Interviews Defoort bij Vlaams Belang en N-VA
Jan Van de Casteele 24-03-2009
 |
VVB-voorzitter Eric Defoort heeft het in interviews, gepubliceerd op de webstek van Vlaams Belang en in het blad van N-VA, over zijn omstreden uitspraken in Knack, over links-rechts en vooral over Vlaamse onafhankelijkheid.
Sommige uitspraken in dat interview zijn bij nogal wat mensen in het verkeerde keelgat geschoten. Defoort betreurt dat, maar evenzeer blijft hij een bepaalde stijl en sommige slogans van sommige actievoerders ongelukkig vinden.
Defoort wil zoveel mogelijk Vlamingen, van links tot rechts, achter de hoofddoelstelling krijgen: een onafhankelijk Vlaanderen dat in Europa nieuwe samenwerkingsverbanden uitbouwt. Een andere relatie met Wallonië, nauwere samenwerking met Nederland. In dat kader is hij ook lid van de Gravensteengroep.
Vlamingen hebben de jongste 50 jaar heel veel bereikt (parlement, instellingen...), maar 'we zijn er nog niet' (fiscale autonomie bvb, is ondermaats).
Het links-rechtsdebat is volgens de voorzitter van de VVB iets voor NA de onafhankelijkheid. De democratische spelregels zullen wel bepalen hoe die maatschappij er moet uitzien. In die optiek is hij ook een uitgesproken tegenstander van het cordon sanitaire.
De VVB-campagne "Ik kies voor Vlaanderen" (uitlopend op Conventie op 17 mei) is geen stemadvies, maar vraagt de kiezer te kiezen voor 'meer Vlaanderen' of 'Vlaamse onafhankelijkheid'
België, dat "onding met erge sociale gevolgen", remt Vlaanderen af. 'Ik zeg niet dat in een onafhankelijk Vlaanderen de crisis weg is, maar we zullen tenminste beter gewapend zijn om ze te lijf te gaan', aldus Defoort die zich ergert aan de houding van CD&V: Vlaamsgezind, maar bang van de confrontatie met de Belgische belangen. 'Als die houding bij CD&V kantelt, is het gedaan met België. En daar moeten we allemaal aan werken'.
'Een onafhankelijk Vlaanderen is een modern en beloftevol project, een project voor de 21ste eeuw. Een idee waarmee je jongeren kan werven en het buitenland overtuigen', zo besluit Defoort.
N-VA
Om technische redenen verwijzen we voor de tekst van het interview met Defoort in het blad van N-VA naar de BIJLAGE bij dit bericht. Interview Eric Defoort
----------------------
Hieronder de integrale tekst van het interview in magazine Vlaams Belang (of klik: http://www.vlaamsbelang.org/72/)
"ALS HET OM DE NATIE GAAT, ZIJN WE ÉÉN!" Webstek Vlaams Belang
Eric Defoort
Geboren op 27/06/1943 te Ieper HistoricusEmeritus-Hoogleraar K.U.BrusselWas tijdlang ondervoorzitter van de VU en vervolgens van N-VAVoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) sinds oktober 2007Lid van de "Gravensteengroep"Vlaamsnationalist, intellectueel en rebel
Eric Defoort is een rebel, een nonconformist met het hart op de tong. En dat botst wel eens. Een uitgebreid interview met Knack zette kwaad bloed binnen een deel van de traditionele Vlaamse beweging. Organisaties als het Vlaams-Nationaal Zangfeest, Tak en Voorpost waren - zacht uitgedrukt - 'not amused'. Wij vroegen aan de VVB-voorzitter of hij geschrokken is van de commotie?
Een beetje. Het was een spontaan interview en je geeft je niet altijd rekenschap van de weerklank die je woorden hebben. Maar ik heb nadien de gelegenheid gekregen om bepaalde zaken uitvoeriger te duiden. Dat heeft gelukkig heel wat plooien gladgestreken.
Had je achteraf spijt van een aantal uitspraken?
Ik heb zeker spijt dat bepaalde uitspraken ongewild sommige waardevolle mensen gekwetst hebben. Daarvoor heb ik mij bij hen verontschuldigd. Maar dat neemt niet weg dat ik de slogan 'Franse ratten, rol uw matten' erg ongelukkig blijf vinden. Wat bedoel je? Staan de verhuiswagens al klaar?
Is dat al bij al geen - onschuldige - Vlaamse folklore?
