Pittige toespraken tijdens Nieuwjaarsreceptie VVB
Wart Van Schel 14-01-2012
 |
Zaterdag 14 januari vond de traditionele Nieuwjaarsreceptie van de Vlaamse Volksbeweging plaats. Plaats van het gebeuren waren ditmaal de Universiteitshallen in Leuven. De ruim 200 aanwezige toehoorders kregen een scherpe toespraak van algemeen voorzitter Guido Moons voorgeschoteld die u hieronder integraal kan lezen. Gastspreker was politoloog Bart Maddens van de KULeuven. Hij benadrukte het belang van de verkiezingen van 2014, waarbij de V-partijen wel eens een absolute meerderheid in Vlaanderen zouden kunnen behalen.
Het verslag van Belga is inmiddels op verschillende nieuwssites te vinden. Lees het hier op hln.be: http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/1379084/2012/01/14/Politoloog-snoeihard-voor-traditionele-Vlaamse-partijen.dhtml.
Toespraak Guido Moons
Graag zou ik bij het begin van deze toespraak een woord van dank willen richten tot de gastheer van vandaag: de KULeuven in de persoonvan prof. Jef Roos, voorzitter van de Raad van Bestuur van universiteit, die VVB dit mooie, historische kader van de Promotiezaal ter beschikking stelt. Van harte dank daarvoor.
Ook een dankwoord aan het adres van prof. Bart Maddens voor zijn glashelder en degelijk opgebouwd betoog. Mijn dank is oprecht maar mijn onzekerheid ook, immers wat valt er nog te zeggen na zo ’n uiteenzetting? Het liefst van al zou ik u allen uitnodigen om meteen in de Museumzaal het glas te heffen op het nieuwe jaar maar ja, dat zou een beetje te gemakkelijk zijn.
Dus laat me maar meteen van wal steken met de traditionele maar daarom niet minder oprechte nieuwjaarswens. Namens de VVB wens ik tegen alle politieke, financiële en sociaal-economische negatieve tendensen en onweerswolken in dat voor ieder van u, geachte aanwezigen en goede vrienden, 2012 toch een jaar met de nodige dosis voorspoed en geluk moge worden. Op de allereerste plaats voor u maar ook voor allen die u dierbaar zijn.
In één adem voeg ik daaraan toe en verzeker u dat in dit nieuwe jaar vol politieke uitdagingen, opportuniteiten maar ook met evenveel wolfijzers en valstrikken de VVB present tekent om met de nodige inventiviteit en inzet haar taak als Vlaams-nationale politieke drukkingsgroep verder te zetten. En dat in een constructieve samenwerking met de andere verenigingen uit de Vlaamse Beweging maar ook met iedereen in Vlaanderen die zich aangesproken voelt door ons devies en motto: voor onafhankelijkheid en samenwerking. Dit niet als een holle slogan of een bevlogen leidmotiv maar wel als een uitdaging, een engagement dat moet gerealiseerd worden iedere dag opnieuw in dit nieuwe jaar tot Vlaanderen als onafhankelijke natie binnen de Europese context zelfstandig zijn boontjes kan doppen. Voor meer welvaart maar ook voor meer welzijn.
Ik weet niet, beste mensen, of het jullie de voorbije week is opgevallen. Tussen het grote nieuws door van de regering Di Rupo I die zichzelf al enkele dagen vrolijk in de vernieling rijdt, waren daar op Radio 1 zondagochtend de reportage over Catalonië dat meer en meer in het verzet komt omdat het de zware belastingen aan Madrid meer dan moe raakt en drie dagen geleden ’s ochtends de reportage over het Schotse referendum voor onafhankelijkheid van de SNP en de bemoeienissen van de Engelse regering daarrond. Geachte aanwezigen, goede vrienden, wie met een beetje aandacht de voorbije jaren het politieke reilen en zeilen in Catalonië en in Schotland volgt, weet dat de roep om zelfstandigheid, wat zeg ik, de roep om onafhankelijkheid duidelijker en dwingender begint te klinken en stem krijgt. Het is niet een eendagsvlieg, een droom van enkele nostalgische en oubollige dagdromers. Het is het realistische, zakelijke en goed onderbouwde scenario van een jongere generatie Catalanen en Schotten: uit de ondernemerswereld, uit universitaire middens maar ook met een daadwerkelijk engagement vanuit syndicale hoek. Noch Londen, noch Madrid zullen die roep het zwijgen kunnen opleggen.
