Hoe lang nog, dat geloof in "meer Vlaanderen binnen België"?
Et maintenant, CD&V?
Peter De Roover 17-02-2009
 |
Voor de meer klaarzienden was het al maanden overduidelijk. Maar zelfs de ‘moedigsten’ die bleven geloven in de CD&V-aanpak om tot een grondige staatshervorming te komen, moeten nu bedroefd vaststellen dat het verhaal ten einde is. Kris Peeters moest ontmoedigd de handdoek in de ring gooien, nadat hij niet langer het besluit kon ontlopen dat de Franstalige partijen hem maandenlang om de tuin hebben geleid.
Op 10 juni 2007 behaalde CD&V in kartel met N-VA een grote verkiezingsoverwinning met het project ‘meer Vlaanderen”, zonder België in vraag te stellen.
Vandaag, twintig maanden stilstand later, stellen we vast dat ‘méér Vlaanderen, binnen België’ zelfs na een groot electoraal succes en een brede Vlaamse consensus niet haalbaar is.
Overgaan tot de orde van de dag met het excuus ‘we hebben ons best gedaan’ is geen optie. We herinneren aan de woorden, op 31 juli 2008 mee ondertekend door CD&V-voorzitter Marianne Thyssen: “Nochtans is een grondige staathervorming cruciaal voor onze sociaal-economische toekomst.”
Nu we allemaal kunnen vaststellen dat het niet meer mogelijk is de “voor onze sociaal-economische toekomst cruciale bevoegdheden” over te hevelen naar Vlaanderen, is een strategische heroriëntering absoluut noodzakelijk en rijst scherper dan ooit de vraag hoelang de optie ‘méér Vlaanderen binnen België’ nog kan verdedigd worden.
Vandaar onze vraag aan CD&V (vrij naar Gilbert Bécaud):
Et maintenant, que vas-tu-faire? Maintenant qu’ils sont partis?
Bécaud geeft meteen het antwoord: Et puis un soir dans notre miroir Nous verrons bien la fin du chemin Pas une fleur et pas de pleurs Au moment de l'adieu
(En vervolgens, op een avond voor onze spiegel zien we het einde van de weg Geen bloem en geen tranen Op het moment van het afscheid.)Voor de Vlaamse Volksbeweging Eric Defoort, voorzitter
Peter De Roover, politiek secretaris
Terug naar de artikelenlijst.