Dat kan zijn. In de hitte van een betoging laat je je wel eens meeslepen en let je niet altijd op wat je roept. Maar ik vind dat we het onze tegenstanders niet zo gemakkelijk moeten maken. Ik stel voor dat we bij betogingen in de rand rond Brussel, Vlaams-Brabant, de leuze van Sarkozy gebruiken. Wat zegt Sarkozy, zelf een immigrant: "Si vous n'aimez pas la France, quittez la." Vertaald: 'Als je niet van Vlaanderen houdt of de Vlaamse wetten niet wil respecteren, verhuis dan.
De boodschap van het interview was dat de Vlaamse beweging moet zoeken naar een andere stijl en andere actiemiddelen. Maar dat raakte wat ondergesneeuwd...
Kijk, wat ik wou bereiken en wat ik wil is dat onze Vlaamsnationale doelstelling, datgene waar we naartoe willen, door zoveel mogelijk Vlamingen gedragen wordt. Ons Vlaamsnationale gedachtegoed moet het gedachtegoed van zoveel mogelijk Vlamingen worden. Of die Vlaamsnationaal zijn of niet, of die rechts zijn of uiterst rechts, links of uiterst links, interesseert mij in mijn functie als voorzitter van de VVB niet. Ik wil de waaier van het hele politieke spectrum bereiken. In heel die waaier wil ik werven voor de optie van de VVB: een onafhankelijk Vlaanderen dat in Europa nieuwe samenwerkingsverbanden uitbouwt.
Wat bedoel je met die nieuwe samenwerkingsverbanden?
Goeie vraag, want ook dat wordt wel eens verkeerd uitgelegd of begrepen. Het spreekt toch voor zich dat een onafhankelijk Vlaanderen onvermijdelijk tot een andere relatie met Wallonië zal leiden, want die relatie is binnen België totaal verziekt. Dat kan iedereen vaststellen. Maar in de eerste plaats denk ik natuurlijk aan nauwere samenwerking met Nederland.
Sommigen zagen in dat interview een kloof tussen 'de intellectueel' en 'het voetvolk'
Dat was zeker niet de bedoeling. Ik kijk niet neer op de gewone Vlamingen en Vlaamse actievoerders. Maar die kloof bestaat wel, natuurlijk. We kennen ze allemaal, onze intellectueeltjes, onze zelfgeproclameerde intellectuelen, 'wereldberoemd', ja, wereldberoemd in Vlaanderen... Ach, zoveel stellen zij niet voor.
Begrijp je dat sommigen dachten: Eric gooit het kind met het badwater weg?
Ja. Maar dat berust dan wel op een misverstand dat sommigen bewust in leven willen houden. Al van in mijn studententijd ga ik naar het Zangfeest, IJzerbedevaart en nu ook IJzerwake. Wat ik wou zeggen, is dat we op 50 jaar tijd enorm veel hebben bereikt. Wij Vlaamsnationalisten moeten dat aanvaarden en onder ogen zien, daar blij mee zijn, daar verder op bouwen. Wat hadden we 50 jaar geleden? We hadden een ruïne en een Paxpoort opgebouwd van op die ruïne. En we hadden een Zangfeest. We gingen naar die ruïne en naar het Zangfeest en daar konden we onze frustraties uitschreeuwen. Daar konden we uitschreeuwen datgene waar we naar verlangden. Moet je kijken wat we 50 jaar later allemaal hebben. We hebben een eigen Vlaams Parlement, een Vlaams minister-president, eigen instellingen. Die groeien en dat is een feit. Dat wou ik zeggen.
Dat is ook het argument van onze tegenstanders: 'Vlamingen stop nu met dat 'gezaag', je hebt toch wat je wou hebben...'
Ho maar. Ik heb niet gezegd dat we er al zijn. Hoeveel bedraagt die fameuze fiscale autonomie nu? 25 procent. Dat is heel weinig. Kijk naar de Catalanen, de Basken, de Schotten hebben 80 procent. Het is mij niet om dat geld te doen, maar om wat je daarmee kan doen, voor de Vlamingen.
Je zit ook in de "Gravensteengroep".
Ik ben maar één van de leden. Ik ben de Gravensteengroep niet. We zijn een groep loslopende individuen die samen een gedachtegoed willen uitdragen waarvan tegenstanders altijd zeggen 'dat zijn engerds'. Wel, wij zeggen "meer Vlaamse autonomie, wij zijn daar ook voor". Dan moet je niet de 'usual suspects' erbij halen, dan moet je geen Geert Bourgeois vragen of Bruno Valkeniers. Dan moet je mensen als Etienne Vermeersch, Jean-Pierre Rondas, Karel Gacoms en nog zovele anderen erbij halen.
