VLD-toppers geven 'Vlaamse' rand (kust en steden) op
Jan Van de Casteele 30-06-2008
 |
Dat de Vlaamse Rand eentalig Nederlands is, is een ‘illusie’. Vlaanderen (zowel de Rand, de kust als de steden) moet meertalig worden, vindt Sven Gatz (Open VLD). De rand is afhankelijk van Brussel en meertaligheid zal toenemen... ‘Niemand begrijpt hoe je op grond van taal discrimineert', sneert Guy Vanhengel naar de burgemeesters van de Vlaamse randgemeenten. De Vlamingen laten zich meeslepen door ‘eigen volk eerst’, aldus Vanhengel, die zegt te ‘gruwen’ van de Warandegroep en Voka, die blijven denken dat Brussel voor Vlaanderen geen meerwaarde heeft’.
In twee lange bijdragen (Sven Gatz: "De taal is niet langer Gansch het volk", DS, 27 juni en Guy Vanhengel: "Vlaanderen laat zich meeslepen door gif van eigen volk eerst" (DM, 30 juni) bevestigt de VLD haar communautaire zwakte.
De twee topliberalen bestormden de kranten om nog maar eens aan te tonen dat hun Vlaamse reflex stilaan onder nul is gezakt. Dat hoefde eigenlijk al niet meer. Voor alvast die twee Open VLD’ers mag niets in de weg staan van het individueel recht. Ook Vlaanderen niet.
Twee artikels in de weekendkranten tonen duidelijk aan dat de Open VLD erg verveeld zit met de Vlaamse opstoot in Vlaams-Brabant. Begrijpe wie kan, maar topliberalen geven de indruk niet meer geïnteresseerd te zijn in de stemmen van de Vlaams-Brabanders. Hoe lang duurt het vooraleer sommige partijgenoten openlijk afstand nemen van de twee Verhofstadt-boys, zoals de Groenen uit de rand dat deden met het standpunt van Mieke Vogels?
Gatz laat uitschijnen ‘begrip’ te hebben voor ‘de achtergrond’ van de initiatieven van de gemeenten Merchtem, Liedekerke, Zaventem, Overijse en Vilvoorde: het onbehagen, de angst soms van het dorp dat zich door de inwijkelingen vanuit de hoofdstad in zijn rust, zijn cultuur, zijn vezels zelfs bedreigd voelt. Het gaat dan ook om een kleine volksverhuizing: de laatste dertig jaar is er zowat een ‘stad’ van de grootte van Gent uit Brussel vertrokken naar de Vlaamse Rand.’Tot daar niets aan de hand, maar dan volgt halfweg de vraag: heeft een gemeente het recht om haar Nederlandstalige karakter te verdedigen? Zeggen van niet ‘getuigt van weinig empathie voor het dorp in zijn calimerocomplex tegenover de uitdijende stad’.
En dan komt het antwoord van de liberaal: De Vlaamse gemeenten brengen ons ‘op een gevaarlijk hellend vlak’... ‘Een taalhomogeen Vlaanderen is een karikatuur aan het worden. Dat komt door Franstalige inwijking in gebieden als de Vlaamse Rand en de kust, maar evengoed en vooral door de migratie van de laatste decennia, maar ook door de toenemende internationalisering van Brussel als Europese hoofdstad. ' (lees zeker hieromtrent eens de bijlage bij dit Actueel).
Gatz kan het niet vermoeden dat precies door de lakse houding van traditionele partijen – de zijne op kop – al tientallen jaren veel te weinig structurele maatregelen zijn getroffen om de verfransing – eerste van Brussel, nu van Vlaams-Brabant – tegen te gaan. Eerste maatregel die hiervoor in aanmerking komt: BHV splitsen en duidelijkheid creëren.
Gatz kan het niet bedenken dat het de evidentie zelve is dat Vlamingen en inwijkelingen in Wallonië en overal elders zich aanpassen, terwijl door zijn relativeringsdrift en zijn heldhaftige vrijheidsdrang de Frantaligen in Brussel en Vlaams-Brabant nog altijd weten dat ze zich in vrij opvallende mate onaangepast gedrag mogen vertonen.
De conclusie van Gatz, in een vorig leven VU’er, is het overboord gooien van het laatste restje Vlaamgezindheid. ‘De illusie koesteren en zelfs doen groeien dat de Vlaamse Rand eentalig Nederlands is, wordt dus onherroepelijk door de geschiedenis ingehaald... De realiteit aanhalen van meertaligheid kan een weldoende maatschappelijke douche zijn voor Vlaanderen’. Misschien kan Gatz eens de vergelijking maken tussen de meertalige vaardigheden van Vlamingen en francofonen?
Waarom Gatz dat doet is duidelijk: in het debat over ‘individuele rechten’ versus ‘groepsrechten’ vindt hij dat individuele rechten ‘het laatste woord’ moeten hebben. Een engagementsverbintenis (die eigenlijk nauwelijks iets voorstelt) moet kunnen, een resultaatsverbintenis ligt veel moeilijker
Vanhengel: ‘Geef me geld’
Guy Vanhengel vertelt hetzelfde verhaal: de Vlamingen snijden zich af van wereld. ‘Wat men in rand nog niet beet heeft, is dat Brussel en dus de stad waar de hele rand afhankelijk van is, de meest kosmopolitisdche stad van Europa geworden is... meertaligheid zal alleen maar toenemen.De gelijkenissen met wat Gatz zegt in DS vallen een heel klein beetje op.
Voor het overige zingt Vanhengel als een niet afgevend bedelketje zijn gekend liedje: geef meer (Vlaams) geld aan mijn stad Brussel, fiscale concurrentie (registratie, korting personenbelasting etc...) is uit den boze, Brussel exporteert rijkdom...
‘Niemand begrijpt hoe je op grond van taal discrimineert’, sneert hij naar de burgemeesters van de Vlaamse randgemeenten. ‘De Vlamingen brengen schade toe aan Brussel’, ‘men laat zich meeslepen door eigen volk eerst’, ‘Ik gruw van Warandegroep en Voka, die blijven denken dat Brussel voor Vlaanderen geen meerwaarde heeft’.
Gatz haalde bij de regionale verkiezingen in 2004 in Brussel 3.926 voorkeurstemmen op 64.451 geldig uitgebrachte stemmen.
Vanhengel kon in het kielzog van Verhofstadt 6686 van de 842.078 geldig uitgebrachte stemmen bijeenscharrelen als lijstduwer bij de opvolgers op de Senaatslijst (VLD zakte van 101.596 stemmen behaald in 2003 naar 88.115 stemmen in 2007).
Uitkijken naar hun resultaat bij de volgende ronde.
Bijlage
(119 Kb)
Terug naar de artikelenlijst.