Ook in Vlaanderen is de tijd voorbij dat in de media het scenario voor een onafhankelijk Vlaanderen werd afgedaan als een belachelijk verzinsel. Meer zelfs, langzaam aan wordt er rekening gehouden met de mogelijke realiteit van zo ’n draaiboek.
Daarom is en blijft het belangrijk hoe er bvb. vanuit de hoek van de niet- partijpolitieke Vlaamse Beweging over de onafhankelijkheidsgedachte wordt nagedacht, gecommuniceerd en geschreven. Ernstig studiewerk, het hanteren van zakelijk goed doordachte argumenten zijn meer dan ooit noodzakelijk om een valabel en degelijk antwoord te geven tegenover de Belgische constructie.Een Vlaamse Beweging, die de krijtlijnen verder durft te trekken dan het eigen veilige huis, de eigen kapel van oude getrouwen en naar buiten treedt om bondgenoten en partners te zoeken, die mee niet enkel de louter strikt politieke maar ook de sociaal-economische en de financiële kosten-batenanalyse van de Vlaamse onafhankelijkheid mee bestuderen en uitschrijven. Dat is één uitdaging waaraan de VVB dit jaar verder wil werken.
Want laat ons duidelijk zijn:we mogen niet bij de pakken blijven zitten, de klok tikt verder. En ondertussen rijdt de Belgische politieke machine zich meer en meer vast in ondoorzichtige politieke akkoorden en compromissen, die zogezegd ervoor zorgen dat de beide gemeenschappen niet verarmen en dat zo het Belgische model overeind blijft, cfr. de Di Rupo-akkoorden.
En daar ligt dan een tweede niet onbelangrijke uitdaging en taak, niet enkel voor de VVB maar voor de hele Vlaamse Beweging. Ook hier ligt opnieuw de verantwoordelijkheid om goed en degelijk te communiceren en te duiden waar het mis gaat over de véél te zware en onverantwoorde prijs die Vlaanderen betaald heeft voor de zesde staatshervorming. Duidelijke communicatie en duiding naar de eigen achterban maar ook zeker en vast ook verder dan de eigen achterban. Een staatshervorming waarvan één van de koninginnenstukken: de onzuivere splitsing van B-H-V werd betaald met de uitverkoop van de zes Vlaams-Brabantse faciliteitengemeenten-de facto de uitbreiding van Brussel - met een blanco cheque van meer dan €500 000 000 aan datzelfde Brussel en met een creatuur dat moet doorgaan voor de splitsing van het gerechtelijk arrondissement maar dat in de feiten meer een justice á la tête du client betekent voor de francofone rechtzoekenden in Halle-Vilvoorde. En niet te vergeten: Vlaanderen dat juridisch gezien in het benoemingsdossier van de drie balsturige Franstalige burgemeesters met de tweetalige kamer van de RvS minder greep krijgt op hun al dan niet benoeming. De VVB herhaalt en blijft herhalen dat met dit hoofdstuk van de staatshervorming de CD&V de onzuivere uitbreiding van Brussel heeft gerealiseerd en niet zuivere splitsing van B-H-V en dat de drieledige gewestvorming in dit akkoord werkelijk zit ingebakken of hoe moet men anders de constitutionele autonomie van Brussel beoordelen.
Oud-burgemeester van Lennik Willy De Waele is hier overigens vandaag in de zaal aanwezig. Bij het binnekomen wist hij me te melden dat hij en 20 andere collega's van hem op 28 februari a. s. voor de correctionele rechtbank op het Brusselse justitiepaleis moeten verschijnen i. v. m. hun weigering om de recente federale verkiezingen te organiseren omdat de splitsing van B-H-V nog niet was gerealsiseerd en bijgevolg de verkiezingen onwettig zijn. Stel u voor, geachte vergadering, een burgemeester, een burgervader die zoals Willy handelt uit zorg voor zijn mensen, uit zorg voor de Vlaamse identiteit van zijn gemeente én die de grondwet respecteert moet voor de rechtbank komen. In onze geschiedenis, beste mensen, hebben we daar een woord voor: repressie. Inderdaad dit is pure repressie.
Willy, ik hoop uit de grond van mijn hart dat wanneer jij op 28 februari a. s. met jouw collega's voor de rechter moet komen de voorzitter van jouw partij dan het lef heeft opnieuw de stekker uit het stopcontact te trekken. Ten eerste omdat burgemeesters die de grondwet naleven gesanctioneerd worden en ten tweede omdat die zogenaamde splitsing van B-H-V, die we nu gekregen hebben een onzuivere uitbreiding van Brussel is i. p. v. een zuivere splitsing van B-H-V. Immers de zes Vlaams-Brabantse faciliteitengemeenten zijn verkocht aan Brussel! Willy wij steunen u en vanop dit spreekgestoelte roep ik zoveel mogelijk Vlaamse bewegers op om op die bewuste 28ste februari op het justitiepaleis aanwezig te zijn uit protest tegen deze Belgische repressie en om u en uw collega's te steunen!