Dat is niet evident...
Nee, maar het wordt evidenter. Je moet er aan werken. Dat doet mij denken aan het dominante, katholieke Vlaanderen van de jaren '30. Je bent een pater-scheutist en je wil de heidenen bekeren. Maar we willen niet weg uit het vertrouwde Vlaanderen, we durven de brousse niet in? Maar, je moét voor je overtuiging de brousse in. Je moet niet de overtuigden willen bekeren. Wat een energieverlies! Maar je moet ook zorgen dat je de bekeerden ook niet wegjaagt. Als ik terugkeer naar dat interview: ik ging zo op in mijn bekeringsdrift dat ik bijwijlen mijn hinterland niet in de gaten hield. En dan zeg je snel dingen die voor een deel van de achterban onverteerbaar zijn.
Defoort veegde in het verleden op ironische wijze de vloer aan met Patrick Dewael toen hij Filip Dewinter in het Vlaams Parlement uitmaakte voor 'fascist' (vrije tribune in De Standaard). Maar toch. Voor de rechtse 'diehards' zal Defoort wel een 'linkse rakker' blijven en voor de linkerzijde een 'crypto-Blokker' want separatist?
Tja, dat is dan maar zo. Ik ben een Vlaamsnationalist van in mijn humaniorajaren. Ik de tweede helft van de jaren '70 ben ik gegrepen door sociale bewogenheid. 'De burgemeester die een bushokje plaatste om de simpele burger te beschermen tegen kou en wind, is meer bezig met zijn Vlaamse volk dan de Vlaamsnationale bedrijfsleider die zijn arbeiders uitbuit'. Dat was toen mijn overtuiging. Vanuit die overtuiging keek ik op naar de jonge Karel Van Miert en naar Marcel De Neckere's links-flamingantisch project rond het blad "Links". Later is Coppieters gekomen. Ik heb meegedaan aan die eerste doorbraakpogingen. Vandaar wellicht mijn 'links' etiket. Maar sommigen doen alsof ik mijn sociaal engagement niet combineerde met mijn bezorgdheid en engagement voor Vlaanderen. Dat alles vormde voor mij een geheel. Het keerpunt is in de jaren '90 gekomen, toen ik het niet meer pikte dat men al maar meer meewarig begon te doen omtrent alles wat met de eigen gemeenschap te maken had, hoe men dat alles al maar meer begon te ridiculiseren. Mijn reactie was: 't en zal!
Het links-rechtsverhaal doet er niet meer toe?
Jawel. Maar er is in mijn ogen geen intrinsieke band tussen Vlaamsgezind en rechts of Vlaamsgezind en links. Iedereen vult dat op zijn manier in. Kijk naar Catalonië, naar Baskenland, Ierland. Ik richt mij tot iedereen die de Vlaamse onafhankelijkheid nastreeft. Je hebt daar mensen bij die eerder kiezen voor een rechtse maatschappijvisie. Dat is hun volste democratische recht. En mensen die er een linkse maatschappijvisie op nahouden, dat is hun volste democratische recht. En binnen het onafhankelijke Vlaanderen zullen de democratische spelregels wel bepalen hoe die maatschappij er moet uitzien.
Men gaat hier altijd tekeer tegen 'extreem-rechts'. Maar Manu Ruys heeft het al eens gezegd: eigenlijk gaat het helemaal niet tegen 'extreem-rechts', maar tegen de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte. En die wordt dan gecriminaliseerd als 'extreem-rechts'...
U bent altijd een overtuigd tegenstander geweest van het cordon sanitaire...
Uiteraard. Vanuit democratische overwegingen. Ik ga u een anekdote vertellen. We zaten ooit met drie mensen van de Gravensteengroep (Etienne Vermeersch, Chris Michel en ikzelf ) samen in een televisiestudio in Hilversum, voor een uitzending 'wat met Vlaanderen en Nederland?' De koning had net een consultatieronde achter de rug en had iedereen op het paleis uitgenodigd, maar niet het Vlaams Belang. Die Nederlandse journalist vroeg: 'hoe kan jullie koning dat waarmaken, dat hij zo'n grote Vlaamse partij niet eens uitnodigt?" Inderdaad, dat is typisch Belgisch. Ik zie daar geen enkel argument voor. Het Vlaams Belang is een democratisch gelegitimeerde partij. Of je voor of tegen die partij bent, het is het democratisch recht van de kiezers om zich daarover uit te spreken.
