Opinierubrieken kwaliteitskranten hebben hoog B-gehalte
Moeten de B-aanhangers zwijgen?
Jan Van de Casteele 24-09-2009
 |
In een opiniestuk in De Standaard toont Peter De Roover (politiek secretaris Vlaamse Volksbeweging) zich uitermate verbaasd over het gejammer van de protagonisten van wat wel heel sterk lijkt op een anti-Vlaamsgezind offensief. In nogal wat artikels klagen sommige auteurs (columnisten zowel als andere vaste klanten van de opiniepagina’s) dat ze in de Vlaamse media nog nauwelijks spreekrecht krijgen. Maar behalve De Roover en Bart Maddens (KU Leuven) verschijnen in De Standaard nog nauwelijks Vlaamsgezinde stemmen.
Daartegenover staan de oprispingen van Mia Doornaert (nu medewerkster van Yves Leterme), Tony Mary (voorzitter B Plus), Christophe Deborsu (RTBf-pen in DS), de gebroeders Kolacny (spilfiguren Belgavox Concerten), Geert Buelens, Marc Reynbeau, Dave Sinardet, Paul Goossens (vaste klanten in de krant/opinierubriek...), Hugo Camps, Gal...
‘Vreemd dat zoveel België-aanhangers de kans krijgen om te zeggen dat ze moeten zwijgen’, aldus De Roover.
De Roover had er nog veel schoon B-volk kunnen aan toevoegen: Rudy Aernoudt (B Plus), Jo Van Damme, Béatrice Delvaux (Le Soir), Marc Hooghe (KU Leuven), Luckas Vander Taelen, Geert Van Istendael (B Plus), Benno Barnard (B Plus), Luc Huysse (em. KU Leuven), Marnix Beyen (Universiteit Antwerpen), nogal wat Pavia-proffen, Walter Zinzen (B Plus)... Niet meteen mensen met een scherp Vlaamsgezind profiel.
Over de aanwezigheid van politici in de opiniekolommen zullen we maar kort zijn: Dedecker kan (met prof. Boudewijn Bouckaert en Derk Jan Eppink) nog een beetje terrein bezetten, voor N-VA is alleen Bart De Wever incontournable en Vlaams Belang komt al helemaal niet in het verhaal voor. De V-partijen behaalden samen ca 37 procent van de stemmen bij de jongste regionale verkiezingen. De opinierubrieken in de kwaliteitskranten weerspiegelen in geen geval die politieke realiteit.
We komen hier in deze rubriek nog op terug. Peter De Roover noemt zich niet ten onrechte 'De eenzame flamingant'.
Hieronder integraal het opiniestuk van Peter De Roover.
De eenzame flamingant
Peter De Roover in De Standaard, 18 septemberWie leidt een eenzamer bestaan dan Robinson Crusoe? Antwoord: een Vlaamsgezinde stukjesschrijver. Robinson had tenminste nog zijn knecht Vrijdag. Goed, dat is wellicht de consequentie als je niet de kant van het establishment kiest. Je went eraan. Een beetje toch.
Tot je op maandag bij Mia Doornaert (DS 14 september) leest: ‘Zorgwekkend is hoe dat discours - over het verzet tegen België - in Vlaanderen er bijna kritiekloos ingaat.’ Merk het woord “kritiekloos” op. En verder: 'Wie kan of durft er nog iets goeds over België zeggen?' Slik.
Ze is niet alleen. Tony Mary (DS 5 september) vertelde eerder in een ruim bemeten zaterdaginterview dat je in de Vlaamse media niet meer terecht kunt met een boodschap over de meerwaarde van België. Hij was zo verstandig politiek asiel aan te vragen in Frankrijk vooraleer hij zou verbannen worden naar de Goelag Archipel.
Christophe Deborsu (DS 8 september) stelt de daaropvolgende dinsdag vast: ‘Vlamingen kunnen niets positiefs meer over België verklaren zonder (interne) problemen te krijgen.’ Met “problemen” wordt bedoeld dat ze het risico lopen van antwoord gediend te worden.
Stijn en Steven Kolacny de donderdag daarvoor (DS 3 september): 'Mogen we nog blij zijn met ons land?'
Vreemd dat zoveel België-aanhangers de kans krijgen om te zeggen dat ze moeten zwijgen.
Hoe vaak hebben we in september geen pro-Belgische standpunten kunnen lezen? Clouseau was niet weg te slaan uit de kolommen. Of beter, Bourgeois was er niet uit weg te slaan. Of nog beter, in trosjes verschenen de stukjes waarin gepoogd werd Bourgeois weg te slaan. Even het feit in herinnering brengen: Clouseau maakte een politiek liedje pro-België en de politicus Bourgeois eigende zich het recht toe daar een mening over te ventileren. Hij heeft het geweten. De criticasters op Bourgeois struikelden over elkaars pennen.
Geert Buelens (DS 5 september) schrijft 'dat je niet meer voor je mening mag uitkomen zonder het risico te lopen uitgescholden te worden.' Hij wekt de indruk de reacties op Clouseau te bedoelen.
In De Morgen noemt Camps Bourgeois onder meer een 'gedroogd skelet'; Gal tekent hem in Knack als Witsel en Koen Wauters van Clouseau als Wasilevksy. Gelukkig bestaat er nog nuance.
En wat brachten de voorbije twee weken nog? Sinardet heeft het over het 'waanidee' dat we België en Vlaanderen als tegengestelden moeten zien.
Doornaert beweert dat Vlaams-nationalisten 'alles doen om België af te zwakken en dan klagen dat het niet werkt.'
B-Plusvoorzitter Tony Mary wordt ruim geïnterviewd om de Belgische meerwaarde uit de doeken te doen.
Verder in de aanbieding: Marc Reynebeau, Paul Goossens. Stuk voor stuk adepten van het kritiekloze anti-België-discours? Is De Standaard dan het laatste bastion waar België mag worden verdedigd, terwijl de ondergravers van 's lands eenheid de rest van de geschreven en andere media domineren? We wachten in spanning tot Doornaert haar stelling cijfermatig onderbouwt.
Dat het Belgische discours meer en meer emotioneel ingekleurd wordt (Clouseau: 'Het zou toch heel triest zijn als wij niet meer konden meegenieten van het olympisch goud van Justine Henin.'), stellen we al langer vast. Maar het verhaaltje dat verdedigers van België in de pers de mond wordt gesnoerd, zondigt toch wel echt een beetje te zwaar tegen de feiten om ernstig genomen te worden. Zo bang voor een weerwoord?
De België-aanhangers zijn in elk geval een stuk minder eenzaam dan Robinson Crusoe. Zij hebben maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag als kompanen.
Peter De Roover (politiek secretaris van de Vlaamse Volksbeweging)
Terug naar de artikelenlijst.