De plicht om te koeioneren
Jan Van de Casteele 22-04-2008
 |
Ruud Goossens schreef in De Morgen een politieke analyse over de dreigende tweespalt tussen Leterme en zijn federale regering enerzijds en Vlaams minister-president Kris Peeters, zijn regering en zijn CD&V-fractie in het Vlaams Parlement anderzijds(‘Tien cactussen in de broek van Leterme’, DM, 16 april)
Alvast is duidelijk dat de Vlaamse regering niet zomaar kan worden gepasseerd. Ze kunnen de communautaire landing van Leterme (15 juli, maar alweer stilaan verruimd naar ‘de zomer’) behoorlijk bemoeilijken.
Dat Marianne Thyssen straks de partij leidt, is voor de Vlaamse vleugel geen hoopgevend teken. De charmante dame liet zich noch op het thuisfront, noch op het veraf gelegen Europafront ook maar één keer betrappen op een Vlaamsgezinde uitspraak. In de knipselmand van Mediargus is ze nauwelijks zichtbaar. Geen wonder dat de chef politiek van De Morgen suggereert dat ze ‘de communautaire landing deze zomer tot een goed einde’ kan brengen. Thyssen is geknipt voor een partij met gedimd profiel. En voor een buiklanding.
De kans dat CD&V woord houdt is erg klein. Desnoods moet N-VA maar geloosd worden. Leterme heeft zich vastgebeten in de hand van het establishment, proefde van een schouderklopje van den Bush, vulde een pak kabinetten met eigen volk. Bart Maddens krijgt gelijk: dat Leterme een flamingant zou zijn, is een mythe, ‘een van de opzienbarendste spinoperaties van de jongste jaren’, uitgekiend in de kelders van Vlaams paars en uitgespeeld in pittige eentweetjes met de Franstaligen. Leterme werd afgeschilderd als ‘een unfaire tegenspeler die kookte met communautair zwavelzuur’. Meer dan een sprookje was dit niet.
De Vlaamse politieke dansers werden afgemat in de tergend trage wals met de Franstaligen. Hun kiezers-supporters vielen in slaap of riepen ‘boe!’ op de tribunes.
De Vlaamse Beweging heeft het kartel krediet gegeven, maar heeft zich vergist. Tenzij? Tenzij Goossens gelijk krijgt met zijn vermoeden dat Kris Peeters en zijn Vlaams Parlement – noodgedwongen - de Vlaamse weerstand zullen organiseren. De kritiek op de btw-roof van Reynders en de mobiliteitspremie van Milquet was niet mals. Marino Keulen is door de georkestreerde hetze inzake wooncode en burgemeestersbenoeming op zijn teen getrapt.
Straks rinkelt de campagnebel voor al wie zich in 2009 op een Vlaamse lijst wil aanbieden. En de om tsjevenmanieren kwetsbare CD&V zal worden bestookt door vijf partijen. Wees er maar zeker van dat Filip Dewinter op iets zit te broeden. De Wever, die omstreeks 11 juli niet anders kan dan afhaken, krijgt zeker misnoegde CD&V-kiezers mee. Dedecker blijft scoren in de peilingen. De opzij geschoven Vlaamse socialisten hebben met oranjeblauw nog een eitje te pellen na hun verbanning uit de federale velden. En Bert Anciaux zal willen bewijzen dat hij nog te jong is om te plooien.
De munitie ligt klaar. Het is dezelfde waarmee Leterme – niet zonder succes - naar Verhofstadt schoot: de vijf Vlaamse resoluties, de regeerverklaringen, het kartelakkoord, het niet splitsen van BHV, de ondermaatse positie van de Vlamingen in de federale regering, de onophoudelijke Franstalige pogingen om de macht van de regio’s te recuperen. Eentje voegen we er nog aan toe: het door Leterme in de doofpot gestopte transfertenschandaal. Kortom: de roep om meer Vlaanderen, en dus om minder België.
Kan Kris Peeters anders dan zich te profileren als de koppige kapitein van Vlaanderen? Zijn parlement is het parlement van de Vlamingen, terwijl Leterme zich in een knoop worstelt in een kot vol Franstalige lefgozers. Zonder N-VA wordt hij nog meer de boksbal van de uitgekookte Franstaligen. Voor Peeters is het in 2009 erop of eronder. Een terugkeer naar Unizo is vermoedelijk niet zijn eerste ambitie. Het is best mogelijk dat niet de strijd tegen andere partijen, maar die tegen de federale regering van Leterme zijn grootste uitdaging wordt.
‘Als de Vlaamse regering deze zomer echt niet kan leven met het communautaire compromis dat op tafel ligt, dan is er helemaal geen communautair compromis. Niet alleen omdat Leterme zijn akkoord dan nooit verkocht krijgt aan de buitenwereld, maar ook omdat de Vlaamse regering zijn ploeg op tal van manieren - ook financieel - kan koeioneren’, besluit Goossens. We zijn het voor een keer volledig met hem eens.
Terug naar de artikelenlijst.