De VVB lanceert in de aanloop naar de verkiezingen een campagne: "ik kies voor Vlaanderen". Wat is de bedoeling? Is dat een verkapt stemadvies?
Nee, het is een heel duidelijk stemadvies. Geen partijpolitiek stemadvies. Maar wij zeggen wel aan de kiezers: als u straks in het stemhokje staat, stem dan voor die partijen die opkomen voor Vlaanderen, 'meer Vlaanderen' of 'Vlaamse onafhankelijkheid', en die daar zeer duidelijk in zijn. Niet alleen in woorden, maar ook in daden. Dat is toch duidelijk genoeg. Ik heb vertrouwen in het verstand van mijn medeburgers. Mensen zijn niet dwaas.
Hoe ziet de campagne eruit?
Wij hebben helaas niet dezelfde middelen als grote partijen. Geen affiches in het straatbeeld dus. Maar we organiseren op 17 mei een grote, nationale Conventie en we hopen dat daar zéér veel volk zal zijn, over alle partijgrenzen heen. ALS HET OM DE NATIE GAAT, ZIJN WE ÉÉN!"
Defoort waste onlangs Marc Reynebeau flink de oren toen die beweerde dat de Vlaamse Volksbeweging inleverde op 'morele principes' omdat ze weigert afstand te nemen van het Vlaams Belang. Defoort beklemt nog eens dat daar geen sprake van kan zijn en hekelt het valse moralisme...
Nogmaals. Ik ben voor de brede waaier. Ik wil dat mijn gedachtegoed bij zoveel mogelijk Vlamingen gehoor vind. En de Vlaamse democratie zal nadien wel uitmaken in welke richting Vlaanderen evolueert, hoe die samenleving politiek georganiseerd zal worden. En dat zal met verkiezingen gebeuren. Wie ben ik om te zeggen 'Vlaanderen moet links zijn' of 'Vlaanderen moet rechts zijn'? De kiezer zal dat wel uitmaken zeker.
Diegenen die zich o zo democratisch opstellen en zeggen 'wij zijn democraten'... Jaja, 'de gedachten zijn vrij', maar het moeten de onze zijn. Wat is dat nu? Dat moet men langs beide kanten leren. Links zeker, maar rechts ook. (Herhaalt langzaam en met nadruk) Links zeker, maar rechts ook.
Dat Defoort lak heeft aan progressieve taboes mag duidelijk zijn. Hij veegt de vloer aan met de zelfverklaarde intellectuelen
Ach, al die intellectuelen zijn voortdurend bezig met hoe ze scoren in Vlaanderen, onder hun eigen torentje, Humo, Knack... Ze kijken de hele tijd hoe hun winkel draait. Ze stellen zich als 'ongebonden' voor... Ik wil zeker overkomen als 'progressief', 'mondiaal', 'creatief'. En zodra het woord Vlaanderen valt, begint men meewarig te doen. Ze herhalen voortdurend dezelfde clichés, want ze willen deel blijven uitmaken van het parochiale groepje.
De oude pastoors zijn weg, je hebt nu de nieuwe priesters, de gelaïceerde priesters van editorialisten in kranten, van gespreksleiders in duidingsprogramma's op TV... (spottend)" 't is goed in eigen hart te kijken voor het slapen gaan. Heb ik mijn allochtone medeburger geen kwaad gedaan? Of heb ik dagelijkse zonden begaan? Heb ik enige neiging gehad tot afbouw van 'solidariteit'? O Heer, vergeef mij!" Die priesters van de nieuwe kerk willen voorschrijven wat we moeten denken. Maar, ik denk liever zelf.
U zat in de fameuze Panorama-uitzending "Twaalf wijzen om België te splitsen". Hebt u daar wat van opgestoken?
