VlaamsProgressieven zichtbaarder dan Spirit op communautaire markt?
Jan Van de Casteele 21-04-2008
 |
Spiritisten heten vanaf nu VlaamsProgressieven. Dat werd bekendgemaakt op het partijcongres van ex-Spirit in Mortsel. Het kartel heet voortaan sp.a & VlaamsProgressieven, verbonden door een ampersand. Binnenkort: sp.a & VP? Plaatsen Bettina Geysen en Bert Anciaux hun partij nu zichtbaarder op de communautaire markt?
De vernieuwde naam moet zorgen voor het bestaansminimum van 5 procent bij de aanstaande Vlaamse verkiezingen (2009. Is er ook vernieuwde inhoud?
Partijvoorzitter Bettina Geysen: ‘Van alle progressieve partijen zijn wij de enige die zich uitdrukkelijk Vlaams noemt. En van alle Vlaamse partijen zijn wij de enige die zich uitdrukkelijk progressief noemt.’ De partij spreekt zich op de website toch wel wat tegen. Of hoe rijm je ‘Neen, we zijn niet van koers veranderd’ met ‘Onze beginselverklaring werd verscherpt’.
In de korte beginselverklaring lezen we: ‘Voor ons moet de Vlaamse Gemeenschap als pluralistische solidariteitskring de zelfstandigheid hebben om die rol volwaardig op te nemen in samenwerking en solidariteit met andere gemeenschappen in een confederaal België, binnen Europa en de wereld.’ ‘Er is geen samen als je jezelf niet mag zijn! Daarom willen wij in de eerste plaats Vlaming zijn in Europa’.
Toch staat men tegelijk ook op de rem. Naast confederalisme heeft men het ook over regionalisme en blijft men in de buurt hangen van nogal wat oude, defensieve clichés. ‘De Vlaams-Waalse confederatie waar VlaamsProgressieven naar streeft, heeft alvast het voordeel van de duidelijkheid. Niet de splitsing van België is het einddoel. Niet het opzeggen van de solidariteit met Wallonië. Maar ook niet het huidig immobilisme en het vastklampen aan verouderde Belgische structuren. Met het confederaal model geven we een duidelijk signaal dat een pak zaken veel beter zouden gaan indien elke deelstaat ze op haar eigen manier kan aanpakken. Maar ook dat we hoe dan ook samen willen doorgaan, dat we bepaalde zaken samen willen plannen en uitvoeren. Want geef nu zelf toe, gemeenschap is toch altijd leuker met twee?
Met die nogal warrige uitwerking van het confederalisme ziten de VlaamsProgressieven nog dicht bij het CD&V-Congres van Kortrijk, begin deze eeuw. Met dit verschil dat er nog nauwelijks CD&V’ers zijn die het begrip confederalisme nog durven (of mogen?) hanteren.
Ook inzake maatschappelijke thema’s is er voorlopig weinig nieuws te melden. (geen verbod op het dragen van een hoofddoek, anoniem solliciteren, geen gezinspartij maar een gezinNENpartij, erfenispact en erfenissprong, betere afstemming arbeid en gezin en meer, gratis en flexibele kinderopvang, hoger minimumuitkeringen maar ook bestrijding van misbruik van solidariteit, wegwerken van werkloosheidsvallen en inkomensongelijkheid (0,7% ontwikkelingssamenwerking), pacifisme (controle wapenhandel), duurzaamheid, rechtvaardigheid, tegen rakettenschildsystemen, een soort meerkansenonderwijs, en inzake ruimtelijke ordening en woonbeleid: stimuleren duplex- en kangoeroewoningen, woonzorgzones, maximumhuurprijzen, hogere renovatiepremies... Meer info: lees www.vlaamsprogressieven.be
Commentaar (JVdC)
Ongetwijfeld wordt het voor de VP’s (of VP’ers, tja, dat wordt iets met die lange naam) een enorme uitdaging om het vage profiel te kneden tot het verkoopbaar is aan de kiezer. Commentatoren geraken er voorlopig niet echt wijs uit. Twee voorbeelden: Carl Devos en Walter Pauli.
Devos had het in De Standaard (21 april) over ‘oude wijn in nieuwe zakken’ en besloot met de dodelijke vraag ‘Waarom is die partij nodig?’. Pauli (De Morgen, 16 april) had blijkbaar niet verwacht dat het woord Vlaams weer zou opduiken, omdat de linkse Vlaams-nationalisten ‘van destijds’ (Spirit) zich vandaag vooral als links-liberaal profileren, ‘en niet als links-Vlaams’.
Devos en Paulli kunnen zich vergissen, als Spirit duidelijker de Vlaamse kaart trekt. Als progressief Vlaamse partij onderscheidt de partij zich in dat geval wel dagelijk van andere progressieve of linkse partijen. Er zijn tekenen die erop wijzen dat het die kant kan uitgaan.
Herman Lauwers (DS, 21 april) trok de lijnen: ‘Er zijn er in de sp.a ook die Vlaams zijn, maar er zijn er evenzeer die dat niet zijn. De partij als geheel is niet Vlaams’. Met Groen! is het volgens hem nog erger gesteld. Het is een partij van ‘belgicisten’.
Dat Bettina Geysen verwijst naar de Vlaamsgezinde boodschap van de Gravensteengroep (groep van intellectuelen die in Gravensteenmanifest publiceerden, met o.a. Etienne Vermeersch) is niet zonder betekenis. Evenmin als het feit dat de hele Spirit-top zich haastte om dat Manifest te onderschrijven.
Maar als de partij werkelijk bruggen wil bouwen - ook rond haar Vlaamse aspiraties - zal ze moeten beseffen dat heel veel Vlamingen een eerder conservatieve invulling geven aan hun Vlaamsgezindheid. Die dan op een rijtje plaatsen met al wat een ‘racistische, bange, blanke bijklank’ heeft, is tactisch niet zo verstandig. Zonder samenwerking, onder meer met de ‘separatisten’ van N-VA, Lijst Dedecker en tenminste enig pragmatisme in de relaties met de opponenten van Vlaams Belang, zal de nieuwe partij in haar Vlaams profiel nooit geloofwaardig zijn. Men zou om te beginnen eens op zoek kunnen gaan naar een correcte definitie van de solidariteit. Bedoelt men hiermee het instandhouden van de onverklaarbare, ondoorzichtige en blijkbaar weinig efficiënte geldstromen naar Wallonië?
Een Vlaams-progressief profiel kan het vroegere Spirit een eigenheid geven. Spirit heeft zich in de voorbije jaren vooral progressief getoond. Als de partij zich nu ook resoluut Vlaams toont, wie weet?...
Als men aanvaardt dat de Vlaamse democratie (in confederaal verband of als onafhankelijke staat) ook op gebied van opinie en ideologie een huis mag en moet zijn met vele kamers, dan zou de staats(her)vorming – het creëren van een Vlaamse politieke ruimte - de komende maanden binnen de partij van Geysen en Anciaux zelfs de eerste prioriteit moeten zijn.
Terug naar de artikelenlijst.