BHV en Dehaene: "spellewerk" NA Pasen
Jan Van de Casteele 26-02-2010
 |
Het communautaire kantwerkje van Dehaene, het wordt iets voor NA Pasen. Een lelijk ding, dat staat vast. De oplossing van BHV, niet meer dan evident respect voor Vlaanderen en Vlaams-Brabant, wordt hoe dan ook een toegeving. De Franstalige minderheid bepaalt die uitkomst. De federale CD&V zet de deuren open voor een overbodig compromis. Maar ook voor eigen kiezers.
De vierde BHV-vertragingsmachine (belangenconflict Duitstaligen) blijft draaien. Ze sputterde op 25 februari weer even in de Senaat. De dag nadien meent De Morgen te weten dat CD&V er al van uitgaat dat het communautaire kantwerkje van Dehaene pas na Pasen zou klaar zijn. Van de Franstaligen mag hij klossen tot juni, of langer natuurlijk. En in de kranten zijn ze er weer, de dooddoeners van de ‘anonieme bronnen’ en ‘hooggeplaatsten’: als de Vlamingen woord houden, zou dat leiden naar ‘chaos’, naar het verpesten van onze ‘Europese’ glorie in juni. Bovendien: 'iedereen’ is dit dossier ‘spuugzat’... Uitstellen, afdoen, opschorten, opschuiven, rekken, verdagen, verlengen, verschuiven, vertragen, daarvoor moet CD&V maar vijfmaal tot zestig tellen.Electoraal territorium
Dat Franstalige politici, Brusselaars én Walen, bij federale en Europese verkiezingen de grenspaaltjes rond hun electoraal territorium (kiesdistrict) nog altijd mogen slaan in de buurt van Aalst, Mechelen en Leuven, is een historisch cadeautje van CVP. Bij elke verkiezing netjes opnieuw verpakt en aangeboden aan Di Rupo, Reynders, Onkelinx, Milquet e.a.
Nadat Verhofstadt in 1999 de macht overnam, stak CD&V vanuit haar oppositiehoek een Vlaams tandje bij. Terug in de Wetstraat bleek dat maar om te lachen. En lachen, dat deden de Franstaligen, met hun “vijfendertig” regeringen driftig springend van het ene belangenconflict naar het andere.
Dat rondje kontdraaien moet de weg openen naar een compromis uit de koker van JL Dehaene. Zonder enige twijfel wordt het woord compromis voor CD&V een vervelend synoniem van toegevingen, voor iets dat de evidentie zelve zou moeten zijn en waarvoor de Vlamingen geen enkele ‘toegeving’ hoeven te doen: respect voor Vlaanderen in het algemeen en Vlaams-Brabant in het bijzonder. Respect ook voor de uitspraak van het Grondwettelijk Hof, dat wil dat op een correcte manier aan politiek wordt gedaan: geen uitzondering voor de Franstaligen in de kieskring BHV.
Achterpoorten
Slaan de kiezers straks op de vlucht voor de politieke shit die de kontdraaiers produceren? Herinneren ze zich nog de brij van stinkende belangenconflicten? Alle Vlaamse partijen willen de splitsing van de tweetalige kieskring BHV en stemden die in de kamercommissie (het voorgeborchte van de wetgevende Kamer, waar de uiteindelijke beslissing moet vallen, 7 nov. 2007). Maar brave Vlamingen – de oude CVP-premiers op kop - hebben er in het verleden voor gezorgd dat de Franstalige minderheid zich via allerlei achterpoorten in dit land als een meerderheid kan en mag gedragen (pariteiten, bijzondere meerderheden, alarmbelprocedures, belangenconflicten... www.vvb.org/kort/218/31794 ). Zo zetten ze al jaren de klem op elke Vlaamse ‘beweging’.
