Madame, Mademoiselle en mijnheer tijd
Jeroen Beghin 22-07-2005
 |
| De (Belgische) oudstrijders waren voor het laatst van de partij |
Het scheelde niet veel of Filip was gisteren koning geworden. Albert werd gisteren dodelijk vermoeid door een bloedeloos spektakel naar aanleiding van 175 jaar België. Ik zie hem daar nog zitten, knikkebollend, onder een dekentje samen met Guy, geflankeerd door la dolce Paola, ook al niet overlopend van enthousiasme.
Gelukkig was ook onze oudste burger, excuseer, onze eerste burger, Herman De Croo aanwezig die het koninklijke paar (re)animeerde met een paar welgemikte grollen in het Nederfrans. Maar zelfs een De Croo kan niet op tegen een spektakel waarin een boot langzaam... langzaam... komt aangereden, met ene meneer Tijd zwevend boven het dek, nu eens met een kaars, dan weer met een taart, muzikaal begeleid door wat een requiem leek te zijn.
Twee dames, Madame en Mademoiselle, praatten intussen de tijd tussen de zweefkunstjes vol, werkelijk elk zinnetje proclamerend in het Nederlands én in het Frans. Bonjour monsieur Temps! Goeiedag meneer Tijd! Hoe gaat het? Comment allez-vous? Verstaan Vlamingen en Franstaligen elkaar niet meer? Hoeft ook niet!
Uiteindelijk was het de regen die onze vorst redde: het spektakel moest om technische redenen worden stopgezet. Albert leefde op en zit vandaag weer als vanouds op zijn troon. Filip slaakt een zucht van verlichting en kan nog even doorgaan met het oefenen van zijn handtekening.
175 jaar België. Alles welbeschouwd was het spektakel perfect want een exacte weerspiegeling van België zelf: geforceerde taalcorrectheid, hemeltergend saai en langzaam doodbloedend, alles begeleid door de tonen van een requiem. Haalt België wel de 200 jaar?
(Overgenomen uit de weblog van JEB Jeroenbeghin.blogspot.com)
Verwijzingen
Terug naar de artikelenlijst.