Samenvallende verkiezingen: paars-groen offensief zonder wapens
Jan Van de Casteele 08-05-2009
 |
Samenvallende verkiezingen? Het paars-groene leger is uitgerukt. Met losse flodders dan wel. Ze jagen op het spook van het unitaire België', aldus Elodie Fabre, verbonden aan Vives (Vlaams Instituut voor Economie en Samenwerking, KU Leuven)
De federale parlementsleden zitten met hun gedachten bij de regionale stembusslag. Herman Van Rompuy (CD&V) heeft zich in de wachtkamer in de zetel gezet. De paars-groene partijen vinden dat dit een gevolg is van het niet samenvallen van verkiezingen. Vlaams Belang, N-VA en Lijst Dedecker zijn tegen.
Bart Maddens en Elodie Fabre (KU Leuven) onderzochten de wenselijkheid om de regionale en federale verkiezingen op dezelfde dag te organiseren (zie PDF als bijlage). Ze zijn daar geen voorstander van. Bart Brinckman, de Wetstraatchef van De Standaard noemt beiden “kamergeleerden”. Het loont de moeite zijn argumentatie te bekijken. Niet omwille van Brinckman, maar omdat blijkbaar het hele paars-groene leger is uitgerukt om die door onze strot te rammen.
1. Van Rompuy regeert niet meer en ‘niemand kan zich voorstellen dat president Obama of Merkel zouden stoppen met regeren in het zicht van regionale verkiezingen’. Juist, Bart. Gebruik dan verdorie uw pen om dat aan te klagen en de wispelturige (federale) politici en hun partijen aan te pakken. Belaad ze met pek en veren, dat zou zinniger zijn dan het knoeien aan een kiessysteem.
2. ‘Helaas, België is geen federaal land zoals de andere. We tellen slechts twee volwaardige deelstaten’. Juist, Bart. Precies omdat er maar twee zijn - een grote die geblokkeerd wordt, een kleine die blokkeert - is het federale systeem onhoudbaar. De dynamiek die uitgaat van de eigen identiteit (politiek, taal en cultuur, sociaal-economisch, instellingen, partijen, media), valt niet meer te stoppen.
3. Dezelfde (top)politici ‘hoppen’ steeds van het ene niveau naar het andere. ‘De kiezers kunnen niet volgen’. Juist, Bart. Schop die hoppers een geweten, van welke partij ze ook zijn. Roep ze toe: De kiezer heeft u niet gekozen om “de zak op te geven”. Leg uw lezers uit dat Elodie Fabre gelijk heeft: de wetgever kan dat gedoe aan banden leggen door wispelturige verkozenen hun mandaat (en centen) af te pakken als ze op een ander niveau willen deelnemen.
4. ‘Niemand kan ontkennen dat de snelle opeenvolging van verkiezingen de stabiliteit verkankert’. Drie Vlaamse partijen, representatief voor een meerderheid van de Vlaamse verkozenen in 2007, zijn dus Niemand? Rustig, Bart.
5. Vijf: na 7 juni 2009 volgen verkiezingen in 2011 (federaal), en 2014 (regionaal, Europees) ‘als een strop rond de hals van de onderhandelaars’... De separatisten sturen aan op chaos’. Hier komt de aap uit je mouw, Bart: je wil vooral een ‘periode van electorale rust’ (Stop de democratie?), dat ‘oogt constructiever’, dan kunnen we ‘empathie opbouwen voor de bewoners van de andere kant van de taalgrens’... Vergissen we ons als we denken dat de toch samenvallende verkiezingen van 1999 ons niet per snelweg naar zo’n soort “empathie” hebben geleid? Bovendien zijn er de jongste jaren niet meer verkiezingen dan in de voorgaande decennia.
6. Een enquête van Marc Swyngedouw en een artikel/boek van de Leuvense socioloog Luc Huyse worden gebruikt als gezagsargument. Zijn dat ook geen “kamergeleerden”, Bart?
Tijd voor een conclusie: ja, de politieke zwerverij (en overloperij) is ergerlijk en wordt beter beperkt.
1. Helemaal onmogelijk mag een overstap naar een ander bestuursniveau via verkiezingen niet zijn. Maar “vluchtende” ministers en parlementsleden moeten hun mandaat, hun centen inleveren. Terugkeermogelijkheden moeten beperkt of afgeschaft, tenzij via nieuwe verkiezingen. Er zullen er vermoedelijk nogal wat zijn die wel iets langer nadenken voor ze hoppen.
2. Het zou een stap achteruit zijn voor die democratie als omwille van die sacrosancte samenvallende verkiezingen ook het federaal parlement - noodgedwongen - een legislatuurparlement van vier of vijf jaar moet worden. Als het op een van de niveaus niet meer lukt, en dat kan best in een democratie, laat dan de kiezer spreken. Als Vlamingen en Walen er op federaal niet uit geraken - dat kan al eens gebeuren? - hoeft het Vlaams Parlement nog niet verlamd te worden. Dat was pas waarlijk mooi geweest, indien Vlaanderen sinds 7 juni 2007 (maar eigenlijk al veel langer) op België had gewacht...
Bijlage
(239 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.