En wat gezegd over de zeer schimmige constructie van BMR in Di Rupo’s teksten. Een lege doos of een noge dreigender Brusselse olievlek? Ik versta het gemor, de zorg en het protest van de Vlaams-Brabanders zéér goed. En dan is er nog het aspect van de staatshervorming waarop op het sociaal-economische vlak Vlaanderen wel bepaalde deelaspecten heeft binnengehaald maar van de zo lang verwachte homogene bevoegdheidsaspecten is er al helemaal geen sprake.
Ten slotte en niet in het minst wanneer het gaat over het hoofdstuk van de financiën wordt het stilaan duidelijk dat Vlaanderen de komende jaren een zeer zware factuur zal mogen betalen waarbij de hamvraag blijft of de door de Vlaamse Regering zo moeizaam bijeengespaarde financiële buffers niet zullen verdwijnen in de bodemloze federale schuldenput. Die vraag wordt des te prangender wanneer u en ik vandaag in onze krant kunnen lezen dat het begritingstekort van vorig jaar 4% bedraagt en dat is toch hoger dan het eerder door de regering geplande 3,6%. Wie gaat dit bijpassen?
Geachte vergadering, het is inderdaad een niet geringe uitdaging voor de Vlaamse Beweging om de komende maanden de Di Rupo-akkoorden en de daarbij horende regering, waarvan n. b. niet genoeg kan herhaald worden dat de Vlamingen daarin zwaar in de minderheid zijn, op een adequate en tactisch goede manier te bekampen.
Het blijft, althans volgens de VVB, de voornaamste doelstelling om de Vlaamse burger er de komende maanden ervan te overtuigen dat de historische verandering waarvoor hij met een grote meerderheid heeft gestemd op verkiezingszondag, 14 juli 2010, door Di Rupo I –en dus in samenwerking met CD&V, Spa en Open VLD- dat die verandering is genegeerd en weggeschoven. I.p.v. verandering heeft hij een opgelapte Belgische status-quo politiek gekregen. Dit duidelijk en bevattelijk communiceren zal geen eenvoudige klus worden. We moeten ons hoeden voor steriel gescheld en louter verbaal geweld. Enkel duidelijke argumenten en een goed doordachte actie renderen.
Daarbij moet ook rekening gehouden worden met het feit dat er ondertussen eveneens een Europese financiële crisis woedt, die door de tegenpartij handig wordt aangewend om die Belgische staus quo poltiek te handhaven en iedere verandering en iedere roep om meer Vlaamse autonomie wordt afgedaan en bestempeld als een onverantwoord avontuur.
De VVB heeft een eerste bescheiden stap gezet in het verweer met de pamflettencampagne “De Di Rupo-akkoorden niet in mijn naam”. Deze pamflettencampagne omvat tevens een elektronische luik. M.a.w. via facebook wordt ondertussen met ruim 2000 facebookvrienden op een inderdaad bescheiden maar toch renderende manier het verzet tegen Di Rupo I aangewakkerd. Een pluim die politiek-secretaris Peter De Roover op zijn hoed mag steken. In de loop van deze maand zullen we trachten dit pamflet op grotere schaal te verspreiden. En eveneens mag de betoging van 18 september vorig jaar “Dwars door Linkebeek” niet vergeten worden! Maar er is meer nodig: meer duiding, duidelijker teksten, meer argumenten en op beslissende momenten een zorgvuldige en goed geplande actie.
Hoe dan ook mag de Vlaamse Beweging niet zwijgen. In de 19de eeuw en de eerste helft van de 20ste eeuw is het de verdienste geweest van de toenmalige Vlaamse Beweging om de Vlaming te ontvoogden en mondig te maken. Vandaag moeten we hem argumenten en actiemiddelen aanreiken waarmee hij de weg van die lange ontvoogding kan voltooien: de Vlaamse onafhankelijke natie in Europa. Een onafhankelijkheid niet als fetisj of hersenspinsel wel als instrument voor meer welvaart en welzijn voor ieder die in Vlaanderen woont, leeft en werkt.
Blijf dus niet aan de kant staan, duw mee aan de kar!
Ik dank u!
Terug naar de artikelenlijst.