Dat Vlaanderen niet nog maar eens de federale putten dempt, is ‘nogal wiedes’
Jan Van de Casteele 28-06-2009
 |
De Vlaamse kranten vinden het ‘nogal wiedes’ dat Vlaanderen zich niet zomaar laat inpakken door de nv België, die het geld wil pakken bij de deelstaten (lees: vooral bij Vlaanderen). Opmerkelijke bijdragen daarover in De Standaard en De Morgen.
‘De gelatenheid waarmee de econoom Van Rompuy het begrotingstekort laat oplopen, verrast. Hij heeft het moeilijk met zijn imago dat hij nu met de bedelstaf bij de regio’s rond moet om het begrotingstekort nog een heel klein beetje binnen de perken te houden. Dat Vlaanderen niet staat te springen om de kastanjes uit het vuur te halen, is nogal wiedes’, aldus Isabel Albers in De Standaard (‘Curator voor de nv België, 28 juni)
In enige mate verrassend is dat sommigen in De Morgen op dezelfde lijn zitten, en zo mogelijk nog duidelijker zijn. Dat is het geval voor de analyse van Bart Eeckhout (‘Wie vermoordde de nv België’, DM, 27 juni). ‘Bart De Wever heeft gelijk... Pas vanaf 2013 of 2015 denkt de regering Van Rompuy weer een begroting in evenwicht te kunnen schrijven. De Wever en de Vlaamse regering) hebben gelijk dat hij zich niet aangesproken voelt door de uithaal van Van Rompuy naar het ‘vechtfederalisme’.
De vergelijking: Vlaanderen beste van de klas
Als Vlaanderen het eigen budget op evenwicht houdt, zal de bijdrage aan de begroting van de nv België ‘alleszins groter zijn dan die van het Brussels Gewest’ of van de Franse Gemeenschap en het Waals Gewest, die al blij zullen zijn als ze tegen 2015 uit het rood geraken. En vooral groter dan die van de federale overheid zelf.’
De schuld: België vooral
Het verleden: ‘Als de nv België op termijn financieel versmacht wordt, zal dat niet zijn omdat er in Vlaanderen een agressieve wurgmoodernaar rondloopt, maar omdat de federale staat zichzelf de wurgkoord om de hals gehangen heeft door aanhoudend budgettair wanbeleid.’
De valse reden (1): financieringswet
Verdedigers van de nv België zoeken een verklaring voor de geldnood in ‘die vervloekte financieringswet’. Onder meer de liberalen doen dat wel vaker, maar waren zelf de drijvende kracht achter de aanpassing van die wet (Lambermont 2002). ‘Het is niet aan die financieringswet te wijten dat de federale regering vandaag in acute geldnood zit’, aldus Eeckhout. Die wet is een ‘redelijk solidair mechanisme’ dat ervoor zorgt dat deelregeringen van de federale overheid meer krijgen in economisch goeie perioden, minder als het slecht gaat.
De valse reden (2): ’t is crisis
De crisis zorgt voor minder werk, minder winst, minder consumptie? Juist, maar de regeringen Verhofstadt zijn ‘niet erg zorgzaam omgesprongen met de staatsfinanciën’, hebben minder bespaard dan nuttig en noodzakelijk was. En de opvolgers (Leterme, Van Rompuy) doen ‘niets’, verwijzen naar Reynders (belastingkortingen voor bedrijven, onzorgvuldige inning belastingen, administratieve zuinigheid...). Slechte wil en/of politieke onkunde?
Assertiviteit begrijpelijk
‘De Vlaamse regering die naar een begrotingsevenwicht streeft, verdient veel meer ons vertrouwen. ‘En dan wordt het begrijpelijk dat ze de beleidsruimte die ze daarmee creëert NIET zomaar in een spaarpot wil stoppen om de staatskas ter wille te zijn. Assertief beleid? Niet eens. Yves Leterme zou het wellicht eerder goed bestuur noemen...’, vindt Eeckhout.
‘Als de federale staat België levensloos wordt aangetroffen, dan zal men geen vingerafdrukken van een Vlaams-radicaal aantreffen op de wurgkoord’, besluit hij.
Commentaar
Bovenstaande synthese van artikelen in De Standaard en (vooral) De Morgen moeten een opsteker zijn voor àlle Vlaamse partijen. Het zal goed zijn de publieke opinie verder te informeren over de dubbele bodem van Franstaligen en belgicisten à la Marc Eyskens, Willy Claes of Herman De Croo (zie citaten uit Humo in de rubriek citaten).
Melchior Wathelet bij voorbeeld formuleerde het zo: ‘Iedereen’ (sic) zal een inspanning moeten doen willen we een evenwicht bereiken tegen 2015: de federale regering, de sociale zekerheid, maar ook de deelstaten en de gemeenten...Als we het tekort laten oplopen, dreigen intrestlasten nog op te lopen, en dan betalen wij allemaal het gelag. (DM, 25 juni). Tweemaal lezen: ‘iedereen’. Maar de signalen uit Wallonië (Dardenne) en Brussel (Picqué) wijzen in de andere richting: de richting Vlaanderen. Dat ‘wij allemaal’ het gelag betalen bij een tekort, is verre van correct. Als Brussel en Wallonië budgettair blijven aanmodderen, betalen de Vlamingen het gelag. Als de federale staat Van Rompuy blijft aanmodderen, idem. Om Eyskens een koekje van eigen deeg te geven: wie - bovenop de veel te hoge en inefficiënte geldstroom (transfers) - nog maar eens in Vlaamse zakken wil zitten, is niet goed bezig. Die moesten ze 'opsluiten'...
Terug naar de artikelenlijst.