Het is hilarisch om te zien met hoeveel schiettuig ze de Vlaamse meerderheidspartijen omver kunnen kegelen: Waalse en Brusselse francofonen doen het via de Franse Gemeenschap (november 2007), goed voor zes maand vertraging. De Brusselse francofonen zorgen voor de tweede vertraging (via de Cocof, de Franstalige gemeenschapscommissie van Brussel, mei 2008). Vervolgens zijn het de Walen solo, dit keer zonder de Brusselaars, die zorgen voor een derde belangenconflict en uitstel tot oktober 2009. Toen was het tijd voor het vierde uitstelkanon, nu gebruikt door het parlement van de 75.000 Duitstaligen. De absurditeit dat Walen en Duitstaligen belangen te verdedigen hebben in Vlaams-Brabant nemen de CD&V-Vlamingen er maar bij.
Vier op een rij
En het molentje blijft draaien. Op donderdag 25 februari startte de bespreking van het vierde belangenconflict in de commissie Institutionele Aangelegenheden van de Senaat.
Zoals bij de vorige procedures wezen de Vlaams oppositiepartijen Vlaams Belang en N-VA op de vertragingsmanoeuvres van de meerderheid, wat niet meteen ontkend werd in de tussenkomsten van de leden van de meerderheid. Wat is het belang van de Duitstalige gemeenschap in dit dossier?, vroegen ze zich af. De nieuwe Duitstalige gemeenschapssenator Louis Siquet (PS) verdedigde het belangenconflict dat door zijn parlement was ingeroepen door erop te wijzen dat de Duitstalige gemeenschap ‘het behoud van de federale staat’ wil.
Andermaal deed CD&V haar uiterste best om een wig te drijven tussen eigen woorden en daden. ‘Ik heb vragen bij de constructie, maar de grondwet biedt ons de mogelijkheid, dus laat ons die gebruiken om een oplossing te vinden’, stelde Pol Van Den Driessche (CD&V). Tu quoque, straffe Pol?
Klossen na Pasen?
Ook alle Franstalige tussenkomsten in de Senaat waren erop gericht om Jean-Luc Dehaene de tijd te geven om een oplossing te vinden voor BHV. (Belga, 25 feb.)
Afspraak was dat Dehaene de tijd kreeg tot Pasen 2010. Maar zoals dat al eens gaat in dit land wordt al driftig gewerkt aan een soort ‘overbruggingskrediet’ voor de ex-premier. Dit zou volgens Bart Eeckhout en Tine Peeters (‘Uitstel voor BHV tot na de paasvakantie’, DM, 28 feb.) moeten blijken uit indiscreties ‘in regeringskringen’, of vernemen ze van ‘hoge bronnen’. Redelijk makkelijk, zo’n anoniem gespin.
Het kunstwerkje van Dehaene, het wordt (mag worden, moet worden?) nu ineens iets voor ‘de weken onmiddellijk NA de paasvakantie’ en ‘daar schijnt ook niemand een staatszaak van te willen maken’. ‘Laten we de datum van Pasen breed interpreteren, verluidt het in Franstalige hoek. De enige echte deadline is het Europees voorzitterschap van België, dat op 1 juli aanvat.’ Een ‘partijgenoot’ van Dehaene zegt dat de institutionele chaos dreigt als Dehaene mislukt en dat Dehaene het voordeel heeft dat ‘iedereen’ dit dossier ‘spuugzat’ is. Tiens, zou dat nog maar eens een klikspaan zijn uit de B-Plus-stal van de voormalige CD&V-premiers?
De krant verwijst meteen ook naar de vele draadjes in het kantwerk van Dehaene. De splitsing wordt vastgehaakt aan nog maar eens een grote belofte over een staatshervorming in een volgend leven (na 2011), aan inschrijvingsrecht voor de Franstaligen in Halle-Vilvoorde. Hoe ver zet CD&V straks de deuren open voor de francofone vrienden? En voor de eigen kiezers?
Terug naar de artikelenlijst.