De raketsnelheid van de benoemingen

Na de HST raast nu ook de HSBT door België. Nog nooit heeft een federale regering zo hard gelogen en met zo'n raketsnelheid benoemd. Op voorwaarde dat men de juiste kleur of etiket had natuurlijk. Een van de grofste manoeuvres werd uitgehaald rond, voor en door Luc Van den Bossche, die vanaf het najaar gedelegeerd-bestuurder wordt bij BIAC, het semi-autonome overheidsbedrijf dat de luchthaven van Zaventem uitbaat. Maar zijn voorbeeld is lang niet uniek.

Het was bekend dat Van den Bossche na deze regeerperiode om persoonlijke redenen het ministerschap aan de kapstok wou hangen. Maar socialisten houden niet van werkloosheid, en dus werd er een elegante oplossing uitgedokterd. De kabinetchef van Vande Lanotte, Jannie Haek, begon het eigenlijk toch wat te druk te krijgen om naast de begroting en het schaduwen van minister van Overheidsbedrijven Daems zich ook nog bezig te houden met het voorzitterschap van BIAC.

Doorschuiven

Zo ontstond volgende doorschuifoperatie: Haek wordt ere-voorzitter, huidig gedelegeerd-bestuurder Pierre Klees wordt in zijn plaats voorzitter van de raad van bestuur en Van den Bossche komt dus de dagelijkse leiding overnemen van Klees. Politieke waarnemers menen dat er de komende legislatuur knopen moeten worden doorgehakt over een verregaande privatisering van BIAC. Klees is een oudgediende van de Société Générale en van de Brusselse salons waar politici en zakenlui zich graag ontmoeten. Via Van den Bossche houdt de politiek (en zeker de socialisten) in het dossier BIAC de vinger aan de pols.

Pierre Klees is ook voorzitter van de raad van bestuur van De Post. Na het verdwijnen van Frans Rombouts schoof de VLD Christian Leysen, gesjeesd Antwerps gemeenteraadslid, binnen in de raad van bestuur. Leysen moest voor wat meer tegenwicht gaan zorgen tegen Luc Lallemand, bestuurder namens de PS en afkomstig van het kabinet-Onkelinx. Op de website van De Post kan u met wat zoekwerk de bedragen terugvinden die de bestuursleden van dit openbaar bedrijf jaarlijks opstrijken: het varieert tussen de 15.000 en de 29.000 euro. Asjeblief.

De heer Luc Lallemand is door de PS ook geparachuteerd in het directiecomité van de NMBS, waar hij als directeur financiën een van de rechter- (of linker-) handen van Karel Vinck is. Vinck zit in zijn tienkoppig directiecomité met maar liefst vier PS-ers opgescheept. Vincent Bourlard, de man achter het kwestieuze HST-station in Luik, is nota bene directeur patrimonium geworden. Denkt u dat we op die manier de infrastructuur van de spoorwegen gaan regionaliseren? Bovendien is Bourlard de man die de fameuze tweede handtekening onder belangrijke dossiers moet plaatsen. De NMBS is en blijft wel degelijk de NM-PS.

Andere voorbeelden

We zouden er meerdere bladzijden mee of over kunnen vullen, maar laten we eerst maar even de top van de ijsberg de revue passeren. Door de Copernicus-hervorming van de ambtenarij - met speciale selectietests voor kandidaat-topmanagers - vielen tal van kabinetsgetrouwen in de prijzen. Luc Coene, kabinetchef van Verhofstadt, werd voorzitter van de Federale Overheidsdienst (FOD) Kanselarij. Jan Van Massenhove, kabinetchef Sociale Zaken, vertrok naar de gelijknamige FOD.

Marc Van Hemelrijck, kabinetchef Ambtenarenzaken, werd door zijn baasje Van den Bossche beloond met de leiding van Selor, het selectiebureau van de overheid. Een headhuntersbureau analyseerde dat de kabinetchefs Charles-Louis d'Arenbergh en Edgar Vandenbosch van minister van Overheidsbedrijven Daems bij uitstek geschikt waren om gedelegeerd bestuurder te worden respectievelijk van de Nationale Loterij en van Belgocontrol (veiligheid luchtvaart).

Op de duur moeten we nog respect gaan krijgen voor Magda Aelvoet, die na het ontslag van Luc Beirnaert aan het hoofd van het Federaal Voedselagentschap zowaar Piet Van Temsche opviste, de vroegere kabinetchef van Karel Pinxten (CVP) op Landbouw ten tijde van de dioxinecrisis. Maar er was dan ook een straffe stoot nodig om het vertrouwen in dat Voedselagentschap op te krikken, na het geknoei door de overheidsinspectie én door Aelvoet begin 2002 bij een veevoerbedrijf in Roeselare.

Nog enkele roemruchte voorbeelden: Koen Dassen, kabinetchef Binnenlandse Zaken, VLD’er naast Duquesne, werd op onwettelijke wijze tegen de taalregeling in benoemd tot hoofd van de staatsveiligheid. Niemand heeft Dassen trouwens ooit van enige bekwaamheid terzake verdacht. Pascal Smet, SP-pion op Binnenlandse Zaken en destijds nog bij Tobback, werd door de SP en Verhofstadt persoonlijk naar de top van het commissariaat-generaal voor het vreemdelingen- en asielbeleid gepiloteerd. Hij moest daar dringend Luc De Smet gaan vervangen, die - alhoewel zelf een liberaal - het vertikte in de asiel- en regularisatiedossiers naar de pijpen van de snelbelgpaarsgroenen te dansen. Scrupules zijn de premier en zijn trawanten totaal en volledig zoek.

Tot slot: superman Didier Reynders is erin geslaagd binnen deze éne ambtstermijn vier kabinetchefs te verslijten en ze allemaal een plaats bij de financiële top te bezorgen: Peter Praet werd directeur bij de Nationale Bank, Jean-Paul Servais bij de Bankcommissie, en Jean-Claude Laes en Philippe Jacquij kwamen aan het hoofd van de FOD Financiën. Op 18 mei mag u naar het stemhokje. Doe uw plicht…