Niet veel. En de kijkers ook niet, vrees ik. Zij kregen vooral te zien hoe we aankwamen aan dat kasteeltje en hoe wij aanschoven aan het buffet. Maar van het echte, inhoudelijke debat bleef er niet zoveel over. Er is ook heel wat in geknipt. Zo zei Ivan De Vadder op zeker ogenblik "Defoort onderbrak voortdurend". Ja, we zaten in een klein groepje en het ging over symbolen: de leeuw, de haan, de iris, de monarchie. Ik heb toen gezegd dat de monarchie een folkloristisch overblijfsel is. Geknipt. En dat is meer gebeurd. Neem nu het incident met Annemie Neyts. Men heeft dat nadien tegen mij proberen te gebruiken. Ik zei: "wij zijn voor andere samenwerkingsverbanden", maar ook dat was volledig uit de context gerukt. Sommigen hebben dat geïnterpreteerd als 'Defoort is voor het behoud van België'. Onzin! België is geen samenwerkingsverband meer...
Wat mij bijbleef van dat incident is dat jullie (Bart De Wever en Eric Defoort) nogal ontwijkend reageerden op het verwijt van Neyts dat jullie het einde van België zouden willen. Waarom eigenlijk? Er zijn toch goeie argumenten genoeg voor het opdoeken van België...
Absoluut. Maar mijn agenda is niet het einde van België. Ik ben vóór iets. Mijn agenda is een onafhankelijk Vlaanderen. Maar dat kan niet anders dan via het einde van België. Als je een onafhankelijk Vlaanderen wilt, moét je België wel opdoeken. Ik droom van andere samenwerkingsverbanden binnen Europa, in de eerste plaats met Nederland. Ik mag toch dromen?
En België? Ben ik tegen België? Natuurlijk. Dat onding moet weg. België is een klucht, een rem, een gevangenis. Een verschrikkelijk onding, met erge sociale gevolgen. En dat verwijt ik de socialisten, dat ze dat niet zien of niet zeggen. Ik zeg niet dat in een onafhankelijk Vlaanderen de crisis weg is, maar we zullen tenminste beter gewapend zijn om ze te lijf te gaan.
Hoe kijkt u aan tegen de politieke crisis van de voorbije maanden?
Wat mij vooral is opgevallen, is dat één grote Vlaamse partij alle verkiezingsbeloftes overboord heeft gegooid. 'België verdampt', hoor je wel eens. Als er iets verdampt, zijn het de verkiezingsbeloftes van CD&V. Daar blijft niets van over. Ik stel dat vast, ik ben daar boos om, dat kan niet zonder gevolgen blijven.
Het Belgische overlegmodel is dood?
Dat is duidelijk. Ze moeten nu al betogingen organiseren voor het behoud van België. Stel je voor. Heerlijk! Zo ver is het al gekomen. We zijn de veldslag aan 't winnen. Ik weet wel, de kroon op het werk is nog niet gezet. Maar Guy Tegenbos - geen N-VA'er of Vlaams Belanger - schreef het al: "dit land bestaat eigenlijk niet meer, het is uiteengevallen in twee landen". Ook De Gucht zegt het: "En die twee landen moet je in een regering steken. Dat is geen regeringsonderhandeling, dat zijn diplomatieke onderhandelingen..."
De Vlaamse onafhankelijkheid is geen utopie meer?
Nee, ze ligt voor het grijpen. De bepalende factor is volgens mij de rol en de houding van de CD&V. Die partij is nog altijd braafjes Vlaamsgezind.. Ze willen de Vlaamse belangen wel verdedigen, maar als die in botsing komen met Belgische belangen zullen ze proberen de beide met elkaar te verzoenen. En als dat niet lukt, kiezen ze uiteindelijk voor de Belgische belangen. Dat is wat we nu weer gezien hebben. Als die houding bij CD&V kantelt, is het gedaan met België. En daar moeten we allemaal aan werken.
Gedaan met de koudwatervrees en het eeuwige 'het zal niet lukken'?
Ja. Het 'kaakslagflamingantisme' behoort tot het verleden. Het gaat nu om Vlaamse assertiviteit, om het aanwenden van Vlaamse macht. Luc Van der Kelen - ook geen flamingant - schrijft het: "Als de KBC-crisis één ding bewezen heeft, is het wel dat een onafhankelijk Vlaanderen levensvatbaar is". Waar wachten we nog op? Wij gaan voor een onafhankelijk Vlaanderen. Volwassen en assertief. Dat is wel wat anders dan het vastgeroeste België hé. Een onafhankelijk Vlaanderen is een modern en beloftevol project, een project voor de 21ste eeuw. Een idee waarmee je jongeren kan werven en het buitenland overtuigen.
Bedankt voor het interview en mogen we jullie veel succes toewensen met die onafhankelijkheidsstrijd. Want, dat is ook onze strijd.
Bijlage
Interview Eric Defoort in Magazine N-VA
(1639 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.