Kleedt Vlaanderen België uit?

Peter De Roover 10-07-2009

Het verhaal dat graag verkocht wordt aan het publiek is bekend: Vlaanderen wil België financieel versmachten. Door de financieringswet wordt de federatie uitgekleed en het armlastige België krijgt geen hulp van het rijke Vlaanderen.

Tot zover de mythe, waarachter de regering Van Rompuy de eigen verantwoordelijkheid probeert te verstoppen.

Het water staat inderdaad aan de Belgische lippen. De Europese Commissie waarschuwde pas nog voor de torenhoge schuldenopbouw waar dit land zich opnieuw aan bezondigt en gaf een onvervalste rode kaart aan de meerjarenbegroting.

“Als de nv België op termijn financieel versmacht wordt, zal dat niet zijn omdat er in Vlaanderen een agressieve wurgmoordenaar rondloopt, maar omdat de federale staat zichzelf de wurgkoord om de hals gehangen heeft door aanhoudend budgettair wanbeleid”, schrijft politiek redacteur Bart Eeckhout in De Morgen (27 juni 2009).

Hij merkt op dat de financieringswet, die nu gezien wordt als oorzaak van alle Belgische ellende, een werkstuk is van Verhofstadt I. De zogenaamde Lambermontstaatshervorming herschikte de financiering van de deelstaten op vraag van de Franstaligen. Lambermont voorziet echter niet zomaar meer geld voor de deelstaten. “Als het goed gaat met het land, krijgen de deelregeringen meer geld. Als het slecht gaat, zoals vandaag, krijgen ze minder”, weet Eeckhout.

Waar ligt dan de oorzaak van de budgettaire problemen van België?

De crisis speelt uiteraard mee, maar slechts ten dele. Ook het al te vrijgevige beleid onder Verhofstadt weegt nu zwaar door. Daar komt bij dat minister van financiën Reynders nooit juist de impact kon berekenen van belastingsverlagingen of de notionele investeringsaftrek. Zijn diensten slagen er ook niet echt in alle opgelegde belastingen te innen.

Volgens berekeningen van N-VA kostten maatregelen als de hervorming van de belastingen en de jaarlijkse stijging van de gezondheidszorg met 4,5% voor een gat van 12,2 miljard. De extra middelen voor de deelstaten van 1,24 miljard vormen dan slechts een peulschil. (Daar komt nog bij dat België graag een beleid voert in aangelegenheden die eigenlijk tot de bevoegdheid van de deelstaten behoren. Geschatte kostprijs van die onwettelijke toe-eigening: 1 miljard euro.)

Dirk Heremans, gewoon hoogleraar in de monetaire economie aan de KU Leuven, daarover op Klara (bij Jean-Pierre Rondas op 26 mei 2009): “De voornaamste reden (van de extra budgettaire problemen van België) is de alternatieve financiering van de sociale zekerheid. Dat is de echte reden.”

Als de Vlaamse regering tegen 2012 haar budget in evenwicht krijgt, levert onze deelstaat een gigantische bijdrage. Waar blijven de anderen? Van Brussel en Wallonië is geen hulp te verwachten. En de Belgische regering? Die wijst liefst met beschuldigende vingers en hanteert drogredenen om de eigen verantwoordelijkheid te verdoezelen.


Terug naar de artikelenlijst.