oktober 2003: een aantal Vlaams-Parlementsleden dient voorstel van resolutie in in het Vlaams Parlement. Ze vragen de splitsing.

10. 13-15 oktober 2003: Vlaamse Kamerleden dienen een wetsvoorstel in in de Kamer. Vlaamse Senatoren dienen hetzelfde wetsvoorstel in in de Senaat.

11. 14 okotber 2003: voorstel tot resolutie neergelegd in de provincieraad van Vlaams-Brabant.

12. Tegelijk werd een dringend onderhoud gevraagd met de Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden en met de federale minister van Binnenlandse Zaken.

13. Volgende stap: brief aan alle burgemeesters in Vlaanderen met oproep tot steun.