Vlaamse zieligheid: Bart Maddens tikt op de wegwijzer
Jan Van de Casteele 14-01-2010
 |
De Leuvense professor (en Doorbraak-medewerker) Bart Maddens stelde na het Leterme-debacle voor dat de Vlamingen omwille van het voortdurende “non” van de Franstaligen van tactiek zouden veranderen: niet meer vragen, en wachten tot de Franstaligen zelf vragende partij worden. De Franstaligen noemden die tactiek ‘diabolisch' en een 'weerzinwekkende uithongeringstactiek’. Het CD&V-apparaat begon te beven. Voorzitter Marianne Thyssen distancieerde zich van die strategie. Toch zijn de basisprincipes ervan zijn wel degelijk opgenomen in het Vlaamse regeerakkoord, aldus Maddens in een opiniestuk in De Morgen (14 januari, integrale versie als bijlage).
De Vlaamse regering onderhandelt niet meer tot ze weet dat de Franstaligen echt wel bereid zijn om mee te werken aan een staatshervorming. En als er onderhandelingen komen moeten die gebeuren volgens het regeerakkoord (mede ondertekend door CD&V en sp.a) via de deelstaten (‘Het zijn de deelstaatregeringen die vanuit een gemeenschappelijke visie moeten bouwen aan een visie voor het samenleven van dit land’) en niet via het federale niveau.
Ondertussen vindt Yves Leterme de staatshervorming niet meer prioritair, eraan toevoegend dat ook de Vlaamse regering dat vindt. ‘Een duizelingwekkende bocht’, aldus Maddens, waarvoor VB en LDD hebben gewaarschuwd.
Wat nu? De Vlaamse regering zou conform haar afspraken ‘maximaal gebruik maken van eigen bevoegdheden’ (1), ‘bevoegdheidsovertredingen tegengaan’ (2) en ‘geen begrotingsoverschotten boeken vanaf 2012’ (3). Maar doet ze dat?
Er kwam géén belangenconflict tegen de federale begroting en/of de programmawet, en er kwam enkel een dreiging tegen het arbeidsmarktbeleid van een overigens hysterisch reagerende Joëlle Milquet. 'Het wapen is voor een bange CD&V gewoon té efficiënt', zegt Maddens.
Van maximaal gebruik van eigen bevoegdheden is inzake aanvullende kinderbijslag en Vlaamse hospitalisatieverzekering volgens hem niet meteen sprake.
Voorlopig rest er nog wat assertiviteit inzake begrotingsoverschotten (lees: naast de huidige gigantische transfers geen extra geld vrijmaken voor het andere beleidsniveaus – red.), maar hoelang zal Kris Peeters dat volhouden? ‘Voor zijn eigen partij is kennelijk niet langer de Vlaamse assertiviteit, maar wel de Belgische stabiliteit prioriteit nummer één... De Vlaamse politici hebben het dynamiet om uit de Belgische institutionele gevangenis te ontsnappen, maar ze hebben schrik voor de ontploffing.' Zielig, besluit Maddens.
Geert Bourgeois
Vlaams vice-minister-presicent Geert Bourgeois reageerde meteen in De Morgen (14 jan., integrale tekst, zie bijlage) dat Maddens ‘gerust’ kan zijn. Zijn argumenten:
- een belangenconflict is niet meteen efficiënt. Het schort enkel tijdelijk op. - Een bevoegdheidsconflict kan aangepakt via vernietigingsberoep bij het Grondwettelijk Hof en dat volgen we strikt op. - Aan aanvullende kinderbijslag en hospitalisatieverzekering wordt gewerkt. - Een begrotingsoverschot is geen schande (schuldafbouw, reserve-opbouw). Het financieringstekort van de gezamenlijke overheden krimpt. Een overschot komt er – tot 2014 – niét, maar gaat naar Vlaams (sociaal) beleid.
Commentaar (JVdC)
In zijn reactie vertelt Geert Bourgeois geen onzin, maar het is toch uitkijken voor woordenkramerij. Staan we na de verkiezingen van juni 2007 en 2009 één millimeter dichter bij een grote staatshervorming, toch nadrukkelijk aanwezig op de electorale promo-affiches van CD&V én N-VA? CD&V keert zelfs de kar, en wil nog maar eens onderhandelen over de splitsing van BHV. Ze kiest resoluut voor een pad waar de Franstalige minderheid ter wille van Leterme en zijn federalen weer meerderheid mag zijn. Voor nog maar eens uitstel of toegevingen, verpakt in een onsmakelijke Dehaene-pasta. De naam van het pad? ‘Samenwerkingsfederalisme’... Over belangrijker thema’s, al zo vaak op papier gezet (van Vlaamse Resoluties 1999 tot bijlage Vlaams Regeerakkoord 2009, van confederalisme-congressen en kartelovereenkomsten tot verkiezingsprogramma’s) wordt ondertussen met geen woord meer gerept. Het is glad buiten.
Bijlage
(36 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.