Bovenop de crisis: economisch kerkhof Wallonië wordt niet gesaneerd
Jan Van de Casteele 14-11-2008
 |
Waar de huidige financiële en economische crisis zal eindigen, is niet duidelijk. Wat wel duidelijk is: in betere tijden (2003-2007) waren de Vlamingen niet bij machte om het economische kerkhof Wallonië te saneren. De kloos tussen noord en zuid is nog vergroot.
Andermaal bevestigen uitgebreide statistische cijferreeksen dat Wallonië en Brussel in de jongste jaren van economische voorspoed de sociaal-economische kloof met Vlaanderen absoluut niét hebben gedicht. Van een financiële en economische crisis was einde 2007 nauwelijks sprake. De Belgische staat verzekerde via Vlaamse transfers volop de opvang van de sociale gevolgen van de gigantische werkloosheidskloof tussen noord en zuid in dit land. Waalse politici die de heropstanding van hun gewest om de haverklap aankondigden namen hun wensen voor werkelijkheid. Meer zelfs, de kloof tussen noord en zuid blijft groeien.
Werkloosheidsgraad (situatie 2007)
De werkloosheidsgraad informeert ons over het aandeel niet-werkende werkzoekenden in de beroepsbevolking (werkenden + niet-werkende werkzoekenden). In Wallonië is de werkloosheidsgraad (16,8%) verhoudingsgewijs 2,5 maal hoger dan in Vlaanderen (6,3%). Brussel (21,6%) is er nog slechter aan toe.
Werkzaamheidsgraad (situatie 2007)
De werkzaamheidsgraad informeert ons over het aandeel werkenden in de bevolking op arbeidsleeftijd (15-64 jaar). In Wallonië is de werkzaamheidsgraad (56,4%) bijna 20 procent lager dan in Vlaanderen (65,8%). Brussel
Nog erger
Werkloosheidsgraad (2003-2007)
Zowel in Wallonië als in Brussel was de werkloosheidsgraad einde 2007 nog hoger dan vijf jaar eerder (Brussel: toename van 20,6 naar 21,6% - Wallonië: toename van 20,6 naar 21,6%). In Vlaanderen daarentegen daalde de werkloosheidsgraad van 7,6 naar 6,3%
Werkgelegenheidsgraad (2003-2007)
De werkzaamheidsgraad, die andere indicator, toont aan dat ook hier de Vlaamse voorsprong groeit. In Vlaanderen steeg die van 64,3 procent naar 65,8 procent (+1,5%). In Wallonië was er een minder uitgesproken groei, van 55,8 naar 56,4 procent (+0,6%). De stijging van de werkzaamheidsgraad is in Vlaanderen dubbel zo groot. Bedenkelijker nog is de situatie in Brussel, waar de werkzaamheidsgraad nog verder daalde.
Commentaar
In weerwil van onophoudelijke goednieuws-rapporten vanuit Wallonië en Brussel is de toestand daar sinds 2003 nog rampzaliger geworden dan voorheen. De paarse regering Verhofstadt heeft de frustrerende sociaal-economische kloof in dit land in geen enkel opzicht gedicht. De gevolgen van het taboe op een solide aanpak van de geldstroom (en van de sociaal-economische malaise) zullen in tijden van financiële crisis nog worden uitvergroot.
Het ziet ernaar uit dat de regering Leterme daar evenmin een punt van maakt. Het Belgische staatsbestel lijkt er nog altijd in te slagen om de Vlaamse Gemeenschap op een allerminst open manier de nodige “solidariteit” op te leggen. In deze zijn onbegrijpelijk veel Vlaamse politici en mediamensen karig met informatie voor de Vlaamse burger. (Bron geciteerde cijfers: WSE-nieuwsbrief, Vlaamse overheid - De Vlaamse Arbeidsrekening: een coherente set van arbeidsmarktindicatoren tot op gemeentelijk niveau, november 2008; meer info: zie bijlage)
2007 Act. Werk Werkloos Vl 2007 70,2 65,8 6,3 Br 62,5 49,1 21,6 Wall 67,8 56,4 16,8
2003 Act. Werk Werkloos Vl 69,6 64,3 7,6 Br 62,3 49,5 20,6 Wall 67,0 55,8 16,7
(Act = activiteitsgraad / werk = werkloosheidsgraad / werkloos = werkloosheidsgraad) Bron: WSE (arbeidsindicatoren, 2003-2007)
Bijlage
(28 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.