Hertogen en migratie: harde cijfers, stigmatiserende conclusie

Jan Van de Casteele 22-05-2008

‘De volledige acceptatie van de Marokkaanse jongens in het hart van elke Antwerpenaar is de lakmoesproef of het gruis van het nationaal-socialisme ook in Antwerpen wel degelijk en definitief verzwonden is’. Het is de provocerende conclusie die socioloog Jan Hertogen maakt na publicatie van zijn uitgebreide cijferreeksen over migratie en vreemdelingen (BuG 94 - Bericht uit het Gewisse 22-05-2008). De cijfers zijn alvast ‘indrukwekkend’.

Hertogen gaat het debat niet uit de weg. Hij gooit alle cijfers op tafel en verdoezelt niet dat migratieproblematiek niet alleen gaat over vreemdelingen, maar ook over Nieuwe Belgen of inwoners van vreemde afkomst.

‘Momenteel beleven we een periode van hoogste aangroei vreemdelingen ooit in België, ook in Antwerpen’, aldus Hertogen.

Drie jaar na de wereldtentoonstelling 1958 woonden in het Brussels gewest 6,8% vreemdelingen en 0,5% nieuwe Belgen. In 2005 zijn dat 26,3% vreemdelingen, 30,2% nieuwe Belgen.

In Antwerpen was in 1990 12,5% van vreemde afkomst, in 2005: 28,5%. Binnen 15 jaar zal in Antwerpen, in een voorzichtige hypothese 40% van vreemde afkomst zijn, en iedereen hier zal het nog meemaken dat meer dan de helft van de Antwerpenaars van vreemde afkomst is. 'Wie dat niet wil of kan inzien is niet in staat in reële termen over beleid na te denken, laat staan politieke adequaat te zijn.’

Hypermigratie

Voor Hertogen zijn hypermigratie en een indrukwekkende toename van vreemdelingen en nieuwe Belgen geen probleem. Hij is in die materie een optimist: ‘Antwerpen gaat Brussel achterna, hopelijk ook in het opbouwen van een nieuw en hecht samenlevingsweefsel zonder veel schade door racisme en niet-acceptatie van het vreemde’. Of nog: ‘De immigratie is maar pas goed op gang gekomen, het is een dynamiek waarvoor alle instrumenten structureel dienen verankerd en verder uitgebouwd. Het is ook maar door de volledig acceptatie van de Marokkaanse werkelijkheid in de Vlaamse identiteit dat de toekomst in haar volle potentieel kan ontsloten worden’.

Toch gaat Hertogen arrogant ver. Wie de hypermigratie of een buitenmaats aantal vreemdelingen wél problematisch vindt, heeft evenveel spreekrecht. Een standpunt hierover is een kwestie van politieke opinie, en – voor zover we weten én ondanks Hertogen – is die nog altijd vrij.

Andersdenkenden duwt hij in het kamp van de racisten, zelfs van de nationaal-socialisten. Zo kunnen we het ook. Dat stigmatiseren is griezelig. Wie een restrictiever migratiebeleid voorstaat is ook een nazi? Een mooi voorbeeld van angstaanjagend totalitair denken.

Mag nog worden gewezen op de minder positieve gevolgen van te omvangrijke of te snelle migratie? (huisvesting, onderwijs, taal, budget, spreiding, werk, etc...)? Op de niet oneindige 'rek' op een samenleving? Mag nog gesuggereerd dat meer hulp en investeringen ter plekke een beter alternatief kan zijn?

De Nederlandse VVB-leider Mark Rutte stelt in Elsevier dat ‘vrijwillige migranten de eerste tien jaar geen recht moeten hebben op bijstand. Anders zal het aantal Oost-Europeanen met een uitkering snel oplopen... Onze werkloosheidsuitkering is drie keer het modale inkomen van een Poolse werknemer. Dat heeft op Polen straks een aanzuigende werking’. Het is niet meteen onze kijk op de zaak, maar is Rutte daarom een nazi?

Rutte is – en we zwijgen nog over andere Nederlandse partijvoorzitters – een stuk scherper dan de nieuwe voorzitter van Vlaamse Belang: ‘Het mag eens benadrukt worden, ook nieuwe Vlamingen voelen zich en horen thuis in onze rangen. Als zij, zoals er al velen zijn, aanvaarden dat Vlaanderen hun nieuwe vaderland is. Het Vlaanderen dat wel gastvrij en multi-etnisch kan zijn, maar waar maar één leidcultuur kan zijn en dat is de Nederlandse, de Vlaamse cultuur en dat is de onze! Als zij dat aanvaarden, dan doet het er voor mijn part, voor ons part, niet toe wie hun voorouders waren en welke cultuur of levensbeschouwing iedereen thuis belijdt! Dan zijn we Vlaming onder de Vlamingen’, aldus Bruno Valkeniers in Het Nieuwsblad (13 januari 2007). Een nazi?

Hertogen mag een opperbeste cijferaar zijn, zijn politieke conclusies zijn bijzonder ongenuanceerd. Er zijn er (gelukkig) vele andere. En die zijn even ver verwijderd van de zijne als van het door hem terecht verwerpelijk geachte racisme.

Bevolking van vreemde afkomst (vreemdelingen, nieuwe Belgen, inclusief geboorte- en migratiesaldo) in Antwerpen Antwerpen

1990: 12,5 %

2005: 28,4 %

2020: 40,4 % (prognose Hertogen) Brussel

1960: 7,3 %

1990: 33,2 %

2005: 56,5 %

Bevolking van Marokkaanse afkomst Antwerpen

1990: 4,6%

2005: 10,4 %

Brussel

1990: 8,7%

2005: 16,9%


Terug naar de artikelenlijst.